رواية قوة وجبروت امرأة الفصل السابع 7 بقلم نورهان القربي
7=الفصل السابع
*************************** فى القاهره،،،،،،
شقه لينا،،،،،،،
مازالت لينا تتذكر ماحدث لها وتتحدث الى ابنائها واخيها وهى تبكى بشده عما مرت به فى هذه الفتره
،،،،،
لما اغم عليا محستش بحاجه غير بعد فتره كبيره
صحيت من النوم على صوت حد بيقرا قران ببص
ناحيه الصوت لقيت واحده لبسه اسود ولبسه نضاره نظر وسنها فى اواخر التلاتينات وماسكه مصحف فى اديها وتقرأ قرآن وبتبكى جامد وجمبها طفل صغير حضنها وبيعيط….
لينا /انتى مين
ملك ببكاء /حمد الله على السلامة يا قلبى والبقاء لله
لينا بحزن / شكرا…… مين حضرتك وانا فين
ملك بحزن /انا ملك وانتى فين…. فى بيتك
لينا بدهشة / انا معرفش حد بالاسم ده وبعدين فى بيتى ازاى
ملك وهى تشعر ببعض الخوف / انا ملك مرات باباكى
لينا بصدمه /انتى بتقولى ايه ….. بابا كان متجوز على ماما
ملك بحزن / اهدئ يا لينا مامتك كانت عارفه ان باباكى كان متجوزنى
لينا بصريخ وبكاء حاد / انت بتقولى ايه
ملك بحزن /اهدئ بس وانا هفهمك كل حاجه
وفجاه انفتح الباب ودخل منه عبد الرحمن
عبد الرحمن /عامله ايه دلوقتى يا لينا خضتينى عليكى كل ده من اسانسير ملو سمعتى صوت الرصاص هتعملى ايه
لينا ببراءه /هموت طبعا
ضحك عبدالرحمن على براءه لينا
عبد الرحمن موجها كلامه لملك / معلش يا ملك هاتى اكل للينا وانا هفهمها كل حاجه
ملك وهى تقوم من جانب لينا وترفع الطفل الذى نام من كثره البكاء على الكرسي وتضعه بجانب لينا /حاضر يا بودى
عبد الرحمن بعصبيه مصطنعه /تانى بودى مش قلنا بلاش الاسم الزفت ده لو حد من الدخليه سمعك وانتى بتقولى كده هبتى هتكون فى الارض
ملك وهى تخرج من الغرفه / اتنيل دا انا بجبر بخطرك
لينا كانت تستمع لهم وعلى شفتيها ابتسامه وهى تنظر للطفل الذى وضعته زوجه ابيها بجانبها فانها كانت تتمنى ان يكون لها اخ يهتم بها ويكون سندها فى الحياه
اخرجها من افكارها صوت عبد الرحمن
عبد الرحمن / شبه حسن الله يرحمه
لينا بهدوء / انا مش فاهمه حاجه مين دا حاسه الانا تائه
عبد الرحمن /اهدئ كده دا اسر اخوكى وبعدين فى حد يعرفنى ويزعل ده تبقى عيبه فى حقى
لينا وهى تنظر للطفل بصدمه وفرحه/ ممكن افهم انا فين وانت مين ومين الكانت هنا انا مش مصدقها
عبد الرحمن وهو يقوم باعدال لياقه قميصه بغرور مصطنع / معاكى العقيد عبد الرحمن رحيم
عندى 43سنه بس اليشوفنى يدينى 30 مزز وشهم وجدع وبنات كتير بتجرى ورايا الحاله الاجتماعيه مطلق ولو عندك ليا عروسة مزه كده زيك يلا بينا بيها على اقرب ماذون بس علشان تبقى عارفه انا لما بتعصب بقلب على شيطان وهو بيوسوس للراجل علشان يطلق مراته انا قولتلك اهو علشان البت يا حبه عينى متتصدمش بعد الجواز وتيجى تقولك طلقينى منه( وفجاه نبره صوته تحولت لمريم منيب) انا يحبه عينى معندناش رجاله تتطلق العندنا البضاعه المباعه لا ترد ولا تستبدل.
كانت لينا تنظر له بعين متسعه كانه تنين مجنح برسين
عبد الرحمن مستغربا نظرتها وتحدث ببراءه ودهشه مصطنعه / اوعى تقولى انك حبتينى من اول نظره لا مش مصدق انا كنت عاوز واحد مزه زيك بس ربنا يحققلى حلمى بسرعه كده لا وكمان انتى لا. لا. لالا. لالا…… احمدك يا ر….
قاطعته لينا بعد ان اصبحت تتضحك بشده على حديثه وطريقته فى الكلام
هههههههه هههههههه ان.. ت اس.. تحاله تكون ظابط وبتخوف حد وتقتله وايه الغرور الفيك
ده وبعدين ايه حكايه انت مز مين الكدب عليك وفهمك كده
عبد الرحمن / اخيرا ضحكتى انا كنت خايف لميكونش ليكى اسنان واكون الدبست
لينا /افندم انت….
قطعت ملك حدثهم / يلا علشان تتعشوا
ليناببعض الراحه /انا مش جعانه
ملك /مش جعانه ايه انتى شكلك مكلتيش من اسبوع
عبد الرحمن وهو يضع يديه حول كتف اخته ويبوسها من خدها /انتى مصدقه الانتى قولتيه هو فى حد يفضل اسبوع من غير اكل ده زمانها كانت ميته ده ضد الطبيعه يا لوكه
ملك وهى تبعده عنها بغضب مصطنع/بعد الشر عنها وبعدين انا بقول مجازا و بعدين انت مش شايف وشها اصفر ازاى
وبعدين انا قولتلك كذا مره بطل تمسكنى كده ايدك نشفه و فى فرق وانت فى البيت بتتعامل مع جنس لطيف مش فى المدريه بتتعامل مع مجرمين
عبد الرحمن وهو يضحك ضحكه سفله /هههههههههههههههههى فين الجنس اللطيف ده
اليشوفك وانتى بتقولى كده ميعرفكيش وانتى واقفه فى المحكمه ناقصك شنب بس وتكونى دكر بجد
ملك وهى تضربه على كتفه / حسن ملافظك ايه الالفاظ ده
عبد الرحمن وهو ينظر لها بغيظ /خلاص يا استاذه اتكتمنا اهو وانتى وليه شرانيه ممكن ترفعى عليا قضيه صب وكذف
عند هذه الجمله لم تستطيع لينا ان تيسيطر على نفسها وانفجرت ضاحكه
عبد الرحمن وهو يصفق / صلاه النبى احسن
نظرت له لينا باستحقار وهى تتمالك نفسها / صب وكذف انتى متاكد انك اتعلمت فى مدارس قبل كده
عبد الرحمن بثقه وغرور مصطنع / لا بقولك ايه متشكيش فى كدراتى الغويه انا متخرج من مدارس منترناشول
ملك بنظره استحقار / بس ايه التلوث السمعى ده اتفضل اطلع بره يلا
عبد الرحمن وهو يرفع حاجبه / انتى بتطرودينى من اوضتى بعد مختى غارضك منى وكمانعاوزها تسبني و هي حامل منى
لينا وهى تنظر الى ملك باستغراب /مين ده
ملك /انا عن نفسى مش عاوزه اعرفه بعد القاله
ثم وجهت حديثها الى عبد الرحمن بجديه /ممكن تسبنا شويه
خرج عبد الرحمن من الغرفه وجلست ملك على السرير بجانب لينا واخدتها فى حضنها
ملك / انا عارفه انتى مش فاهمه حاجه
لينا بحزن وبكاء /انا خايفه وقلقانه ومش مصدقه انى مش هشوف بابا تانى وزعلانه انه طلع متجوز على ماما الله يرحمها ومخبي عليا وفنفس الوقت حاسه بحنان كان نفسي فيه من زمان وانا فى حضنك
ملك وهى تربط بحنان على ظهر لينا /
على فكره باباكى احسن واحد فى الدنيا وعمرى مهنسى جميله عليا ولا على عبد الرحمن
لينا / جميل ايه انا متلخبطه
ملك / باباكى كان صاحب اخويا الكبير اشرف وكان والدى ووالدتى متوفين من واحنا صغيرين و جدى المربينا وكان يعرف حسن وبيعتبره زى اشرف وكان لينا عم بيكرهنا اوى علشان كان عاوز يورث ورث بابا من جدى الله يرحمه وطبعا اخواتى الصبيان وانا ورثنا ورث بابا كله وهو مورثش حاجه بحكم ان بابا مخلف صبيان طبعا حاول كتير يتعرض لينا بس جدى كان بيوقف ليه كبرنا و اشرف دخل كليه زراعه واتقابل هناك هو و حسن وبقوا صحاب اوى وخلصوا سنتين من الكليه هو و حسن كان عندى وقتها 17سنه و عبدالرحمن كان عنده 19 سنه طبعا انا وعبد الرحمن تحت وصيه جدى علشان مكملناش 21 سنه و اشرف كان كمل 21 سنه واستلم ورثه وبدأ بيه مشروع انتاج دواجن مع باباكى عمى كان بعد عنا فتره وبطل مشاكل مع جدى على حوار الورث بس رجع بعد مأشرف خد ورثه يتشاكل معانا ورفع قضيه على جدى بحكم ان جدى كبر فى السن وبيطالب انه يكون الوصى علينا وكمان جدى عرف انه عاوز يجوزنى لابنه علشان يضمن لما اكبر مطلبش بورثى بس جدى سبقه بخطوه وجوزنى لابوكى
لينا / يعنى ماما زوجه تانيه
ملك /متحسبهاش كدا احسبيها ان باباكى اتجوزنى علشان ميحرجش جدى اصل جدى اخد بمثل اخطب لبنتك
لينا ببراءه /يعنى عموا هو القال انا بطلب ايدك لطنط ملك
ملك بضحكه منكسره / اه بس هيكون جواز سورى يعنى على الورق علشان يحمينى من عمى ويحافظ على ورثى وهو بكده هيكون الواصى عليا بس اشرف وعبدالرحمن موافقوش على الجدى عاوزه و قالوا احنا رجاله و هنعرف نحمى اختنا وموضوع الجواز وقف تحت رفضهم
بس المكنش معمول حسابه ان عمى يزور عقد جواز عرفى ليا ولابنه و شهر بيا سعتها جدى طلب تانى من حسن انه يتجوزنى وعلشان حسن شاف فى عين اشرف نظره كسره انه معرفش يحمى اخته و متشهر بيها وجدى حلفه انه ميتخنقش مع عمى راح باباكى بلغ جدك وجدتك بالموضوع بس طبعا مقلهمش ان جدى الطلب منه الجواز منى علشان ميقللش منى قدمهم رفض جدك بس مع اصرار حسن جدك وافق ولقيناهم جبهم اسكندريه وجلنا واتفجئنا انه بيطلب ايدى رسمى من جدى وعاوز يتمم الجواز فى نفس اليوم بس كان
عاوز محدش يعرف بالجواز من اهله غير امه وابوه بس لحد الموضوع ميخلص ويتخرج و بعد كده يعلن الجواز
جدى وافق بس اشرف موفقش بس جدى خده وتكلم معاه ووافق بالغصب جه وسالنى انتى عاوزاه كان فاكر انى هرفض بس انا خيبت ظنه و وافقت و فعلا كتبنا الكتاب واتفق حسن مع جدى انه اخر الاسبوع هيعمل زفه وهيجى يخدنى وهقعد هنا فى شقته الفى اسكندريه وهيكتبها باسمى
و فعلا دا الحصل ولقيته جيبلى فستان ابيض قبل الفرح بيوم واتجوزنا و هو اتفق معايا ان الجواز على الورق وانا وافقت مش هكدب عليكى انا كنت بعشقه بس انا مقتنعه بمقوله مش كل ما يتمناه المرء يتحقق
بس حولت كتير ان اغير الوضع بس منفعش عرفت بعد كدا ان هو بيحب وحده قريبته وازميلته فى الكليه وهو دا السبب الكان مخلى اشرف رافض الموضوع من الاول
رحت اتكلمت مع اشرف كنت عاوزه اعرف عنها حاجه قالى انتى قابلتى من الاول فستحملى نتيجه اختيارك
كان بيسافر جمعه وسبت لاهله وكان بيودينى اقعد مع اهلى اليومين البيسافرهم علشان ميقلقش عليا هو اه مش بيحبنى بس كان حنين وبيخاف عليا كان بتعتبرني اخته
فى مره بعد مرجع من السفر لقيته بيكلمنى عن مامتك اصل هى دى البنت البيحبها طلب منى انى اتعرف عليها انا اتصدمت وسالته ان هى عارفه انا مين قالى اه هو حكالها كل حاجه زعلت انه حكالها حاجه خاصه بينا المفروض ان محدش يعرف عنها حاجه وافقت وقابلتها مش هكدب عليكي يا لينا هى طلعت عكس مكنت متوقعه طيبه وجميله حبتها اووى وبقينا صحاب واخوات كنا بنكلم بعض علطول كنت اه بحس بغيره بسبب ان حسن بيحبها بس كنت بقول اهم حاجه انه بيرجع بالليل بينام معايا فى الشقه كنت خايفه انه لما يتجوزها يطلقنى وفعلا اللي كنت خايفه منه حصل بعد مخلص امتحاناته لقيته بيقول انه هيروح يتقدم لها ويتجوزها ولو حابه ان انا اطلق منه مفيش مشكله سكت ما عرفتش ارد عليه اقول ايه و لما فكرت قررت انى اطلق منا مش هقدر اشوفه متجوز واحده غيرى مش هستحمل
لينا بكسوف وهى تنظر للطفل / طيب حضرتك اطلقتى عمو قالى انه اخويا
﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼
ووويتبع
*************************** فى القاهره،،،،،،
شقه لينا،،،،،،،
مازالت لينا تتذكر ماحدث لها وتتحدث الى ابنائها واخيها وهى تبكى بشده عما مرت به فى هذه الفتره
،،،،،
لما اغم عليا محستش بحاجه غير بعد فتره كبيره
صحيت من النوم على صوت حد بيقرا قران ببص
ناحيه الصوت لقيت واحده لبسه اسود ولبسه نضاره نظر وسنها فى اواخر التلاتينات وماسكه مصحف فى اديها وتقرأ قرآن وبتبكى جامد وجمبها طفل صغير حضنها وبيعيط….
لينا /انتى مين
ملك ببكاء /حمد الله على السلامة يا قلبى والبقاء لله
لينا بحزن / شكرا…… مين حضرتك وانا فين
ملك بحزن /انا ملك وانتى فين…. فى بيتك
لينا بدهشة / انا معرفش حد بالاسم ده وبعدين فى بيتى ازاى
ملك وهى تشعر ببعض الخوف / انا ملك مرات باباكى
لينا بصدمه /انتى بتقولى ايه ….. بابا كان متجوز على ماما
ملك بحزن / اهدئ يا لينا مامتك كانت عارفه ان باباكى كان متجوزنى
لينا بصريخ وبكاء حاد / انت بتقولى ايه
ملك بحزن /اهدئ بس وانا هفهمك كل حاجه
وفجاه انفتح الباب ودخل منه عبد الرحمن
عبد الرحمن /عامله ايه دلوقتى يا لينا خضتينى عليكى كل ده من اسانسير ملو سمعتى صوت الرصاص هتعملى ايه
لينا ببراءه /هموت طبعا
ضحك عبدالرحمن على براءه لينا
عبد الرحمن موجها كلامه لملك / معلش يا ملك هاتى اكل للينا وانا هفهمها كل حاجه
ملك وهى تقوم من جانب لينا وترفع الطفل الذى نام من كثره البكاء على الكرسي وتضعه بجانب لينا /حاضر يا بودى
عبد الرحمن بعصبيه مصطنعه /تانى بودى مش قلنا بلاش الاسم الزفت ده لو حد من الدخليه سمعك وانتى بتقولى كده هبتى هتكون فى الارض
ملك وهى تخرج من الغرفه / اتنيل دا انا بجبر بخطرك
لينا كانت تستمع لهم وعلى شفتيها ابتسامه وهى تنظر للطفل الذى وضعته زوجه ابيها بجانبها فانها كانت تتمنى ان يكون لها اخ يهتم بها ويكون سندها فى الحياه
اخرجها من افكارها صوت عبد الرحمن
عبد الرحمن / شبه حسن الله يرحمه
لينا بهدوء / انا مش فاهمه حاجه مين دا حاسه الانا تائه
عبد الرحمن /اهدئ كده دا اسر اخوكى وبعدين فى حد يعرفنى ويزعل ده تبقى عيبه فى حقى
لينا وهى تنظر للطفل بصدمه وفرحه/ ممكن افهم انا فين وانت مين ومين الكانت هنا انا مش مصدقها
عبد الرحمن وهو يقوم باعدال لياقه قميصه بغرور مصطنع / معاكى العقيد عبد الرحمن رحيم
عندى 43سنه بس اليشوفنى يدينى 30 مزز وشهم وجدع وبنات كتير بتجرى ورايا الحاله الاجتماعيه مطلق ولو عندك ليا عروسة مزه كده زيك يلا بينا بيها على اقرب ماذون بس علشان تبقى عارفه انا لما بتعصب بقلب على شيطان وهو بيوسوس للراجل علشان يطلق مراته انا قولتلك اهو علشان البت يا حبه عينى متتصدمش بعد الجواز وتيجى تقولك طلقينى منه( وفجاه نبره صوته تحولت لمريم منيب) انا يحبه عينى معندناش رجاله تتطلق العندنا البضاعه المباعه لا ترد ولا تستبدل.
كانت لينا تنظر له بعين متسعه كانه تنين مجنح برسين
عبد الرحمن مستغربا نظرتها وتحدث ببراءه ودهشه مصطنعه / اوعى تقولى انك حبتينى من اول نظره لا مش مصدق انا كنت عاوز واحد مزه زيك بس ربنا يحققلى حلمى بسرعه كده لا وكمان انتى لا. لا. لالا. لالا…… احمدك يا ر….
قاطعته لينا بعد ان اصبحت تتضحك بشده على حديثه وطريقته فى الكلام
هههههههه هههههههه ان.. ت اس.. تحاله تكون ظابط وبتخوف حد وتقتله وايه الغرور الفيك
ده وبعدين ايه حكايه انت مز مين الكدب عليك وفهمك كده
عبد الرحمن / اخيرا ضحكتى انا كنت خايف لميكونش ليكى اسنان واكون الدبست
لينا /افندم انت….
قطعت ملك حدثهم / يلا علشان تتعشوا
ليناببعض الراحه /انا مش جعانه
ملك /مش جعانه ايه انتى شكلك مكلتيش من اسبوع
عبد الرحمن وهو يضع يديه حول كتف اخته ويبوسها من خدها /انتى مصدقه الانتى قولتيه هو فى حد يفضل اسبوع من غير اكل ده زمانها كانت ميته ده ضد الطبيعه يا لوكه
ملك وهى تبعده عنها بغضب مصطنع/بعد الشر عنها وبعدين انا بقول مجازا و بعدين انت مش شايف وشها اصفر ازاى
وبعدين انا قولتلك كذا مره بطل تمسكنى كده ايدك نشفه و فى فرق وانت فى البيت بتتعامل مع جنس لطيف مش فى المدريه بتتعامل مع مجرمين
عبد الرحمن وهو يضحك ضحكه سفله /هههههههههههههههههى فين الجنس اللطيف ده
اليشوفك وانتى بتقولى كده ميعرفكيش وانتى واقفه فى المحكمه ناقصك شنب بس وتكونى دكر بجد
ملك وهى تضربه على كتفه / حسن ملافظك ايه الالفاظ ده
عبد الرحمن وهو ينظر لها بغيظ /خلاص يا استاذه اتكتمنا اهو وانتى وليه شرانيه ممكن ترفعى عليا قضيه صب وكذف
عند هذه الجمله لم تستطيع لينا ان تيسيطر على نفسها وانفجرت ضاحكه
عبد الرحمن وهو يصفق / صلاه النبى احسن
نظرت له لينا باستحقار وهى تتمالك نفسها / صب وكذف انتى متاكد انك اتعلمت فى مدارس قبل كده
عبد الرحمن بثقه وغرور مصطنع / لا بقولك ايه متشكيش فى كدراتى الغويه انا متخرج من مدارس منترناشول
ملك بنظره استحقار / بس ايه التلوث السمعى ده اتفضل اطلع بره يلا
عبد الرحمن وهو يرفع حاجبه / انتى بتطرودينى من اوضتى بعد مختى غارضك منى وكمانعاوزها تسبني و هي حامل منى
لينا وهى تنظر الى ملك باستغراب /مين ده
ملك /انا عن نفسى مش عاوزه اعرفه بعد القاله
ثم وجهت حديثها الى عبد الرحمن بجديه /ممكن تسبنا شويه
خرج عبد الرحمن من الغرفه وجلست ملك على السرير بجانب لينا واخدتها فى حضنها
ملك / انا عارفه انتى مش فاهمه حاجه
لينا بحزن وبكاء /انا خايفه وقلقانه ومش مصدقه انى مش هشوف بابا تانى وزعلانه انه طلع متجوز على ماما الله يرحمها ومخبي عليا وفنفس الوقت حاسه بحنان كان نفسي فيه من زمان وانا فى حضنك
ملك وهى تربط بحنان على ظهر لينا /
على فكره باباكى احسن واحد فى الدنيا وعمرى مهنسى جميله عليا ولا على عبد الرحمن
لينا / جميل ايه انا متلخبطه
ملك / باباكى كان صاحب اخويا الكبير اشرف وكان والدى ووالدتى متوفين من واحنا صغيرين و جدى المربينا وكان يعرف حسن وبيعتبره زى اشرف وكان لينا عم بيكرهنا اوى علشان كان عاوز يورث ورث بابا من جدى الله يرحمه وطبعا اخواتى الصبيان وانا ورثنا ورث بابا كله وهو مورثش حاجه بحكم ان بابا مخلف صبيان طبعا حاول كتير يتعرض لينا بس جدى كان بيوقف ليه كبرنا و اشرف دخل كليه زراعه واتقابل هناك هو و حسن وبقوا صحاب اوى وخلصوا سنتين من الكليه هو و حسن كان عندى وقتها 17سنه و عبدالرحمن كان عنده 19 سنه طبعا انا وعبد الرحمن تحت وصيه جدى علشان مكملناش 21 سنه و اشرف كان كمل 21 سنه واستلم ورثه وبدأ بيه مشروع انتاج دواجن مع باباكى عمى كان بعد عنا فتره وبطل مشاكل مع جدى على حوار الورث بس رجع بعد مأشرف خد ورثه يتشاكل معانا ورفع قضيه على جدى بحكم ان جدى كبر فى السن وبيطالب انه يكون الوصى علينا وكمان جدى عرف انه عاوز يجوزنى لابنه علشان يضمن لما اكبر مطلبش بورثى بس جدى سبقه بخطوه وجوزنى لابوكى
لينا / يعنى ماما زوجه تانيه
ملك /متحسبهاش كدا احسبيها ان باباكى اتجوزنى علشان ميحرجش جدى اصل جدى اخد بمثل اخطب لبنتك
لينا ببراءه /يعنى عموا هو القال انا بطلب ايدك لطنط ملك
ملك بضحكه منكسره / اه بس هيكون جواز سورى يعنى على الورق علشان يحمينى من عمى ويحافظ على ورثى وهو بكده هيكون الواصى عليا بس اشرف وعبدالرحمن موافقوش على الجدى عاوزه و قالوا احنا رجاله و هنعرف نحمى اختنا وموضوع الجواز وقف تحت رفضهم
بس المكنش معمول حسابه ان عمى يزور عقد جواز عرفى ليا ولابنه و شهر بيا سعتها جدى طلب تانى من حسن انه يتجوزنى وعلشان حسن شاف فى عين اشرف نظره كسره انه معرفش يحمى اخته و متشهر بيها وجدى حلفه انه ميتخنقش مع عمى راح باباكى بلغ جدك وجدتك بالموضوع بس طبعا مقلهمش ان جدى الطلب منه الجواز منى علشان ميقللش منى قدمهم رفض جدك بس مع اصرار حسن جدك وافق ولقيناهم جبهم اسكندريه وجلنا واتفجئنا انه بيطلب ايدى رسمى من جدى وعاوز يتمم الجواز فى نفس اليوم بس كان
عاوز محدش يعرف بالجواز من اهله غير امه وابوه بس لحد الموضوع ميخلص ويتخرج و بعد كده يعلن الجواز
جدى وافق بس اشرف موفقش بس جدى خده وتكلم معاه ووافق بالغصب جه وسالنى انتى عاوزاه كان فاكر انى هرفض بس انا خيبت ظنه و وافقت و فعلا كتبنا الكتاب واتفق حسن مع جدى انه اخر الاسبوع هيعمل زفه وهيجى يخدنى وهقعد هنا فى شقته الفى اسكندريه وهيكتبها باسمى
و فعلا دا الحصل ولقيته جيبلى فستان ابيض قبل الفرح بيوم واتجوزنا و هو اتفق معايا ان الجواز على الورق وانا وافقت مش هكدب عليكى انا كنت بعشقه بس انا مقتنعه بمقوله مش كل ما يتمناه المرء يتحقق
بس حولت كتير ان اغير الوضع بس منفعش عرفت بعد كدا ان هو بيحب وحده قريبته وازميلته فى الكليه وهو دا السبب الكان مخلى اشرف رافض الموضوع من الاول
رحت اتكلمت مع اشرف كنت عاوزه اعرف عنها حاجه قالى انتى قابلتى من الاول فستحملى نتيجه اختيارك
كان بيسافر جمعه وسبت لاهله وكان بيودينى اقعد مع اهلى اليومين البيسافرهم علشان ميقلقش عليا هو اه مش بيحبنى بس كان حنين وبيخاف عليا كان بتعتبرني اخته
فى مره بعد مرجع من السفر لقيته بيكلمنى عن مامتك اصل هى دى البنت البيحبها طلب منى انى اتعرف عليها انا اتصدمت وسالته ان هى عارفه انا مين قالى اه هو حكالها كل حاجه زعلت انه حكالها حاجه خاصه بينا المفروض ان محدش يعرف عنها حاجه وافقت وقابلتها مش هكدب عليكي يا لينا هى طلعت عكس مكنت متوقعه طيبه وجميله حبتها اووى وبقينا صحاب واخوات كنا بنكلم بعض علطول كنت اه بحس بغيره بسبب ان حسن بيحبها بس كنت بقول اهم حاجه انه بيرجع بالليل بينام معايا فى الشقه كنت خايفه انه لما يتجوزها يطلقنى وفعلا اللي كنت خايفه منه حصل بعد مخلص امتحاناته لقيته بيقول انه هيروح يتقدم لها ويتجوزها ولو حابه ان انا اطلق منه مفيش مشكله سكت ما عرفتش ارد عليه اقول ايه و لما فكرت قررت انى اطلق منا مش هقدر اشوفه متجوز واحده غيرى مش هستحمل
لينا بكسوف وهى تنظر للطفل / طيب حضرتك اطلقتى عمو قالى انه اخويا
﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼
ووويتبع
