رواية زواج من اجل ذنب الفصل الثاني 2 بقلم نيفين عبدالسلام
الحلقة الثانية
كريم وهو بيقرب ناحيتها : نسيت أقولك أنهم أخدو أجازة النهاردة وراح قفل باب المخزن وضحك ..
أصلى أنا اديتهم النهاردة أجازة مخصوص عشان القمر اللى هينور المخزن
وهو بيقرب منها وهى بترجع لورا
سمر بخوف: ارجوكى ياأستاذ كريم أفتح الباب وسيبنى أخرج
كريم: اسيبك ياحلوة دى انا مصدقت وابتسم ليها بخبث
سمر: أفتح الباب وليه تقفله من الاساس
وهو لسه بيقرب منها وبيبص ليها وبيتسم بشر
كريم : هههههه انا عارفك ذكية هكون بقفل الباب ليه
سمر : ارجوك يأستاذ كريم افتح الباب وخلينى اخرج
كريم: اسيبك ياحلوة دى انا مصدقت وهجم عليها ولف ايديه جامد حوالين وسطها وبيقربها منه اكتر
سمر بتحاول تبعد عنه وتزقه بعيد عنها لكن هو كان أقوى منها وابتدى يقطع هدومها وهى بتصرخ جامد
كريم بص برغبة للجزء المكشوف من جسمها : اصرخى كمان مفيش حد هيسمعك وراح ضحك بصوت
عالى ومسكها جامد ونيمها على الارض وهى بتقاومه وبتضربها بايديها فمسك ايديها جامد وبيوطى
راسه عشان يبوسه ..سمر فضلت تحرك راسها شمال ويمين ف عينيها وقعت على حديدة فشدت أيدها بالعافية
ومسكت الحديدة وضربته بيها على دماغه جامد فوقع عليها فراحت زقها بعيد عنها وقامت تبص عليه
لقيت راسه متعورة والدم بيخرج زى النافورة
سمر وقفت مصدومة من منظرها وبصوت بيرتعش والدموع بتنزل من عينيها : انت السبب انت الى
خلتنى اموتك وبعد لحظات فاقت من صدمتها وحاولت تدارى هدومها اللى اتقطعت واخدت شنطتها
وفتحت الباب وجريت لحد مابعدت عن المكان
وفضلت تعيط جامد وفى الاخر قررت تتصل باحد يجى واول حد جاه على بالها صاحبتها نهى فكلمت نهى
عند نهى تليفونها بيرن لقيت اسم سمر
نهى: الو ازيك يا سمر
سمربعياط :الو الحقينى يانهى
نهى بقلق: فى ايه مالك
سمربعياط: بعدين المهم عايزكى تيجيلى دلوقتى وتيجبى معاكى اى بلوزة او جاكت من هدومك
نهى: حااضر اهدى شوية انا جاية بس قوليلى العنوان
سمر: انا فى ٦ اكتوبر وتعبانه أوى
نهى: طب فين بالظبط
سمراداتها العنوان بالتفصيل
وبعد شوية وصلت نهى لسمر
نهى أول ماشافت سمر وهدومها المتقطعة
نهى بخضه: ايه االلى حصل وعمل فيكى كده
سمرمرة واحدة انفجرت فى العياط: انا قتلت واحد
نهى:وهى مبرقة ليها من الصدمة : ازاى ومين
سمر بعياط: الحيوان ابن صاحب المحل اللى اسمه كريم اللى يشتغل فيه اخدنى المخزن على أساس
نجيب بضاعة وهناك حاول وبدأت تعيط بهسترية
نهى: ممكن تهدى انتى متاكده أنه مات
سمر: مش عارفة انا ضربته على رأسه والدم كان مغرق المكان .. أنا متأكده أنه مات
نهى:الله واعلم طيب انتى شوفتى نبضه ممكن ميكونش مات
سمربعياط : لا مقربتش منه خالص بس شوفته قاطع النفس والدم حواليه كتير زمان دمه أتصفى
نهى : أهدى كده طيب تعالى نرجع المخزن ونشوفوه مات ولا لسه
سمر : نروح فين أنتى اتجننتى يانهى لو روحنا دلوقتى ممكن حد يشوفنا واتمسك فيها
نهى : خلاص اهدى مش هنروح المخزن بس قوليلى فى حد شافك انت داخلة المخزن
سمر : لا مفيش
نهى : طيب وانتى خارجة
سمر : بردو لا
نهى : طيب تعالى نمشى من هنا وان شاء الله ميكنش مات
سمر: يارب يانهى لو مات انا ممكن اروح فى داهية
نهى : هتروحى فى داهية أزاى وانتى بتقولى مفيش حد شافك
سمر : ايوه مفيش حد شافنى بس زمايلى فى المحل عارفين أنى هروح المخزن وهقابله فيه
نهى: تعالى نمشى الاول وبعدين نفكر هنعمل ابه
فعلا ركبوا العربية سوا ومشيو وهما فى الطريق
سمر: احنا هنروح فينا
نهى: عندى فى البيت
سمر: ازاى واهلك هيقولو عليا ايه وانا بالمنظر ده
نهى: متخافيش أنا جيبت معايا الهدوم اللى طلبتيها وراحت فتحت شنطتها ومطلعة بلوزة وراحت مديها لسمر
سمر وهى بتلبس البلوزة : أنا مش عارفة من غيرك كنت هعمل أيه ..أنا خايفة يانهى
نهى : متخافيش هو ممكن يكون حى المخفى كريم ومنظر الدم الكتير خلكى تتهيىء انه مات
سمر : يارب يانهى .. بلاش أروح معاكى البيت عشان معملكيش مشاكل مع أهلك
نهى :مفيش حد فى البيت غير انا والداده هما سفروا البلد النهارده الصبح
وبعد شوية وصلوا البيت دخلت سمر أوضة نهى بعد ماوصت نهى الداده تحضر اكل ودخلت الاوضة
لقيت سمر لسه بتعيط
نهى: أهدى ياسمر شويه ادخلى خدى شاور لحد الداده ماتحضر الاكل
سمر: اكل ايه انا ماليش نفس
نهى: لا ماينفعش انت مش شايفة شكللك عامل ازاى احنا ناكل ونستريح والصبح نشوف حل
وبعد محاولات اقتنعت سمر بكلام نهى واكلت واول ما حطت راسها على المخده راحت فى النوم
فغطتها نهى وطفت النور وخرجت وهى بتقول لاحول لاقوة الا بالله
اما فى المخزن ابتدى كريم يحرك نفسه ويفوق وهو حاسس بالم برأسه وفضل يحاول يقف ويقع لحد
ماوقف على رجله وهو بيحط أيده على رأسه اه يابنت—– تعملى فيا كده والله ماهسيبك وهربيكى اه
يادماغى وخرج هو بيتوعد لسمر وركب عربيته ووصل عند عيادة عشان يعالج الجرح اللى فى راسه
وبعد شويه خرج بعد ماالدكتور خيط الجرح وطلب الراحة منه
أما عند نهى وسمر فصحيت نهى على صرخة من سمر فجريت عليها
نهى: أهدى ياسمر بسم الله الرحمن الرحيم
سمر بعياط: انا خايفة اقوى يانهى تفتكرى يكون مات
نهى وهى بتحاول تضمها وتهديها: ان شاء الله لأ ارتاحى انت بس والصبح يحلها ربنا
سمر: احنا الساعة كام
نهى: تقريبا الفجر اذان
سمر: انا هروح اتوضى وصلى وادعى ربنا يشيل الغمه ده
نهى: ماشى وانا كمان هتوضى ونصلى سوا
فعلا اتوضت وصلوا ودعت ربنا يفك الغمه ده وكملوا نوم صحيوا على الساعة ٩ الصبح
دخلت نهى على سمر الاوضة: صباح الخير
سمر : صباح النور
نهى، يارب تكون دلوقتى احسن
سمر: انا عمرى ماهحس براحة الا بعد ماعرف أيه اللى حصل مع الزفت اللى اسمه كريم
نهى، طب تعالى نفطر الاول وبعدين نشوف هنعمل ايه
سمر: والله ماليش نفس
نهى: مش هينفع يلا وانا هحضرلك هدوم من هدومى علشان نروح الكلية
سمر: انت فعلا ونعمة الصحبه
نهى: متقوليش كده احنا اخوات
وبعد مافطرو ونزلو سوا راحو الكلية واول ماوصلوا الكلية
سمر: ممكن محدش يعرف باللى حصل
نهى: من غير ماتقولى
سمر: لو سهى سالتنى هقول أنا بت معاكى علشان اهللك مسافرين وكنا بنذاكر
نهى: انا مش عارفة انت مصحابة البنت ده ازاى
سمر: والله غلبانة
نهى: ماشى يلا
ودخلوا الكلية وقابلوا احمد ودينا
احمد: انتو جايين مع بعض
نهى: اه
دينا: مالك ياسمر شكلك تعبان
نهى: ماهى زى القمر اه
سمر: مفيش انا كويسة
دينا بشك :ماشى
احمد: ايه يا بنات مش يلا نحضر المحاضرات
سمر: ماشى بس استني اتصل بسهى كده اشوفها فين
دينا: هى مش معاكى فى نفس السكن
سمر بلجلجة: اصل انا كنت نايمة امبارح عند نهى
دينا: اشمعنا يعنى
نهى: عادى كنا بنذاكر وبعد كده صممت أن سمر تبات معايا علشان اهلى مش موجودين
دينا: خاينة
وفى نفس الوقت كانت سمر بتحاول الاتصال بسهى لكن كان التليفون مغلق
نهى: ايه الهانم ردت
سمر: لا تليفونها مغلق
فضلت سمر تحاول تتصل بسهى ولكن تليفونها بيدى مغلق
دينا: يلا ياجماعة هنتاخر على المحاضرة
ودخلوا المحاضرة وكملوا اليوم عادى مابين حضور المحاضرات وسكاشن
احمد: اخيرا خلصنا اليوم النهارده اليوم طويل اوى
دينا: فعلا عندك حق اليوم النهارده كان صعب اوى
احمد: طب تعالوا نعقد فى الكافتيريا
دينا: يلا
نهى: لا روحوا انتوا انا وسمر هنمشى
دينا: لا كده تعالوا نعقد شوية مع بعض وبعد كده تمشو
سمر: مش هينفع
احمد: علشان الشغل
سمر: لا ما انا سبت الشغل
دينا: ليه كده
نهى : اصل صاحب الشغل مات وابنه عايز يبيع المحل
احمد: طب هتعملى ايه ياسمر
سمر بعدم تركيز: ربنا يجيب العواقب سليمة
دينا: عواقب ايه
سمر: قصدى الا فيه الخير يقدمه ربنا
دينا: مالك ياسمر شكلك النهارده بيقول فى حاجة
نهى: مالها ماهى زى الفل يلا احنا ياسمر
دينا: على فين انت وهى
نهى : هنروح اصل سمر هتقعد عندى يومين لحد بابا وماما مايرجعو
ومشيوا قبل مادينا تحاول تسال تانى
أما عند دينا واحمد
دينا: مش عارفة ليه حاسة أن فى حاجة غريبة مابين نهى وسمر
احمد: غريبة ازاى
دينا: شكلهم كده مخبين حاجة
احمد: ولا مخبين ولاحاجة ممكن تكون سمر بس مضايقة علشان موضوع الشغل انتى عارفة أن فلوس
الشغل بيساعدها على المصاريف
دينا: ممكن بردو بس لو كده احنا لازم نحلها
احمد: ازاى يافالحة ماانت عارفة سمر وعزة نفسها مستحيل تقبل مساعدة من حد
دينا : سيبلى الموضوع ده وانا هشوف حل ليه
وخرجوا هم الاتنين ايضا من الجامعة
أما عند سمر ونهى فبعد مامشيوا من الكلية قرروا انهم يرحوا ناحية المحل يشوفو الاخبار وفعلا وصلوا
وطلبت سمر من نهى انها تروح المحل كانها بتتفرج على الهدوم وفعلا راحت نهى وشافت شاب قاعد
على كرسى وقصاده مكتب صغير وعمال يزعق لبنت شغاله فى المحل ونهى عاملة نفسها بتتفرج على
الهدوم ومركزة مع الشاب اللى راسه ملفوفة بالشاش
كريم بزعيق : شوفى شغلك كويس والازاز ده عايزه بيلمع شكله مش نضيف
البنت : بس انا لسه ملمعه الازاز
كريم : أنتى بتردى عليا وكمان مش بتشوفى شغلك خصم يومين من مرتبك
البنت : حرام يااستاذ كريم أنا هروح المعه تانى بس بلاش خصم
كريم : غوورى دلوقتى من وشى
واول ما نهى سمعت اسم ريم خرجت بسرعة من المحل وراحت عندسمر
سمر بلهفة: طمنينى ايه الاخبار
نهى: الحمد لله مفيش حاجة وكريم مامتش
سمر: انتى متاكده
نهى : ايوه
سمر : وتأكدتى ازاى يانهى قوليلى وطمنينى
نهى: فى شاب جوه وشكله وطريقة كلامه بتقول أنه صاحب المحل و لفف راسه بشاش وكمان سمعت بتناديه وتقوله ياكريم فاكيد هو
سمر: الحمد لله وفجأة تليفونها رن يارب عايزة ايه ده
نهى: مين ده
سمر: دى واحدة شغالة معايا فى المحل
نهى : طب رد شوفيها عايزة ايه
سمر: الو
البنت:——-
سمر: لا انا خلاص سبت الشغل
البنت: ——–
سمر: مش عايزة حاجة
البنت: ——
سمر قفلت التليفون مرة واحدة
نهى : كانت عايزة ايه زميلتك وقفلتى السكة مرة واحدة ليه
سمربخوف: بتسال عليا علشان مجتش وسمعت صوت الكلب اللى اسمه كريم بيزعق ليها وبيقولها انتى
بتكلمى سمر ياكدابة انا لسه سمعك بتقولى أسمها وبيقولها هاتى التليفون
نهى : باين عليها مردتش تديها نمرتك عشان كده بيزعق ليها
سمر : مانا قبل كده كنت محذرة البنات ان واحدة فيهم تدى نمرتى لكريم الحمد لله أنه عايش
نهى: الحمد لله طمنتينى كده
سمر: الحمد لله بس فى مشكلة انا لازم ادور على شغل تانى
نهى: ليه كلها كام شهر ونتخرج
سمر: انت عارفة المصاريف مش هينفع
نهى: طب ماانا ممكن
سمر قاطعت كلامها : انت عارفة أنا مش هقبل
نهى: احنا صحاب
سمر: بس الا فى موضوع الفلوس ده
نهى: طب خدى المبلغ ده خليه معاكى لحد ماتلاقى شغل
وبعد اصرار نهى اخدت سهى المبلغ لانها محتاجه الفلوس
وبعد كده وصلتها نهى الى السكن فى المدينة الجامعة بعد رفض سمر الذهاب الى بيت نهى خوفا من
المشرفين فى المدينة وكمان علشان خاطر سهى وفعلا وصلتها ومشيت نهى ودخلت سمر الاوضة لقيت
سهى نايمة
سمر: انت نايمة هنا وانا بتصل بيكى
سهى بنوم: بتتصلى بيا ليه
سمر: علشان المحاضرات ياهانم
سهى: معلش مقدرتش اصحى إنما قوللى انتى كنت فين بالليل
سمر: عادى خلصت شغل ورحت عند نهى ذاكرنا وبعد كده الوقت اتاخر فنمت عندها لكن انت عرفتى متين
سهى: لم رجعت لقيت سريرك زى ماهو وسالت عليك عرفت
سمر: ماشى
سهى: بس انت ايه الا جابك بدرى كده
سمر: مفيش عادى يعنى
سهى: عادى ازاى مش المفروض تكون فى الشغل
سمر: لا ماانا سبت الشغل
سهى: ليه كده
سمر: عادى
سهى بشر لنفسها دى فرصتى هى سابت الشغل محتاجة فلوس افاتحها انا طب هتعمل ايه فى المصاريف
سمر: مش عارفة هحاول ادور على الشغل وربنا يسهل
سهى: طب ماتيجى تشتغلى معايا
سمر: فين
سهى: فى الكافيه اللى بشتغل فيه
سمر: لا طبعا مش هينفع
سهى: ليه يعنى
سمر: انت عارفة أنك ساعات بتسهرى ومش بتيجى تباتى فى السكن وبتروحى عند حد من قرايبك طب
اعمل ايه انا معنديش حد هنا
سهى: طب ماتيجى تباتى معايا وفلوسه حلوة والبقشيش كمان يعنى هتعرفى تبعتى لاهلك فلوس كويسة
سمر: لا مينفعش ابات عند حد
سهى: طب عندى حل تانى نأجر شقة انا وانتى
سمر: لا طبعا ازاى بنات زينا يعقدوا لوحدهم فى شقة لا طبعا مينفعش وبعدين انا هدور على الشغل وان شاء الله الالقى
سهى: براحتك فكرى على مهلك
أما عند نهى فبعد ماوصلت سمر فكرت ازاى تساعدها فقررت الاتصال بدينا
نهى: الو ايوه يادينا انت فين
دينا: انا فى البيت خير
نهى: ينفع اعدى عليكى
دينا: طبعا
وبعد شوية وصلت نهى عند دينا
دينا: خير
نهى: خير انت عارفة طبعا ظروف سمر
دينا: ايوه ايه الجديد
نهى: ركزى معايا شوية انتى عرفتى انها سابت الشغل ورفضة اى مساعدة
دينا: تصدقى نفس الموضوع الا كلمت فيه احمد بعد مامشيتوا
نهى: تمام عايزين نساعدها
دينا: ازاى
نهى: بص ياستى انت عارفة أن سمر شاطرة وكمان بتعرف تلخص المحاضرات
دينا: حلو بس لازمته أيه الكلام ده
نهى: استنى عليا ايه رايك لو اقنعنها انها تلخص المحاضرات وتبعها المكتبات الا حوالين الكلية واحنا
نكلم أصحاب المكتبات دى ونزودها فى الفلوس من غير ما تحس
دينا: والله فكرة بس تفتكرى سمر هتقتنع
نهى: ان شاء الله كلمى انت احمد وشوفى رايه
دينا: تمام بس انا متاكده احمد هيوافق
ومشيت نهى من عند دينا بعد ماعرفت ازاى تساعد صاحبتها
وعدى يومين لحد مااتففوا أصحاب سمر مع أصحاب المكتبات واقنعوا بسمر بالموضوع واقتنعت وابتدت تنفذها
وهى قاعدة بتلخص المحاضرات فجأة تليفونها بيرن ردت على تليفونها تتفاجأ باختها عاليا بتصرخ فى التليفون الحقينا باسمر
ياترى ايه اللى حصل مع عاليا ؟؟
كريم وهو بيقرب ناحيتها : نسيت أقولك أنهم أخدو أجازة النهاردة وراح قفل باب المخزن وضحك ..
أصلى أنا اديتهم النهاردة أجازة مخصوص عشان القمر اللى هينور المخزن
وهو بيقرب منها وهى بترجع لورا
سمر بخوف: ارجوكى ياأستاذ كريم أفتح الباب وسيبنى أخرج
كريم: اسيبك ياحلوة دى انا مصدقت وابتسم ليها بخبث
سمر: أفتح الباب وليه تقفله من الاساس
وهو لسه بيقرب منها وبيبص ليها وبيتسم بشر
كريم : هههههه انا عارفك ذكية هكون بقفل الباب ليه
سمر : ارجوك يأستاذ كريم افتح الباب وخلينى اخرج
كريم: اسيبك ياحلوة دى انا مصدقت وهجم عليها ولف ايديه جامد حوالين وسطها وبيقربها منه اكتر
سمر بتحاول تبعد عنه وتزقه بعيد عنها لكن هو كان أقوى منها وابتدى يقطع هدومها وهى بتصرخ جامد
كريم بص برغبة للجزء المكشوف من جسمها : اصرخى كمان مفيش حد هيسمعك وراح ضحك بصوت
عالى ومسكها جامد ونيمها على الارض وهى بتقاومه وبتضربها بايديها فمسك ايديها جامد وبيوطى
راسه عشان يبوسه ..سمر فضلت تحرك راسها شمال ويمين ف عينيها وقعت على حديدة فشدت أيدها بالعافية
ومسكت الحديدة وضربته بيها على دماغه جامد فوقع عليها فراحت زقها بعيد عنها وقامت تبص عليه
لقيت راسه متعورة والدم بيخرج زى النافورة
سمر وقفت مصدومة من منظرها وبصوت بيرتعش والدموع بتنزل من عينيها : انت السبب انت الى
خلتنى اموتك وبعد لحظات فاقت من صدمتها وحاولت تدارى هدومها اللى اتقطعت واخدت شنطتها
وفتحت الباب وجريت لحد مابعدت عن المكان
وفضلت تعيط جامد وفى الاخر قررت تتصل باحد يجى واول حد جاه على بالها صاحبتها نهى فكلمت نهى
عند نهى تليفونها بيرن لقيت اسم سمر
نهى: الو ازيك يا سمر
سمربعياط :الو الحقينى يانهى
نهى بقلق: فى ايه مالك
سمربعياط: بعدين المهم عايزكى تيجيلى دلوقتى وتيجبى معاكى اى بلوزة او جاكت من هدومك
نهى: حااضر اهدى شوية انا جاية بس قوليلى العنوان
سمر: انا فى ٦ اكتوبر وتعبانه أوى
نهى: طب فين بالظبط
سمراداتها العنوان بالتفصيل
وبعد شوية وصلت نهى لسمر
نهى أول ماشافت سمر وهدومها المتقطعة
نهى بخضه: ايه االلى حصل وعمل فيكى كده
سمرمرة واحدة انفجرت فى العياط: انا قتلت واحد
نهى:وهى مبرقة ليها من الصدمة : ازاى ومين
سمر بعياط: الحيوان ابن صاحب المحل اللى اسمه كريم اللى يشتغل فيه اخدنى المخزن على أساس
نجيب بضاعة وهناك حاول وبدأت تعيط بهسترية
نهى: ممكن تهدى انتى متاكده أنه مات
سمر: مش عارفة انا ضربته على رأسه والدم كان مغرق المكان .. أنا متأكده أنه مات
نهى:الله واعلم طيب انتى شوفتى نبضه ممكن ميكونش مات
سمربعياط : لا مقربتش منه خالص بس شوفته قاطع النفس والدم حواليه كتير زمان دمه أتصفى
نهى : أهدى كده طيب تعالى نرجع المخزن ونشوفوه مات ولا لسه
سمر : نروح فين أنتى اتجننتى يانهى لو روحنا دلوقتى ممكن حد يشوفنا واتمسك فيها
نهى : خلاص اهدى مش هنروح المخزن بس قوليلى فى حد شافك انت داخلة المخزن
سمر : لا مفيش
نهى : طيب وانتى خارجة
سمر : بردو لا
نهى : طيب تعالى نمشى من هنا وان شاء الله ميكنش مات
سمر: يارب يانهى لو مات انا ممكن اروح فى داهية
نهى : هتروحى فى داهية أزاى وانتى بتقولى مفيش حد شافك
سمر : ايوه مفيش حد شافنى بس زمايلى فى المحل عارفين أنى هروح المخزن وهقابله فيه
نهى: تعالى نمشى الاول وبعدين نفكر هنعمل ابه
فعلا ركبوا العربية سوا ومشيو وهما فى الطريق
سمر: احنا هنروح فينا
نهى: عندى فى البيت
سمر: ازاى واهلك هيقولو عليا ايه وانا بالمنظر ده
نهى: متخافيش أنا جيبت معايا الهدوم اللى طلبتيها وراحت فتحت شنطتها ومطلعة بلوزة وراحت مديها لسمر
سمر وهى بتلبس البلوزة : أنا مش عارفة من غيرك كنت هعمل أيه ..أنا خايفة يانهى
نهى : متخافيش هو ممكن يكون حى المخفى كريم ومنظر الدم الكتير خلكى تتهيىء انه مات
سمر : يارب يانهى .. بلاش أروح معاكى البيت عشان معملكيش مشاكل مع أهلك
نهى :مفيش حد فى البيت غير انا والداده هما سفروا البلد النهارده الصبح
وبعد شوية وصلوا البيت دخلت سمر أوضة نهى بعد ماوصت نهى الداده تحضر اكل ودخلت الاوضة
لقيت سمر لسه بتعيط
نهى: أهدى ياسمر شويه ادخلى خدى شاور لحد الداده ماتحضر الاكل
سمر: اكل ايه انا ماليش نفس
نهى: لا ماينفعش انت مش شايفة شكللك عامل ازاى احنا ناكل ونستريح والصبح نشوف حل
وبعد محاولات اقتنعت سمر بكلام نهى واكلت واول ما حطت راسها على المخده راحت فى النوم
فغطتها نهى وطفت النور وخرجت وهى بتقول لاحول لاقوة الا بالله
اما فى المخزن ابتدى كريم يحرك نفسه ويفوق وهو حاسس بالم برأسه وفضل يحاول يقف ويقع لحد
ماوقف على رجله وهو بيحط أيده على رأسه اه يابنت—– تعملى فيا كده والله ماهسيبك وهربيكى اه
يادماغى وخرج هو بيتوعد لسمر وركب عربيته ووصل عند عيادة عشان يعالج الجرح اللى فى راسه
وبعد شويه خرج بعد ماالدكتور خيط الجرح وطلب الراحة منه
أما عند نهى وسمر فصحيت نهى على صرخة من سمر فجريت عليها
نهى: أهدى ياسمر بسم الله الرحمن الرحيم
سمر بعياط: انا خايفة اقوى يانهى تفتكرى يكون مات
نهى وهى بتحاول تضمها وتهديها: ان شاء الله لأ ارتاحى انت بس والصبح يحلها ربنا
سمر: احنا الساعة كام
نهى: تقريبا الفجر اذان
سمر: انا هروح اتوضى وصلى وادعى ربنا يشيل الغمه ده
نهى: ماشى وانا كمان هتوضى ونصلى سوا
فعلا اتوضت وصلوا ودعت ربنا يفك الغمه ده وكملوا نوم صحيوا على الساعة ٩ الصبح
دخلت نهى على سمر الاوضة: صباح الخير
سمر : صباح النور
نهى، يارب تكون دلوقتى احسن
سمر: انا عمرى ماهحس براحة الا بعد ماعرف أيه اللى حصل مع الزفت اللى اسمه كريم
نهى، طب تعالى نفطر الاول وبعدين نشوف هنعمل ايه
سمر: والله ماليش نفس
نهى: مش هينفع يلا وانا هحضرلك هدوم من هدومى علشان نروح الكلية
سمر: انت فعلا ونعمة الصحبه
نهى: متقوليش كده احنا اخوات
وبعد مافطرو ونزلو سوا راحو الكلية واول ماوصلوا الكلية
سمر: ممكن محدش يعرف باللى حصل
نهى: من غير ماتقولى
سمر: لو سهى سالتنى هقول أنا بت معاكى علشان اهللك مسافرين وكنا بنذاكر
نهى: انا مش عارفة انت مصحابة البنت ده ازاى
سمر: والله غلبانة
نهى: ماشى يلا
ودخلوا الكلية وقابلوا احمد ودينا
احمد: انتو جايين مع بعض
نهى: اه
دينا: مالك ياسمر شكلك تعبان
نهى: ماهى زى القمر اه
سمر: مفيش انا كويسة
دينا بشك :ماشى
احمد: ايه يا بنات مش يلا نحضر المحاضرات
سمر: ماشى بس استني اتصل بسهى كده اشوفها فين
دينا: هى مش معاكى فى نفس السكن
سمر بلجلجة: اصل انا كنت نايمة امبارح عند نهى
دينا: اشمعنا يعنى
نهى: عادى كنا بنذاكر وبعد كده صممت أن سمر تبات معايا علشان اهلى مش موجودين
دينا: خاينة
وفى نفس الوقت كانت سمر بتحاول الاتصال بسهى لكن كان التليفون مغلق
نهى: ايه الهانم ردت
سمر: لا تليفونها مغلق
فضلت سمر تحاول تتصل بسهى ولكن تليفونها بيدى مغلق
دينا: يلا ياجماعة هنتاخر على المحاضرة
ودخلوا المحاضرة وكملوا اليوم عادى مابين حضور المحاضرات وسكاشن
احمد: اخيرا خلصنا اليوم النهارده اليوم طويل اوى
دينا: فعلا عندك حق اليوم النهارده كان صعب اوى
احمد: طب تعالوا نعقد فى الكافتيريا
دينا: يلا
نهى: لا روحوا انتوا انا وسمر هنمشى
دينا: لا كده تعالوا نعقد شوية مع بعض وبعد كده تمشو
سمر: مش هينفع
احمد: علشان الشغل
سمر: لا ما انا سبت الشغل
دينا: ليه كده
نهى : اصل صاحب الشغل مات وابنه عايز يبيع المحل
احمد: طب هتعملى ايه ياسمر
سمر بعدم تركيز: ربنا يجيب العواقب سليمة
دينا: عواقب ايه
سمر: قصدى الا فيه الخير يقدمه ربنا
دينا: مالك ياسمر شكلك النهارده بيقول فى حاجة
نهى: مالها ماهى زى الفل يلا احنا ياسمر
دينا: على فين انت وهى
نهى : هنروح اصل سمر هتقعد عندى يومين لحد بابا وماما مايرجعو
ومشيوا قبل مادينا تحاول تسال تانى
أما عند دينا واحمد
دينا: مش عارفة ليه حاسة أن فى حاجة غريبة مابين نهى وسمر
احمد: غريبة ازاى
دينا: شكلهم كده مخبين حاجة
احمد: ولا مخبين ولاحاجة ممكن تكون سمر بس مضايقة علشان موضوع الشغل انتى عارفة أن فلوس
الشغل بيساعدها على المصاريف
دينا: ممكن بردو بس لو كده احنا لازم نحلها
احمد: ازاى يافالحة ماانت عارفة سمر وعزة نفسها مستحيل تقبل مساعدة من حد
دينا : سيبلى الموضوع ده وانا هشوف حل ليه
وخرجوا هم الاتنين ايضا من الجامعة
أما عند سمر ونهى فبعد مامشيوا من الكلية قرروا انهم يرحوا ناحية المحل يشوفو الاخبار وفعلا وصلوا
وطلبت سمر من نهى انها تروح المحل كانها بتتفرج على الهدوم وفعلا راحت نهى وشافت شاب قاعد
على كرسى وقصاده مكتب صغير وعمال يزعق لبنت شغاله فى المحل ونهى عاملة نفسها بتتفرج على
الهدوم ومركزة مع الشاب اللى راسه ملفوفة بالشاش
كريم بزعيق : شوفى شغلك كويس والازاز ده عايزه بيلمع شكله مش نضيف
البنت : بس انا لسه ملمعه الازاز
كريم : أنتى بتردى عليا وكمان مش بتشوفى شغلك خصم يومين من مرتبك
البنت : حرام يااستاذ كريم أنا هروح المعه تانى بس بلاش خصم
كريم : غوورى دلوقتى من وشى
واول ما نهى سمعت اسم ريم خرجت بسرعة من المحل وراحت عندسمر
سمر بلهفة: طمنينى ايه الاخبار
نهى: الحمد لله مفيش حاجة وكريم مامتش
سمر: انتى متاكده
نهى : ايوه
سمر : وتأكدتى ازاى يانهى قوليلى وطمنينى
نهى: فى شاب جوه وشكله وطريقة كلامه بتقول أنه صاحب المحل و لفف راسه بشاش وكمان سمعت بتناديه وتقوله ياكريم فاكيد هو
سمر: الحمد لله وفجأة تليفونها رن يارب عايزة ايه ده
نهى: مين ده
سمر: دى واحدة شغالة معايا فى المحل
نهى : طب رد شوفيها عايزة ايه
سمر: الو
البنت:——-
سمر: لا انا خلاص سبت الشغل
البنت: ——–
سمر: مش عايزة حاجة
البنت: ——
سمر قفلت التليفون مرة واحدة
نهى : كانت عايزة ايه زميلتك وقفلتى السكة مرة واحدة ليه
سمربخوف: بتسال عليا علشان مجتش وسمعت صوت الكلب اللى اسمه كريم بيزعق ليها وبيقولها انتى
بتكلمى سمر ياكدابة انا لسه سمعك بتقولى أسمها وبيقولها هاتى التليفون
نهى : باين عليها مردتش تديها نمرتك عشان كده بيزعق ليها
سمر : مانا قبل كده كنت محذرة البنات ان واحدة فيهم تدى نمرتى لكريم الحمد لله أنه عايش
نهى: الحمد لله طمنتينى كده
سمر: الحمد لله بس فى مشكلة انا لازم ادور على شغل تانى
نهى: ليه كلها كام شهر ونتخرج
سمر: انت عارفة المصاريف مش هينفع
نهى: طب ماانا ممكن
سمر قاطعت كلامها : انت عارفة أنا مش هقبل
نهى: احنا صحاب
سمر: بس الا فى موضوع الفلوس ده
نهى: طب خدى المبلغ ده خليه معاكى لحد ماتلاقى شغل
وبعد اصرار نهى اخدت سهى المبلغ لانها محتاجه الفلوس
وبعد كده وصلتها نهى الى السكن فى المدينة الجامعة بعد رفض سمر الذهاب الى بيت نهى خوفا من
المشرفين فى المدينة وكمان علشان خاطر سهى وفعلا وصلتها ومشيت نهى ودخلت سمر الاوضة لقيت
سهى نايمة
سمر: انت نايمة هنا وانا بتصل بيكى
سهى بنوم: بتتصلى بيا ليه
سمر: علشان المحاضرات ياهانم
سهى: معلش مقدرتش اصحى إنما قوللى انتى كنت فين بالليل
سمر: عادى خلصت شغل ورحت عند نهى ذاكرنا وبعد كده الوقت اتاخر فنمت عندها لكن انت عرفتى متين
سهى: لم رجعت لقيت سريرك زى ماهو وسالت عليك عرفت
سمر: ماشى
سهى: بس انت ايه الا جابك بدرى كده
سمر: مفيش عادى يعنى
سهى: عادى ازاى مش المفروض تكون فى الشغل
سمر: لا ماانا سبت الشغل
سهى: ليه كده
سمر: عادى
سهى بشر لنفسها دى فرصتى هى سابت الشغل محتاجة فلوس افاتحها انا طب هتعمل ايه فى المصاريف
سمر: مش عارفة هحاول ادور على الشغل وربنا يسهل
سهى: طب ماتيجى تشتغلى معايا
سمر: فين
سهى: فى الكافيه اللى بشتغل فيه
سمر: لا طبعا مش هينفع
سهى: ليه يعنى
سمر: انت عارفة أنك ساعات بتسهرى ومش بتيجى تباتى فى السكن وبتروحى عند حد من قرايبك طب
اعمل ايه انا معنديش حد هنا
سهى: طب ماتيجى تباتى معايا وفلوسه حلوة والبقشيش كمان يعنى هتعرفى تبعتى لاهلك فلوس كويسة
سمر: لا مينفعش ابات عند حد
سهى: طب عندى حل تانى نأجر شقة انا وانتى
سمر: لا طبعا ازاى بنات زينا يعقدوا لوحدهم فى شقة لا طبعا مينفعش وبعدين انا هدور على الشغل وان شاء الله الالقى
سهى: براحتك فكرى على مهلك
أما عند نهى فبعد ماوصلت سمر فكرت ازاى تساعدها فقررت الاتصال بدينا
نهى: الو ايوه يادينا انت فين
دينا: انا فى البيت خير
نهى: ينفع اعدى عليكى
دينا: طبعا
وبعد شوية وصلت نهى عند دينا
دينا: خير
نهى: خير انت عارفة طبعا ظروف سمر
دينا: ايوه ايه الجديد
نهى: ركزى معايا شوية انتى عرفتى انها سابت الشغل ورفضة اى مساعدة
دينا: تصدقى نفس الموضوع الا كلمت فيه احمد بعد مامشيتوا
نهى: تمام عايزين نساعدها
دينا: ازاى
نهى: بص ياستى انت عارفة أن سمر شاطرة وكمان بتعرف تلخص المحاضرات
دينا: حلو بس لازمته أيه الكلام ده
نهى: استنى عليا ايه رايك لو اقنعنها انها تلخص المحاضرات وتبعها المكتبات الا حوالين الكلية واحنا
نكلم أصحاب المكتبات دى ونزودها فى الفلوس من غير ما تحس
دينا: والله فكرة بس تفتكرى سمر هتقتنع
نهى: ان شاء الله كلمى انت احمد وشوفى رايه
دينا: تمام بس انا متاكده احمد هيوافق
ومشيت نهى من عند دينا بعد ماعرفت ازاى تساعد صاحبتها
وعدى يومين لحد مااتففوا أصحاب سمر مع أصحاب المكتبات واقنعوا بسمر بالموضوع واقتنعت وابتدت تنفذها
وهى قاعدة بتلخص المحاضرات فجأة تليفونها بيرن ردت على تليفونها تتفاجأ باختها عاليا بتصرخ فى التليفون الحقينا باسمر
ياترى ايه اللى حصل مع عاليا ؟؟
