رواية اقتحمت غروره الفصل الحادي عشر 11 بقلم مني مجدي واية عماد
اقتحمت غروره
الفصل الحادى عشر
بقلم منى مجدى وايه عماد
فى صباح يوم جديد
صحت حياه لقت زين قدام المرايا بيسرح شعرو
حياه ببرود: هجهزلك الفطار
زين: مش هفطر اعملى قهوه بس
حياه: تمام
ودخلت المطبخ وعملت قهوه وطلعتها ل زين
وبعد شويه شربها وحس انها متغيره معاه طنش وراح الشركه
…..،…………….بقلم منى مجدى وايه عماد ……
نروح عند مليكه
صحت وقامت اخت شور ولبست ونزلت فطرت وطلعت تقعد فى الجنينه عشان معندهاش جامعه النهارده
قعت على الارجوحه وقعدت تفكر وتقول لازم اخليك تعترف ياحازم وفضلت تفكر شويه وبعدين افتكرت انو كان فى عريس متقدملها من يومين وهى رفضت ف قررت تلعب على الحته دى قامت تلبس ونقت اجمل طقم عندها وحطت لمسات ميكب خفيفه فكانت حقا جميله وذهبت الى الشركه
فى الشركه زين كان عندو اجتماع وراح يحضرو وحازم فى مكتبو بيخلص ورق
دخلت المليكه الشركه وطلعت الدور الى فيه مكتب زين وحازم
مليكه وموجها كلامها للسكرتيره بتاعه زين فين زين
السكرتيره: عندو اجتماع مليكه هانم
مليكه: قدامو كتير
السكرتيره: نص ساعه
مليكه: تمام حازم معاه ولا فى المكتب
السكرتيره: فى مكتبو مليكه هانم
مليكه: تمام شكرا
وذهبت لمكتب حازم ودقت الباب
حازم : ادخل
مليكه: ازيك يا حازم عامل ايه
حازم بستغراب: مليكه وانبهر من جمالها فكانت حقا جميله بهذا
مليكه: بخبث حازم انت رحت فين
حازم: اى فى حاجه مش عوايدك تيجى الشركه
مليكه: مفيش كنت جايا ل زين بس لقيتو ف اجتماع قلت اجى عندك لغايه م يخلص بدل مستنى بره لوحدى وزين يزعقلى
حازم: تنورى طبعا تشربى اى
مليكه: نسكافيه
حازم رفع التليفون وكلم السكرتيره وقلها هاتيلى واحد نسكافيه وواحد قهوه مبظوط وقفل
حازم: كان مش قادر ينزل عينو من عليها وفى نفس الوقت مش عوزها تاخد بالها فحب يغير الموضوع قالها اى اخبار الجامعه
مليكه: زى الفل
حازم: شدى حيلك عايز تقدير كويس
مليكه: انشاء الله
بقلم منى مجدى وايه عماد
عند حياه قعدت شويه وبعدين كانت عاوزه تروح تطمن على والدها فى المستشفى بس خايفه من رد فعل زين فرنت على ممرضه من المستشفى عشان تطمن على باباها الممرضه طمنتها جدا وقالتلها حاله ابوكى كويسه جدا وهما كام يوم وهيطلع قالتلها حياه تمام وقفلت قامت نضفت الشقه وعملت اكل .
زين خلص الاجتماع وطلع راح المكتب
السكرتيره: زين باشا مليكه هانم جات وسالت عليك وقالت هتستنا فى مكتب حازم باشا
زين: تمام انا رايحلهم
السكرتيره بادب: تمام يا زين باشا
مليكه: زين وجرت عليه حضنتو
زين: قلبو يناس عامله اى يروحي واى العسل دا طالعه حلوه انهارده
مليكه: بخجل بخير ياحبيبى انت عامل اى
زين: زى الفل ياروحي وقعدو
زين: تشربى اى يالوكه
مليكه: شربت ياحبيبى المهم ان كنت جايلك فى موضوع مهم
زين: خير قولى
مليكه: فاكر العريس الى جه من يومين انت كلمتو واديتو الرد
زين: لا لسه بس فيه اى مش انتى رفضتيه
حازم بغضب: عريس اى ده
مليكه: ده عريس جالى من يومين وانا كنت رفضت بس الصراحه لم قعدت وفكرت لقيتو كويس ومناسب
حازم : وشوا بدأ يطلع شراره ومش قادر يسيطر على نفسوا زى كل مره قالها والمعنى
مليكه بانتصار لم شفتو هيولع: موافقه طبعا وبعدين بصت لزين كلمو يازين وقلو انا موافقه
حازم بعصبيه: نعم موافقه ازاى
زين بشك: مالك ياحازم
حازم لم فاق على نفسو: مفيش حاجه يازين انا رايح المستودع عندى شغل وطلع وكان هيولع
زين: انتى كنتى جايا عشان كدا بس م كنتى قلتيلى فى الفون
مليكه: حبيت اجى واشوفك واقولك بالمره
زين: امممم تمام
مليكه: يلا مش هعطلك كتير وهمشى بقا
زين: تمام السواق معاكى
مليكه: ايوا وقالت يلا باى
زين: باى
وطلعت وهى ماشيه لقت حد بيشد ايدها وبيدخل بيها مكتب لسه هتصوت حازم قلها هش ده انا
مليكه: حازم فى اى وازى تشدنى كدا
حازم بعصبيه: عايز اتكلم معاكى
مليكه: نعم فيه اى
حازم: عريس اى الى انتى موافقه عليه يامليكه زى الشاطره كدا ترفضيه
مليكه: ارفضو ليه الشاب كويس وانا مرتحاله
حازم بعصبيه مفرطه: مليكه متعصبنيش عليكى قال مرتحاله قال مفيش زفت قلت يترفض
مليكه ببتسامه نصر: بس انا موافقه ومش هرفض
حازم بصوت عالى: مليكه انا قلتها كلمه مش هتتخطبى للشاب ده على جثتى انو يحصل
مليكه: ودا لى بقا انشاء الله واى اللى يخلنى اسمع كلامك
حازم هتسمعى غصبن عنك
مليكه: ودا لى بقا
حازم بلغبطه عشان انتى بتاعى قصدى زى اختى
مليكه: بغضب زى اختك تمام يحازم وانا موافقه على العريس وهتجوزه
حازم قالها مليكه مش وقت عند اسمعى الكلام وخلاص
مليكه يا اما تقولى دلوقتي حالا مش عوزنى اوفق لى يا اما هوفق عليه وهتجوزه كمان
حازم مش هتقدرى تعملى كدا
مليكه ودا لى حازم قالها عشان انتى ملكى
مليكه كانت مبسوطه جدا ومقدرتش حتى تدارى فرحتها قربت منو وقالتلوا بجد حازم مسك وشها بين ايده وقالها بجد انا بحبك وبحبك اوى كمان ومن زمان مليكه عيطت وقالها طيب لى عيشتنى وعيشت نفسك كل الحزن والبعد دا لى يا حازم قالها هقلك بس مش دلوقتي روحى انتى دلوقتي على البيت
مليكه: تمام ومشت
ونزلت ركبت العربيه
مليكه بضحك وقعتك ياحازم باش
بعد مرور وقت كتير كانت خلاص الساعه دخله على ١١ زين خلص شغل وروح على البيت ودخل لقا حياه قاعده قدام الشاشه بتسمع فلم
زين: حياه
حياه ببرود: نعم
جهزيلى الاكل على م اخد شاور عشان جعان
حياه: حاضر
وبعد شويه طلع وكان لبس بنطلون بيتى اسود وتيشرت اسود وطلع لقا حياه مجهزه الاكل على السفره
قعدو واكلو من غير اى كلام وخلصو وحياه شالت الاطباق وعملتلو قهوه وهى نسكافيه وطلعت حطتلو القهوه جنبو على التربيزه
حياه: القهوه
زين وهو باصص فى الفون: تمام شكرا
واخدت نسكافيه ودخلت الاوضه
شربتو وفضلت تقرا روايه وبعد شويه دخل زين الاوضه
زين: بتعملى اى
حياه بعدم اهتمام: بقرا روايه
قعد جنبها على السرير وجيه يقرب منها بعدت
شدها عليه وبقت فى حضنو وجه يقرب يبوسها حياه بعدت عنو ابعد لو سمحت
زين: فى اى
حياه بتهرب: احم عندى عزر ومينفعش
زين بعدم تصديق لانو كان باين عليها انها بتكدب : اممم تمام وادها ضهرو ونام وحياه عملت زيو ونامت
ام عند حازم كان روح وكان مبسوط ان اخيرا اعترفلها بس كان خايف من اللى جاى وقررت يتصل يكلمها
مليكه: الووو
حازم: ايوا عامله اى
مليكه: تمام
حازم: كلمت زين ورفضتى الموضوع
مليكه: لا
حازم بعصبيه: لى يامليكه انا مش قلتلك ارفضيه
مليكه: وانا كنت هعمل كدا بس لما افهم لى كنت بعيد كنى كل الفتره دى ومعزبنى ومعزب نفسك
حازم بزعيق: قلتلك هقولك يامليكه
مليكه: وانا مستنيه قول وعشان اعرف السبب
حازم خلاص: طيب يامليكه بكره هقبلك واقولك عشان دلوقتي الوقت اتاخر
مليكه: تمام
حازم: بكره هكلمك واقولك نتقابل فين
مليكه: ماشى
حازم: تصبحى على خير
مليكه: وانت من اهل الخير وقفلو ونامو وكل واحد بيفكر هيعمل اى
فى الصباح عند حازم صحا وهو حاسم امرو وخلاص لازم يعرف مليكه عشان مترحش منو وقم اخد شاور ولبس بنطلون اسود وتيشرت ابيض وكوتشى ابيض ورش البرفيوم بتاعو ورن على زين
زين: صباح الخير
حازم: صباح النور
زين: خير على الصبح
حازم: انا مش هاجى النهارده عشان عندى مشوار ضرورى لازم اروحو وانا مخلص كل حاجه لو فى بقا حاجه ابقا شوفها
زين: فى اى ومشوار اى
حازم: هخلصو بس واقولك
زين: تمام وقفلو
حازم قفل مع زين ورن على مليكه وكانت لسه نايمه
حازم: الوو صباح الخير
مليكه: بنوم صباح النور
حازم: لسه نايمه
مليكه: ايوا
حازم: طب اصحى يلا كدا وفوقى والبسى ورنى عليا هجيلك عند البيت اخدك
مليكه: تمام
حازم: اه متفطريش هنفطر مع بعض
مليكه: تمام وقفلت
وقامت لبست ورنت على زين وعرفتو انها جاهزه وهو قالها اول م يوصل هيكلمها وبعد شويه قالها تنزل ونزلتلو
مليكه وهى بتركب العربيه: عامل اى
حازم: الحمدلله وانتى
مليكه: الحمدلله
حازم: تحبى تروحى مكان معين نفطر فيه
مليكه: عادى اى مكان
حازم: تمام واتحركو بالعربيه
وبعد شويه وصلو مطعم تحفه
وقعدو وطلبو فطار وفطرو
مليكه: فطارنا اهو ممكن بقا تقولى اى السبب
حازم: بصى يا مليكه انا مكنتش عايز اتكلم فى الموضوع ده عشان زين ميزعلش منى بس خلاص انتى بتضيعى منى
حازم: انا بحبك يامليكه لا ده انا بعشقك ومقدرش اشوفك مع حد تانى
مليكه ببتسامه: وليه مكنتش بتقولى وكل لم كنت اتكلم معاك تصدنى
حازم: عشان كنت خايف زين يضايق ويفكر انى كنت ببص ل اهل بيتو بس انا فكرت وقلت ان زين هيتفهم انى بحبك
مليكه: امممم اقولك علي حاجه
حازم: قولى
مليكه: على فكره موضوع العريس ده انا كنت عملاه عشان اوقعك
حازم: يعنى مفيش عريس طب ازى وزين كان بيتكلم بجد
مليكه: هو فعلا كان فيه بس انا رفضت وكل الى حصل فى المكتب كان بجد
حازم: اه يابنت الايه بقا ان حازم يتعمل فيا كدا
مليكه بضحك: ههههه منتا مكنتش عايز تتكلم
حازم ومسك ايديها: طب مش هتقوليها
مليك: اقول اى
حازم: انك بتحبينى
مليكه بكسوف: احمم يلا نمشى
حازم: لا منا مش متحرك من هنا غير لم اسمعها
مليكه وخلاص وشها بقا شبه الفراوله: انا بحبك ومن زمان اوى بس انت الى مكنتش بتعبرنى خالس
حازم كان طاير من الفرحة وندم فعلا انو معترفلهاش من بدرى
حازم: والله انا بعشقك
ونسيب العشاق مع بعض يتحدثوا غى امور الحب
بس هل هيستمرو ولا للقدر راى تانى ؟
يتبع
