رواية غابة ماريوس الفصل الثاني 2 بقلم ندي محمود
الحلقة الثانية ( عالم اخر )
صدمت عندما وجدت نفسها فى غابة مخيفة جدا وكان الظلام يعم كل مكان بها ولا تستطيع رؤية شئ احست انها فى حلم نظرت خلفها لم تجد الباب التى دخلت منه قالت بخوف : هو الباب راح فين انا اكيد بحلم ياارب اكون بحلم د
مشيت فى هذه الغابة فربما تجد احد كانت اشجار هذه الغابة كثيفة جدا ومتشابكة ومظلمة لايوجد بها اى صوت بينما كانت تمشى وجدت شخص من اكلين لحوم البشر وكان يأكل شخص مجرد مارأت ذلك المنظر صرخت صرخة لا ارادية فسمعها رفع رأسه له وكان فمه ملطخ بالدماء وكان شكله مرعب اخذت ترجع الى الخلف بينما هو يقترب منها ثم اخذت تجرى جزعت قدمها ووقعت على الارض وجدته اقترب اايه جدا اخذت تبكى وتقول : يارب سااعدنى .. حاولت النهوض لم تستطيع نظرت امامها وجدته امامها مباشرة وينظر لها بوجه المخيف اخذت تصرخ وتبتعد للخلف ثم وضعت يدها على وجها واغمضت عينها ثم فتحتها وجدته ملقى على الارض ووجدت شاب يقف امامها ويمسك فى يده سهام … هبت ووقفت بسرعة لتهرب ولكن وجدت ذلك الشخص يجذبها اليه ويضع يده على فمها واختبئ خلف شجرة ويقول بهمس : هسسسس اوعى تطلعى نفس
نظرت امامها فوجدت اكل لحوك بشر اخر ولكن هذه المرة لم يكن واحد بل كانوا ثلاثة وبعد ان ذهبوا ابعدت يده عن فهما بحدة وابتعدت عنه وقالت برجفة : انت مين
باسل : متقلقيش انا مش هاذيكى
اريج برعب : يعنى انت مش زيه
ابتسم وقال : ده منظر واحد اكل لحوم بشر
اخذت تنظر له بخوف ثم قال : تعالى معايا لو قعدنا هنا كتير هانموت
اريج : لا
باسل : لو قعدتى فى الغابة دلوقتى هاتموتى صدقينى تعالى معايا متقلقيش انا بنى ادم زيك والله
بدأت تطمئن له ثم قالت باستسلام : طيب
ذهبت معه حتى وصلت الى منزل صغير نسبيا دخلت واغلق الباب جيدا وحكمه
اريج بخوف : انت بتقفل الباب جامد كده ليه
باسل : هاقولك بس اقعدى الاول وقوليلى حكايتك وجيتى هنا ازى
اريج : ………………….
باسل : برضوا لسا مش مطمنة ليا صدقينى والله مش هاذيكى
اريج بانفعال : ااااازى عايزنى اطمنلك وانت عايش بين الوحوش كده وفى الغابة دى وبعدين انا فين والغابة دى فين اصلا
باسل : مش معنى انى عايش بينهم ومعاهم ابقى زيهم .. والغابة دى فين انا لحد دلوقتى مش عارف تقدرى تقولى عالم تانى مش عارف
اريج : انا عايزة اعرف انا فين انا حاسة انى دماغى هاتنفجر
باسل : هاقولك بس قوليلى جيتى هنا ازى
بدأت تقص عليه ماحدث معها وكيف اتت
باسل : ده انتى طلعتى شجاعة بقى انا مفتكرش ان بنت حاولت تدخل البيت ده
اريج : وانت عارف البيت ده ازى !؟
باسل : انا من نفس قريتك دخلت ولحد الان مش عارف اخرج
اريج : ليك قد ايه
باسل : تلات سنين
اريج بصدمة : تلات سنين انت بتهرج مش كده
باسل : لا طبعا مش بهرج
اريج : طيب قولى بقى احنا فين
باسل : انتى فى غابة ماريوس
نظرت له بتعجب
باسل : تقدرى تقولى الغابة دى ملعونة واكل لحوم البشر اللى شوفتيه ده .. ده انسان عادى زينا بس من الساعة ٥ بيبقوا بالمنظر ده وفى منهم مصاصين دماء بس مصاصين الدماء بس مصاصين الدماء مش بيتحولو لانهم دى اصلا غابتهم ماريوس ده ملك الغابة ومن مصاصين الدماء وهاتلاقى وحووش وحيوانات مفترسة
ثم ابتسم وقال : كل ماتوتقعيه هاتلاقيه هنا
اريج : ايه الكلام انا مش مصدقة انا اكيد بحلم وانت ازى عايش معاهم
باسل : بقولك ليا تلات سنين اكيد اتأقلمت مع الوضع وبقيت عارف كل حاجة عنهم
اريج : يعنى الغابة دى بعد الساعة ٥ كل الناس اللى فيها بيبقوا كده
باسل : بظبط …. انتى اسمك ايه
اريج : اريج
باسل : اهلا يا اريج وانا باسل وعندى ٣١ سنة
سمعوا صوت خبط على الباب هبت لتتكلم وضع يده على فمها قبل ان تتحدث واشار اليها ان تصمت وبعد مرور دقيقة انتهى ذلك الصوت كانت تشعر بالخوف ثم ابعدت يده عن فمها وقالت : هو مين اللى كان بيخبط
باسل : اكيد واحد من اكلين لحوم البشر علشان كده مخلتكيش تتكلمى والا كانوا هايعرفوا ان فى حد جوه وعلشان كده كمان بقفل الباب بطريقة دى
وضعت يدها على فمها وقالت بصوت باكى : انا مستحيل اقدر اعيش هنا ارجوك ساعدنى
نهض وقال بسخرية : كنت سعدت نفسى … اللى بيدخل هنا مش بيطلع
اريج : هانلاقى مخرج صدقنى وهانطلع من هنا بس انت ساعدنى
باسل : حاولت كتير يا اريج علشان احاول اخرج ملقتيش مفر لحد مااستسلمت هنا اللى بيدخل مش بيطلع
اريج : انا لازم اطلع من المكان ده بأى طريقة
باسل : طيب نبقى نفكر فى الموضوع ده بكرة تعالى اوريكى اوضتك اللى هاتقعدى فيها
اريج : بس انا مش هاعيش هنا
باسل : طيب اعتبريها لحد ماتلاقى المخرج ونطلع ولا انتى لسا خايفة منى
اريج : …………….
اتى صباح يوم جديد خرجت من غرفتها وبعد عناة طويل استطاعت ان تنام … وجدته يتناول الفطار قال بابتسامة : صباح الخير
اريج : صباح النوم
باسل : نمتى كويس
اريج : تؤتؤتؤ .
باسل : كنت متوقع ده. .. تعالى افطرى
اريج : لا شكرا
انتهى من تناول فطاره وهم بالذهاب قالت : رايح فين
باسل : رايح اصنع السهام
اريج : وبتصنعها ازى !!
باسل : عادى
اريج : طيب انا ممكن اساعدك
باسل : هاتعرفى
اريج : جربنى مش هاتخسر
باسل : ماشى .. بس لو قابلنا اى حد انتى قدامهم مراتى
اريج : نعم انت مجنون !!!
باسل : ايوه لان كل اللى فى ماريوس هنا متجوزين و اللى مش متجوز عايش لوحده فا لو عرفوا انك مش مراتى وعايشة معاية هايشكوا وبعدين ده قدامهم بس
اريج : طيب
باسل : وكمان هما مشى بيتكلموا بطريقتنا دى
اريج : امال ازى !!
باسل : هاتشوفى لما نطلع ونكلم حد بس اهم حاجة تتكلمى زينا علشان منروحش فى داهية
اريج : ماشى
خرجت معه وكانوا يمشون فى الغابة رأو شخص ……….
صدمت عندما وجدت نفسها فى غابة مخيفة جدا وكان الظلام يعم كل مكان بها ولا تستطيع رؤية شئ احست انها فى حلم نظرت خلفها لم تجد الباب التى دخلت منه قالت بخوف : هو الباب راح فين انا اكيد بحلم ياارب اكون بحلم د
مشيت فى هذه الغابة فربما تجد احد كانت اشجار هذه الغابة كثيفة جدا ومتشابكة ومظلمة لايوجد بها اى صوت بينما كانت تمشى وجدت شخص من اكلين لحوم البشر وكان يأكل شخص مجرد مارأت ذلك المنظر صرخت صرخة لا ارادية فسمعها رفع رأسه له وكان فمه ملطخ بالدماء وكان شكله مرعب اخذت ترجع الى الخلف بينما هو يقترب منها ثم اخذت تجرى جزعت قدمها ووقعت على الارض وجدته اقترب اايه جدا اخذت تبكى وتقول : يارب سااعدنى .. حاولت النهوض لم تستطيع نظرت امامها وجدته امامها مباشرة وينظر لها بوجه المخيف اخذت تصرخ وتبتعد للخلف ثم وضعت يدها على وجها واغمضت عينها ثم فتحتها وجدته ملقى على الارض ووجدت شاب يقف امامها ويمسك فى يده سهام … هبت ووقفت بسرعة لتهرب ولكن وجدت ذلك الشخص يجذبها اليه ويضع يده على فمها واختبئ خلف شجرة ويقول بهمس : هسسسس اوعى تطلعى نفس
نظرت امامها فوجدت اكل لحوك بشر اخر ولكن هذه المرة لم يكن واحد بل كانوا ثلاثة وبعد ان ذهبوا ابعدت يده عن فهما بحدة وابتعدت عنه وقالت برجفة : انت مين
باسل : متقلقيش انا مش هاذيكى
اريج برعب : يعنى انت مش زيه
ابتسم وقال : ده منظر واحد اكل لحوم بشر
اخذت تنظر له بخوف ثم قال : تعالى معايا لو قعدنا هنا كتير هانموت
اريج : لا
باسل : لو قعدتى فى الغابة دلوقتى هاتموتى صدقينى تعالى معايا متقلقيش انا بنى ادم زيك والله
بدأت تطمئن له ثم قالت باستسلام : طيب
ذهبت معه حتى وصلت الى منزل صغير نسبيا دخلت واغلق الباب جيدا وحكمه
اريج بخوف : انت بتقفل الباب جامد كده ليه
باسل : هاقولك بس اقعدى الاول وقوليلى حكايتك وجيتى هنا ازى
اريج : ………………….
باسل : برضوا لسا مش مطمنة ليا صدقينى والله مش هاذيكى
اريج بانفعال : ااااازى عايزنى اطمنلك وانت عايش بين الوحوش كده وفى الغابة دى وبعدين انا فين والغابة دى فين اصلا
باسل : مش معنى انى عايش بينهم ومعاهم ابقى زيهم .. والغابة دى فين انا لحد دلوقتى مش عارف تقدرى تقولى عالم تانى مش عارف
اريج : انا عايزة اعرف انا فين انا حاسة انى دماغى هاتنفجر
باسل : هاقولك بس قوليلى جيتى هنا ازى
بدأت تقص عليه ماحدث معها وكيف اتت
باسل : ده انتى طلعتى شجاعة بقى انا مفتكرش ان بنت حاولت تدخل البيت ده
اريج : وانت عارف البيت ده ازى !؟
باسل : انا من نفس قريتك دخلت ولحد الان مش عارف اخرج
اريج : ليك قد ايه
باسل : تلات سنين
اريج بصدمة : تلات سنين انت بتهرج مش كده
باسل : لا طبعا مش بهرج
اريج : طيب قولى بقى احنا فين
باسل : انتى فى غابة ماريوس
نظرت له بتعجب
باسل : تقدرى تقولى الغابة دى ملعونة واكل لحوم البشر اللى شوفتيه ده .. ده انسان عادى زينا بس من الساعة ٥ بيبقوا بالمنظر ده وفى منهم مصاصين دماء بس مصاصين الدماء بس مصاصين الدماء مش بيتحولو لانهم دى اصلا غابتهم ماريوس ده ملك الغابة ومن مصاصين الدماء وهاتلاقى وحووش وحيوانات مفترسة
ثم ابتسم وقال : كل ماتوتقعيه هاتلاقيه هنا
اريج : ايه الكلام انا مش مصدقة انا اكيد بحلم وانت ازى عايش معاهم
باسل : بقولك ليا تلات سنين اكيد اتأقلمت مع الوضع وبقيت عارف كل حاجة عنهم
اريج : يعنى الغابة دى بعد الساعة ٥ كل الناس اللى فيها بيبقوا كده
باسل : بظبط …. انتى اسمك ايه
اريج : اريج
باسل : اهلا يا اريج وانا باسل وعندى ٣١ سنة
سمعوا صوت خبط على الباب هبت لتتكلم وضع يده على فمها قبل ان تتحدث واشار اليها ان تصمت وبعد مرور دقيقة انتهى ذلك الصوت كانت تشعر بالخوف ثم ابعدت يده عن فمها وقالت : هو مين اللى كان بيخبط
باسل : اكيد واحد من اكلين لحوم البشر علشان كده مخلتكيش تتكلمى والا كانوا هايعرفوا ان فى حد جوه وعلشان كده كمان بقفل الباب بطريقة دى
وضعت يدها على فمها وقالت بصوت باكى : انا مستحيل اقدر اعيش هنا ارجوك ساعدنى
نهض وقال بسخرية : كنت سعدت نفسى … اللى بيدخل هنا مش بيطلع
اريج : هانلاقى مخرج صدقنى وهانطلع من هنا بس انت ساعدنى
باسل : حاولت كتير يا اريج علشان احاول اخرج ملقتيش مفر لحد مااستسلمت هنا اللى بيدخل مش بيطلع
اريج : انا لازم اطلع من المكان ده بأى طريقة
باسل : طيب نبقى نفكر فى الموضوع ده بكرة تعالى اوريكى اوضتك اللى هاتقعدى فيها
اريج : بس انا مش هاعيش هنا
باسل : طيب اعتبريها لحد ماتلاقى المخرج ونطلع ولا انتى لسا خايفة منى
اريج : …………….
اتى صباح يوم جديد خرجت من غرفتها وبعد عناة طويل استطاعت ان تنام … وجدته يتناول الفطار قال بابتسامة : صباح الخير
اريج : صباح النوم
باسل : نمتى كويس
اريج : تؤتؤتؤ .
باسل : كنت متوقع ده. .. تعالى افطرى
اريج : لا شكرا
انتهى من تناول فطاره وهم بالذهاب قالت : رايح فين
باسل : رايح اصنع السهام
اريج : وبتصنعها ازى !!
باسل : عادى
اريج : طيب انا ممكن اساعدك
باسل : هاتعرفى
اريج : جربنى مش هاتخسر
باسل : ماشى .. بس لو قابلنا اى حد انتى قدامهم مراتى
اريج : نعم انت مجنون !!!
باسل : ايوه لان كل اللى فى ماريوس هنا متجوزين و اللى مش متجوز عايش لوحده فا لو عرفوا انك مش مراتى وعايشة معاية هايشكوا وبعدين ده قدامهم بس
اريج : طيب
باسل : وكمان هما مشى بيتكلموا بطريقتنا دى
اريج : امال ازى !!
باسل : هاتشوفى لما نطلع ونكلم حد بس اهم حاجة تتكلمى زينا علشان منروحش فى داهية
اريج : ماشى
خرجت معه وكانوا يمشون فى الغابة رأو شخص ……….
