رواية كرهتك ثم احببتك ثم عشقتك الفصل العاشر 10 بقلم مريم غريب
البارت العاشر:
ادهم:مالك قولى فى ايه؟؟
ندا بتعثر:مش مش ععارفه…ليه..ليه حسه بالذنب تجاه ا..ا.احمد.
ادهم فتح عينه على الاخر من صدمته وبصلها نظره ماتتفهمش بس هو غضبان جدا وسؤاله مين احمد ده؟؟
ادهم وهو كاتم غضبه:مين احمد ده؟؟
ندا بدموع:خ..خطيبى الاولانى….اااااه ياربى مشش قادره اعمل كده…اتخيلت حياتى معاه من …من وقت ماكنت صغيره..سامحنى انا اسفه.
ادهم اتصدم اكتر من اللى قالته فكر فى الكام دقيقه دول يعاقبها باى حاجه يطلع كل غضبه اللى اتسببتله فى فيها لكن قدر يتحكم فى اعصابه باعجوبه وضم ايده جامده وقالها بجفاء:نامى دلوقتى…نامى ورانا سفر بكره.
ندا:انت هتنام فين؟
ادهم رد منغير مايبصلها:هنام على الكنبه اللى بره.
وخد هدومه وطلع نام على الكنبه.
ندا قعدت تعيط ومتشتته حاجه بتقولها هتنسى احمد وهتتجوزى غيره وحاجه جواها حست انا ادهم بيحبها واحد غيره كان خد منها اللى هو عايزه وكسر قلبها….وبعد تفكير كتييير استسلمت للنوم بعد بكها طول الليل.
ادهم صحى الصبح وقام خد شاور وراح يصحيها عشان ميعاد الطياره دخل عليها لاقاها نايمه بالفستان لسه ووشها شاحب ومليان دموع ومبهدل بالمسكاره والمكياج اتخض ادهم وافتكر انها جرالها حاجه جرى عليها بلهفه وبحبه الشديد ليها.
ادهم:ندا..ندااااا.
ندا بخضه:ايه ايه فى ايه.
ادهم قعد على اقرب كرسى من خضته:اووووف…ايه اللى نايمك كده؟
ندا:كنت نعسانه اوى.
ادهم:طب يلا عشان ميعاد الطياره.
ندا:لا.
ادهم:نعم.
ندا:قصدى ممكن نلغى الرحله دى.
ادهم:ممكن بس ليه…قلتلك متقلقيش مش هقربلك.
ندا:مش قصدى….قصدى يعنى انا تعبانه ومش هقدر اسافر..هى مش الفيلا جهزت؟؟
ادهم:اه جهزت…يعنى مش عايزه تسافرى.
واتنهد وقال:طب حضرى حاجتك على بال ما اعمل تشيك اوت.
ندا:حاضر.
ندا جت تقوم وقعت على الارض..ادهم جرى عليها وشالها من الارض.
ادهم:مالك فى ايه؟؟
ندا:اصل الفستان تقيل.
ادهم:طب ولايهمك قومى على مهلك وانا هجبلك هدومك وهسيبك تغيرى برحتك.
ندا:شكرا.
وراح جبلها شنطتها ونزل يعمل تشيك اوت.
وطلعلها تانى وخبط.
ندا:اااادخل.
ادهم:جاهزه.؟
ندا:اه..استنى عشان ناخد الشنط.
ادهم:لالا سيبيهم هم هيطلعو يخدوهم يلا.
ونزلو قدام الفندق وركبو العربيه…وفى الطريق.
ندا:هو احنا هنقول ايه؟؟…يعنى هنقول ايه لعمرو وولاد عمك وكده.
ادهم:عادى..مش هنقول حاجه.
ندا:ازاى؟؟
ادهم:يعنى هنقول انك تعبتى زى ماقلتى وحبيتى اننا نقضى شهر العسل فى بيتنا.
ندا سكتت..وبعد شويه وصلو الفيلا..وكانت اول مره ندا تشوفها كانت بتبصلها باعجاب الورد فيها مختلف والجنينه هايله والاشجار كثيفه وهى الفيلا تصميمها عالى اوى…ادهم ركن ونزل واخد الشنط وبصلها واستغرب انها منزلتش فلاقها بتبص على الجنينه.
ادهم:عجباكى؟؟
ندا:هى ايه اللى عجبانى؟!
ادهم:الفيلا.
ندا:اه..جميله اوى.
ادهم:دى بتعتك من دلوقتى.
ونزلت ندا من العربيه.
ادهم:تعالى ورايا.
ندا:ماشى.
مشيت ندا وراه ودخلو جوا الفيلا …الفيلا كلها كانت مفروشه جديد وواسعه من جوا وذوقهارقيق…وطلعو السلالام ووصلو اوضه من الاوض.
ادهم:ادخلى.
دخلت ندا والمفروض ان دى تبقى اوضتهم هما الاتنين.
ادهم:دى اوضتك..يلا هسيبك ترتاحى.
ندا:استنى.
ادهم:نعم.
ندا:انا فاكره ان احنا اشترينا فرش لاوضه واحده اللى هى دى انتى بقى هتنام فين؟؟
ادهم:عادى هنام فى اى حته.
ندا:لا..انت هتنام هنا.
ادهم:وانتى.
ندا:هنام هنا برده.
ادهم:مش فاهم.
ندا:انا وانت هننام على السرير كل واحد فى اتجاه خلف خلاف يعنى.
ادهم:ااه..ماشى.
وهنا رن موبايله وكان رامز صاحبه.
ادهم:الو.
رامز:ادهم انت سافرت؟؟
ادهم:لا.
رامز:طب تعالى حالا.
ادهم:مالك يارامز فى ايه؟؟
رامز:فى ماموريه مفاجاه وانت مطلوب بالاسم.
ادهم:طب خلاص انا جاى.
ندا:انت رايح فين.
ادهم:فى ماموريه ولازم اروح الداخليه حالا.
وراح فتح شنطته وطلع هدوم شغله بتاع الماموريات.
ندا:هى..هى خطيره الماموريه دى؟
ادهم:الله اعلم.
ندا:طب متروحش مش المفروض انك فى اجازه.
ادهم:ماينفعش حتى لوكنت سافرت كنت هرجع تانى الوزير شخصيا طالبنى.
ندا:طب خلى بالك من نفسك.
ادهم:ربنا يستر.
ودخل الحمام المجاور للاوضه ولبس وطلع خد سلاحه ونزل جرى فى طريقه للدخليه.
ندا قعده وبتسئل نفسها:انتى قلقانه عليه كده ليه.نفسها:عادى يعنى ما هو كمان بيقلق عليا..و كمان بيحبنى و…
هى:وايه انتى بتحبى احمد.
نفسها:لا كنت بحبه.
هى:نسيتى وعدك ليه.
نفسها:ماهو نسينى لما اتجوز وعاش حياته…..المهم دلوقتى ادهم يارب…يارب استرها.
ادهم وصل الداخليه الضباط كلهم لما شافوه:ادهم باشا مبروووووك.ادهم بتريقه:مبرووك..مبروك ايه بقا انت وهو ماهى كملت.
وجه عليه رامز.
رامز:ايه ياعريس معلش بقا الشغل حكم.ادهم:ياعم مش مشكله بس هو فى ايه؟؟
رامز:هنعرف حالا فى اجتماع بعد ربع ساعه وبعديها هنطلع بالقوه.
ادهم:ربنا يستر..بس هو مافيش غيرى فى الداخليه.
رامز:انت الاصل يادومى.
ادهم:اصل..ماشى ياخويا
