رواية لثام الخلود الفصل التاسع عشر 19 بقلم نسرين خالد
ضياء الليل
بقلم /نسرين خالد
الفصل التاسع عشر
…… و بين ليل ال عرف من نجم اخبار ضياء بس بشرط انه ميحاولش يوصلها و فهمه انهم متراقبين…. و ليل اهتم بشغله و فتح شركه هندسيه و كمان الحاج عيد اتنازله عن العموديه….. و فات خمس سنين من يوم هروب ضياء من مصر…. و جه وقت رجوعها تانى……
فى المطار طياره خاصه بتاخد الاذن ب الهبوط…. و بعد فتره…. تنزل من الطياره ضياء و وراها بيتر و معاهم اكتر من بودى جارد و كانت واثقه جدا فى نفسها…
ضياء : بيتر اظن لازم تختار اسم مسلم عشان تتعرف بيه هنا فى مصر
بيتر : تمام… بس ماتنسيش ان انتى كمان بقى اسمك ضى
ضياء : مش هنسى اكيد… بس قولى انت قررت اسمك ولا لسه؟؟
بيتر : ااامممممم الحقيقه مش عارف… طيب ما تسعدينى… مش قادر اقرر.. بس تعرفى انى ليا شهادة ميلاد مصريه و اسمى فيها نوى
ضياء : امممم حلو نور؟!
بيتر :
نور امممم اتصدقى فكره بما اننا اخوات يبقى ضى و نور
ضياء : ههههههه
اتصدق صح حلو ده يبقى ضى و نور… بيتر انا هناديك من دلوقتى ب نور
بيتر(نور) : تمام… يا ضى
ضياء بجديه : نور حاليا احنا هانروح على الصعيد…. لبيت شمس… عشان لازم كل واحد يقف عند حده و يعرف قدره
نور : تمام يا ضى العربيات جاهزه
ضياء : نور.. انت واثق فى الجاردات دول؟!
نور : ايوه طبعا و غير كده دول بيشتغلو معانا فى المطاعم و ماتقلقيش دول ولائهم لينا و بس…. و ال محدش يعىفه انهم اصلهم مصريين بس مش بيتكلمو ادام حد عربى يعنى محدث هيشك فيهم و هايتكلمو ادامهم عادى… ايه رايه بقىيا ضى
ضياء بتنهيده : تمام يا نور…. و اكيد مش محتاجه راى يعنى…. هو انا عمرى هنسى لما حمتنى من الحمض ال اترش عليا فى الجامعه….
نور : ولا الرصاصه
بقلم /نسرين خالد
الفصل التاسع عشر
…… و بين ليل ال عرف من نجم اخبار ضياء بس بشرط انه ميحاولش يوصلها و فهمه انهم متراقبين…. و ليل اهتم بشغله و فتح شركه هندسيه و كمان الحاج عيد اتنازله عن العموديه….. و فات خمس سنين من يوم هروب ضياء من مصر…. و جه وقت رجوعها تانى……
فى المطار طياره خاصه بتاخد الاذن ب الهبوط…. و بعد فتره…. تنزل من الطياره ضياء و وراها بيتر و معاهم اكتر من بودى جارد و كانت واثقه جدا فى نفسها…
ضياء : بيتر اظن لازم تختار اسم مسلم عشان تتعرف بيه هنا فى مصر
بيتر : تمام… بس ماتنسيش ان انتى كمان بقى اسمك ضى
ضياء : مش هنسى اكيد… بس قولى انت قررت اسمك ولا لسه؟؟
بيتر : ااامممممم الحقيقه مش عارف… طيب ما تسعدينى… مش قادر اقرر.. بس تعرفى انى ليا شهادة ميلاد مصريه و اسمى فيها نوى
ضياء : امممم حلو نور؟!
بيتر :
نور امممم اتصدقى فكره بما اننا اخوات يبقى ضى و نورضياء : ههههههه
اتصدق صح حلو ده يبقى ضى و نور… بيتر انا هناديك من دلوقتى ب نوربيتر(نور) : تمام… يا ضى
ضياء بجديه : نور حاليا احنا هانروح على الصعيد…. لبيت شمس… عشان لازم كل واحد يقف عند حده و يعرف قدره
نور : تمام يا ضى العربيات جاهزه
ضياء : نور.. انت واثق فى الجاردات دول؟!
نور : ايوه طبعا و غير كده دول بيشتغلو معانا فى المطاعم و ماتقلقيش دول ولائهم لينا و بس…. و ال محدش يعىفه انهم اصلهم مصريين بس مش بيتكلمو ادام حد عربى يعنى محدث هيشك فيهم و هايتكلمو ادامهم عادى… ايه رايه بقى
يا ضىضياء بتنهيده : تمام يا نور…. و اكيد مش محتاجه راى يعنى…. هو انا عمرى هنسى لما حمتنى من الحمض ال اترش عليا فى الجامعه….
نور : ولا الرصاصه
