رواية تبا لك ايها القلب الفصل السادس والعشرين 26 والاخير بقلم نورهان سامي
الحلقة اﻷخيرة《 الجزء الأول 》
نزل الى أسفل و نظر لرقية و قال بعصبية : الجواب دا مين اللى بعته ؟!
نظرت له رقية بعدم فهم و قالت : جواب ايه
اعطى لها الجواب و قال : دا
رقية بارتباك : اشمعنا
عمر بعصبية : انا بسالك سؤال جوابي عليه
قامت ندى و قالت بنفعال : أنت اتجننت يا عمر بتعالى صوتك على امك
عمر بسخرية : سورى يا ندى بس اللى انتى متعرفهوش يا حبيبتى انى انا و انتى اخوات من الاب بس و هى مش امى
نظرت له ندى بصدمة و قالت : ازاى !!
رقية بحدة : عمر
نظر عمر لندى و قال بسخرية : عمرك ما سالتى نفسك ازاى انا أكبر منك ب 6 شهور
نظرت رقية لشروق بحدة و قالت : عملتى اللى فى دامغك برده و روحتى لنادين
عمر بحدة : ايوة بقى … نتكلم عن نادين … و القصص اللى قالتها نادين و القصص اللى قالتها رقية … و نعمل فليم هندى زى الفل … و الممثاﻻت نادين و رقية هانم و الممثل أحمد بيه … الفليم هيجيب ايرادات عالية اوووى
رقية بارتباك : أنت قصدك ايه !
عمر بهدوء : انا مش قصدى اى حاجة ﻻسمح الله … ثم قال بعصبية : انا عايز أعرف الزفت الحقيقة …. عند رقية وﻻ عند نادين
دخل أحمد و قال بعصبية : أنت يا زفت بتزعق ليه وﻻ عشان انا مسافر يبقى تقل ادبك
التفت عمر و صفق بيده و قال : اوووووووووووه أحمد بيه بطل الفيلم وصل … تحية كبيرة ﻻحمد بيه
أحمد بعصبية : أنت اتجننت يا ولد
عمر بعصبية : من عميلكوا السودة و المهببة
نظر له أحمد بغضب و صفعة على وجهه و قال بغضب : الظاهر ان قلم واحد مش مكفيك .. ﻻزم كل يومين قلم يفوقك
وضع عمر يده على وجهه و ضحك بسخرية : الحاجات دى مبقتش تقصر فيا خﻻص
قامت شروق و اقتربت من عمر و شدته من يده و قالت : يﻻ يا عمر
عمر بعصبية : ابعدى عنى دلوقتى عشان منكدش عليكى
أحمد بغضب : احترم نفسك يا زفت طايح فى الكل ليه .. !
عمر بسخرية : أحمد بيه هيعلمنى الأدب … أحمد بيه اللى خان مراته مع صاحبتها … هيعلمنى الأدب
أحمد بعصبية : ما أنت ابن نادين هانم الخاينة ﻻزم تبقى تربية زبالة زى امك
جلس عمر على الأرض و نزلت الدموع من عينه و قال : حرام عليكوا بقى … قالوا الحقيقة … فين الحقيقة … امى الحقيقية تبقى خاينة …. وﻻ امى اللى ربتنى خانت صاحبتها و خدت منها جوزها و ابنها ….و ﻻ ابويا هو اللى سمح لصاحبت مراته انها تدخل حياته و تلعب فى عقله و يعتبر خانها برده ثم قال بعصبية : فين الحقيقة ؟!
ثم قام و توجه اليها و قال بعصبية : انتى اللى وقعتى بينهم صح …. انتى اللى خاينة ….. قوليلى انه صح
رقية بصريخ و هى تضع يدها على رأسها : اسكت …اسكت ….. كفاية … حرام عليك …. ثم قالت ببكاء : انا كل يوم بحس بالذنب … انا فعﻻ اللى وقعت بينهم عشان أحمد يتجوزنى … بس مش عشان انا وحشة و خنت صحبتى …. ﻻ.. عشان أحمد … انا بحب أحمد لدرجة الجنون مقدرش اشوفه مع واحدة ثانية … مقدرش … انا لما عرفت انه اتجوزها … كنت هموت … ليه هى تفرح و تتجوزه و انا اللى اتعذب بحبه … ليه .. لما ممكن انا اخد حياتها … و ابقى سعيدة … هى كانت طيبة اوووى بيضحك عليها بسهولة و يمكن طيبتها دى هى اللى كانت محساسنى بالذنب لحد انهارده … و انا برده اللى قولت ﻻحمد ياخدك … كنت عايزة أحس بالكامل … مع انى كنت حامل … لكن كنت عايزاك … انا عارفة انى أنانية … و خاينة … بس مقدرش اشوفه مع واحدة ثانية .. مقدرش ثم اقتربت من أحمد و امسكت بقميصه و قالت ببكاء : مقدرش اشوفك مع واحدة ثانية انا بحبك يا أحمد
نظر لها بصدمة ثم أبعد يدها عنه بعنف و قال : مش هقولك غير حاجة واحدة بس هى اللى ممكن تطفئ النار اللى جوايا دلوقتى و الظلم اللى ظالمته لواحدة ملهاش ذنب … انتى طالق يا رقية طالق طالق
امسكت بقميصه بقوة و قالت بصريخ : ﻻ ﻻ ﻻ أنت مينفعش تطلقنى … انا بحبك يا أحمد … أنت ليا لوحدى … انا بحبك يا أحمد .. أنت ليا لوحدى
أبعد يدها بعنف و نظر لها بحتقار ثم قال : العيب مش عليكى العيب على اللى داخلك بيته ووثق فيكى و كنتى كل شوية زن على ودانى … نادين بتخونك …. نادين بتخونك …. نادين بتخونك … وﻻ و كمان من بجاحتك تعملى فيلم عربى و انا مش غبائى صدقتك …. ثم قال بندم : شكيت فى بنت عمى اللى انا مربيها و كنت عارف و متأكد انها بتعشقينى ….. لكن تقولى ايه الزن على الودان أمر من السحر
رقية بصريخ : أنت ليا انا بس ….. عمرك ما هترجع لنادين .. مفيش حد بيحبك قدى
دخل جاسر و نظر لهم باستغراب و قال : هو فى ايه !!
ذهبت رقية ناحيته و قالت ببكاء : ابوك طلقنى يا جاسر
جاسر بصدمة : طلقك
نظر أحمد الى عمر و قال : تعالى معايا ورينى مكان نادين
عمر برفض : ﻻ … ملكش دعوة بماما … أبعد عنها كفاية ظلم بقى
نظر أحمد لشروق و قال برجاء : اكيد انتى عارفة مكانها يا حبيبتى
نظرت شروق لعمر فهز رأسه نافيا فنظرت لأحمد و صمتت
اقتربت رقية منه و قالت بصراخ : مش هتروحلها يا أحمد مش هتروحلها
ابعدها عن طريقه ثم شد شروق من يدها و قال برجاء : تعالى معايا
وقف عمر و قال : شروق مش هتروح فى حتة
أحمد بعصبية : محدش طلب رايك
ثم شد شروق من يدها و خرج …. ركب السيارة و ركبت شروق بجواره و ساقها بسرعة
خرج عمر وراءهم و ظل يتبعهم
فى السيارة عند أحمد
شروق بخوف : هدى السرعة يا عمى هنموت
أحمد بعصبية : اسكتى بدل ما انزلك فى وسط الشارع
شروق : نزلنى انا عايزة أنزل نزلنى
وقف أحمد بسرعة و قال بعصبية : أنزلى يﻻ
فتحت شروق الباب و نزلت
ثم انطلق أحمد من جديد الى العنوان الذي قالته شروق
وقف عمر و قال : اركبى
ركبت شروق بجواره و ظل يتبع أحمد
فجاءه صرخت شروق و قالت : عمى
نظر عمر أمامه بصدمة
ثم توقف و نزل من السيارة
بعد مرور 4 ساعات فى المستشفى
خرج الطبيب من غرفة العمليات
ذهب اليه عمر و رقية بسرعة : ها يا دكتور
الدكتور بأسف : لﻻسف يا جماعة الحادثة مكنش خفيفة …احنا عملنا اللى علنا و البقى على ربنا….. ادعوله….. بس هو طول العملية بيقول نادين .. ياريت تجيبوا نادين
رقية بسرعة : يعنى لو جبنا نادين هيبقى كويس
الدكتور : ادعوله
نظرت رقية لعمر و قالت بدموع ممزوجة باالرجاء : سمحينى يا عمر … صدقنى انا عملت كداا عشان أحمد … مقدرش اشوفه مع واحدة ثانية
نظر لها عمر ثم توجه الى ندى التى كانت تبكى فى حضن جاسر و جلس بجانبها و قال بحنان : ان شاء الله هيبقى كويس
نظرت له ندى و ارتمت بحضنه و قالت بدموع : انا تعبت يا عمر … تعبت … كريم طلقنى … أنت طلعت اخويا من الاب بس … و ماما طلعت خاينة و خانت صاحبتها و خدت جوزها و ابنها … انا عرفت دلوقتى ليه انا مبحملش و كريم طلقنى مش عشان هو وحش ﻻ عشان كما تدين تدان … انا كنت بحبه اوووى يا عمر و عمرى ماتخيلت انه ممكن يتخلى عنى بالسهولة دى … و بابا دلوقتى بين الحياة و الموت
ضمها الى صدره و قال بحنان : قولى الحمد لله يا حبيبتى ….. احنا أحسن من غيرنا
نظرت له بحب و قالت : الحمد لله … انا بجد فخورة ان عندى اخ حنين زيك … انا بحبك اوووى يا عمر
عمر بمرح ليخفف عنها : انتى فهمتى ايه .. انا لسة اخوكى يا هبلة … يعنى هيبقى العشق الممنوع
ضربته على زراعه برفق و قالت : جزمة والله
ضمها أكثر الى صدره و قال بحنان : حبيبتى و الله
نظرت له بحب و قبلته من خده و قالت : بحبك اوووى
عمر بمرح : قومى يا بت من هنا … هيقولوا علينا مش تمام و الظاهر ان عندك فراغ عاطفى
رفعت ندى حاجب و أنزلت حاجب و قالت : غور ياض من هنا
عمر : غور و ياض … انا استهال ضرب الجزم اصﻻ انى جيت اشوف مالك و اديكى حنان
ندى : ﻻ يا عم كفاية حنان و سيبنى اقرأ قران و ادعى لابوك و روح ادى حنان لمراتك اللى شكلها هتنام دى
عمر بسخرية : مراتى … هى امك مقلتلكيش انى طلقتها
ندى بدهشة : طلقت شروق
عمر : اه ياختى
ندى بحزن : ليه يا عمر … دى شروق بتحبك
عمر بشرود : انا أكثر و الله …. نحل المشاكل اللى احنا فيها دى الأول و بعد كداا ربنا يحلها من عنده
ندى بشرود : ان شاء الله … مش مﻻحظ ان العائلة بقت كلها مطلقة
اقترب عمر من اذن ندى و قال بهمس : يا حبيبتى العائلة دى كلها لماخذه شمال
ندى بنفس الهمس : تصدق صح … مفكرتش ازاى فى كدا
قام عمر و ضربها على رأسها و قال : عشان غبية يا حبيبتى
ندى : طب غور بقى
قبلها عمر من جبينها و قال : هروح اشوف اللى نامت على نفسها دى
ندى : ماشى يا حبيبى ثم أخرجت مصحف من حقيبتها و ظلت تقرأ فيه
اتجه عمر الى شروق التى كانت نائمة على الكرسى من التعب و ايقظها برفق
عمر بحنان : شروق .. يا شروق … قومى يا حبيبتى راسك هتوجعك كداا
استيقظت شروق و قالت بنوم : نعم فى ايه !
عمر بحنان : راسك هتوجعك و انتى نايمة كداا يا حبيبتى … قومى اروحك
شروق : ﻻ انا خﻻص هصحى
عمر بحنان : ﻻ قومى اروحك عشان شكلك مرهقة
شروق : عمى عامل ايه دلوقتى ؟!
عمر : ادعيله يا شروق …. هو محتاج الدعاء ثم قال : قومى يﻻ عشان هروحك انتى و ندى
شروق برجاء : بليز يا عمر سيبنى … أنا هبقى مطمئنة أكثر و انا هنا
عمر بحنان : خﻻص يا حبيبتى
ثم جلس بجانبها
نظرت له بحب ثم اغلقت عينها مجددا من التعب و ذهبت فى نوم عميق
نظر لها وجدها نامت فنظر لها بحب ثم عدل لها رأسها ووضعها على كتفه ثم ظل يفكر فى أحداث اليوم و نام هو الاخر من التعب و الارهاق
اتى الصباح و قرر عمر الذهاب لنادين فصرت شروق ان تذهب معه
وصلوا الى المصحة و طرقوا الباب ثم دخلوا الى نادين
نظرت نادين لعمر بدهشة و قالت : عمر ؟!
نزل الى أسفل و نظر لرقية و قال بعصبية : الجواب دا مين اللى بعته ؟!
نظرت له رقية بعدم فهم و قالت : جواب ايه
اعطى لها الجواب و قال : دا
رقية بارتباك : اشمعنا
عمر بعصبية : انا بسالك سؤال جوابي عليه
قامت ندى و قالت بنفعال : أنت اتجننت يا عمر بتعالى صوتك على امك
عمر بسخرية : سورى يا ندى بس اللى انتى متعرفهوش يا حبيبتى انى انا و انتى اخوات من الاب بس و هى مش امى
نظرت له ندى بصدمة و قالت : ازاى !!
رقية بحدة : عمر
نظر عمر لندى و قال بسخرية : عمرك ما سالتى نفسك ازاى انا أكبر منك ب 6 شهور
نظرت رقية لشروق بحدة و قالت : عملتى اللى فى دامغك برده و روحتى لنادين
عمر بحدة : ايوة بقى … نتكلم عن نادين … و القصص اللى قالتها نادين و القصص اللى قالتها رقية … و نعمل فليم هندى زى الفل … و الممثاﻻت نادين و رقية هانم و الممثل أحمد بيه … الفليم هيجيب ايرادات عالية اوووى
رقية بارتباك : أنت قصدك ايه !
عمر بهدوء : انا مش قصدى اى حاجة ﻻسمح الله … ثم قال بعصبية : انا عايز أعرف الزفت الحقيقة …. عند رقية وﻻ عند نادين
دخل أحمد و قال بعصبية : أنت يا زفت بتزعق ليه وﻻ عشان انا مسافر يبقى تقل ادبك
التفت عمر و صفق بيده و قال : اوووووووووووه أحمد بيه بطل الفيلم وصل … تحية كبيرة ﻻحمد بيه
أحمد بعصبية : أنت اتجننت يا ولد
عمر بعصبية : من عميلكوا السودة و المهببة
نظر له أحمد بغضب و صفعة على وجهه و قال بغضب : الظاهر ان قلم واحد مش مكفيك .. ﻻزم كل يومين قلم يفوقك
وضع عمر يده على وجهه و ضحك بسخرية : الحاجات دى مبقتش تقصر فيا خﻻص
قامت شروق و اقتربت من عمر و شدته من يده و قالت : يﻻ يا عمر
عمر بعصبية : ابعدى عنى دلوقتى عشان منكدش عليكى
أحمد بغضب : احترم نفسك يا زفت طايح فى الكل ليه .. !
عمر بسخرية : أحمد بيه هيعلمنى الأدب … أحمد بيه اللى خان مراته مع صاحبتها … هيعلمنى الأدب
أحمد بعصبية : ما أنت ابن نادين هانم الخاينة ﻻزم تبقى تربية زبالة زى امك
جلس عمر على الأرض و نزلت الدموع من عينه و قال : حرام عليكوا بقى … قالوا الحقيقة … فين الحقيقة … امى الحقيقية تبقى خاينة …. وﻻ امى اللى ربتنى خانت صاحبتها و خدت منها جوزها و ابنها ….و ﻻ ابويا هو اللى سمح لصاحبت مراته انها تدخل حياته و تلعب فى عقله و يعتبر خانها برده ثم قال بعصبية : فين الحقيقة ؟!
ثم قام و توجه اليها و قال بعصبية : انتى اللى وقعتى بينهم صح …. انتى اللى خاينة ….. قوليلى انه صح
رقية بصريخ و هى تضع يدها على رأسها : اسكت …اسكت ….. كفاية … حرام عليك …. ثم قالت ببكاء : انا كل يوم بحس بالذنب … انا فعﻻ اللى وقعت بينهم عشان أحمد يتجوزنى … بس مش عشان انا وحشة و خنت صحبتى …. ﻻ.. عشان أحمد … انا بحب أحمد لدرجة الجنون مقدرش اشوفه مع واحدة ثانية … مقدرش … انا لما عرفت انه اتجوزها … كنت هموت … ليه هى تفرح و تتجوزه و انا اللى اتعذب بحبه … ليه .. لما ممكن انا اخد حياتها … و ابقى سعيدة … هى كانت طيبة اوووى بيضحك عليها بسهولة و يمكن طيبتها دى هى اللى كانت محساسنى بالذنب لحد انهارده … و انا برده اللى قولت ﻻحمد ياخدك … كنت عايزة أحس بالكامل … مع انى كنت حامل … لكن كنت عايزاك … انا عارفة انى أنانية … و خاينة … بس مقدرش اشوفه مع واحدة ثانية .. مقدرش ثم اقتربت من أحمد و امسكت بقميصه و قالت ببكاء : مقدرش اشوفك مع واحدة ثانية انا بحبك يا أحمد
نظر لها بصدمة ثم أبعد يدها عنه بعنف و قال : مش هقولك غير حاجة واحدة بس هى اللى ممكن تطفئ النار اللى جوايا دلوقتى و الظلم اللى ظالمته لواحدة ملهاش ذنب … انتى طالق يا رقية طالق طالق
امسكت بقميصه بقوة و قالت بصريخ : ﻻ ﻻ ﻻ أنت مينفعش تطلقنى … انا بحبك يا أحمد … أنت ليا لوحدى … انا بحبك يا أحمد .. أنت ليا لوحدى
أبعد يدها بعنف و نظر لها بحتقار ثم قال : العيب مش عليكى العيب على اللى داخلك بيته ووثق فيكى و كنتى كل شوية زن على ودانى … نادين بتخونك …. نادين بتخونك …. نادين بتخونك … وﻻ و كمان من بجاحتك تعملى فيلم عربى و انا مش غبائى صدقتك …. ثم قال بندم : شكيت فى بنت عمى اللى انا مربيها و كنت عارف و متأكد انها بتعشقينى ….. لكن تقولى ايه الزن على الودان أمر من السحر
رقية بصريخ : أنت ليا انا بس ….. عمرك ما هترجع لنادين .. مفيش حد بيحبك قدى
دخل جاسر و نظر لهم باستغراب و قال : هو فى ايه !!
ذهبت رقية ناحيته و قالت ببكاء : ابوك طلقنى يا جاسر
جاسر بصدمة : طلقك
نظر أحمد الى عمر و قال : تعالى معايا ورينى مكان نادين
عمر برفض : ﻻ … ملكش دعوة بماما … أبعد عنها كفاية ظلم بقى
نظر أحمد لشروق و قال برجاء : اكيد انتى عارفة مكانها يا حبيبتى
نظرت شروق لعمر فهز رأسه نافيا فنظرت لأحمد و صمتت
اقتربت رقية منه و قالت بصراخ : مش هتروحلها يا أحمد مش هتروحلها
ابعدها عن طريقه ثم شد شروق من يدها و قال برجاء : تعالى معايا
وقف عمر و قال : شروق مش هتروح فى حتة
أحمد بعصبية : محدش طلب رايك
ثم شد شروق من يدها و خرج …. ركب السيارة و ركبت شروق بجواره و ساقها بسرعة
خرج عمر وراءهم و ظل يتبعهم
فى السيارة عند أحمد
شروق بخوف : هدى السرعة يا عمى هنموت
أحمد بعصبية : اسكتى بدل ما انزلك فى وسط الشارع
شروق : نزلنى انا عايزة أنزل نزلنى
وقف أحمد بسرعة و قال بعصبية : أنزلى يﻻ
فتحت شروق الباب و نزلت
ثم انطلق أحمد من جديد الى العنوان الذي قالته شروق
وقف عمر و قال : اركبى
ركبت شروق بجواره و ظل يتبع أحمد
فجاءه صرخت شروق و قالت : عمى
نظر عمر أمامه بصدمة
ثم توقف و نزل من السيارة
بعد مرور 4 ساعات فى المستشفى
خرج الطبيب من غرفة العمليات
ذهب اليه عمر و رقية بسرعة : ها يا دكتور
الدكتور بأسف : لﻻسف يا جماعة الحادثة مكنش خفيفة …احنا عملنا اللى علنا و البقى على ربنا….. ادعوله….. بس هو طول العملية بيقول نادين .. ياريت تجيبوا نادين
رقية بسرعة : يعنى لو جبنا نادين هيبقى كويس
الدكتور : ادعوله
نظرت رقية لعمر و قالت بدموع ممزوجة باالرجاء : سمحينى يا عمر … صدقنى انا عملت كداا عشان أحمد … مقدرش اشوفه مع واحدة ثانية
نظر لها عمر ثم توجه الى ندى التى كانت تبكى فى حضن جاسر و جلس بجانبها و قال بحنان : ان شاء الله هيبقى كويس
نظرت له ندى و ارتمت بحضنه و قالت بدموع : انا تعبت يا عمر … تعبت … كريم طلقنى … أنت طلعت اخويا من الاب بس … و ماما طلعت خاينة و خانت صاحبتها و خدت جوزها و ابنها … انا عرفت دلوقتى ليه انا مبحملش و كريم طلقنى مش عشان هو وحش ﻻ عشان كما تدين تدان … انا كنت بحبه اوووى يا عمر و عمرى ماتخيلت انه ممكن يتخلى عنى بالسهولة دى … و بابا دلوقتى بين الحياة و الموت
ضمها الى صدره و قال بحنان : قولى الحمد لله يا حبيبتى ….. احنا أحسن من غيرنا
نظرت له بحب و قالت : الحمد لله … انا بجد فخورة ان عندى اخ حنين زيك … انا بحبك اوووى يا عمر
عمر بمرح ليخفف عنها : انتى فهمتى ايه .. انا لسة اخوكى يا هبلة … يعنى هيبقى العشق الممنوع
ضربته على زراعه برفق و قالت : جزمة والله
ضمها أكثر الى صدره و قال بحنان : حبيبتى و الله
نظرت له بحب و قبلته من خده و قالت : بحبك اوووى
عمر بمرح : قومى يا بت من هنا … هيقولوا علينا مش تمام و الظاهر ان عندك فراغ عاطفى
رفعت ندى حاجب و أنزلت حاجب و قالت : غور ياض من هنا
عمر : غور و ياض … انا استهال ضرب الجزم اصﻻ انى جيت اشوف مالك و اديكى حنان
ندى : ﻻ يا عم كفاية حنان و سيبنى اقرأ قران و ادعى لابوك و روح ادى حنان لمراتك اللى شكلها هتنام دى
عمر بسخرية : مراتى … هى امك مقلتلكيش انى طلقتها
ندى بدهشة : طلقت شروق
عمر : اه ياختى
ندى بحزن : ليه يا عمر … دى شروق بتحبك
عمر بشرود : انا أكثر و الله …. نحل المشاكل اللى احنا فيها دى الأول و بعد كداا ربنا يحلها من عنده
ندى بشرود : ان شاء الله … مش مﻻحظ ان العائلة بقت كلها مطلقة
اقترب عمر من اذن ندى و قال بهمس : يا حبيبتى العائلة دى كلها لماخذه شمال
ندى بنفس الهمس : تصدق صح … مفكرتش ازاى فى كدا
قام عمر و ضربها على رأسها و قال : عشان غبية يا حبيبتى
ندى : طب غور بقى
قبلها عمر من جبينها و قال : هروح اشوف اللى نامت على نفسها دى
ندى : ماشى يا حبيبى ثم أخرجت مصحف من حقيبتها و ظلت تقرأ فيه
اتجه عمر الى شروق التى كانت نائمة على الكرسى من التعب و ايقظها برفق
عمر بحنان : شروق .. يا شروق … قومى يا حبيبتى راسك هتوجعك كداا
استيقظت شروق و قالت بنوم : نعم فى ايه !
عمر بحنان : راسك هتوجعك و انتى نايمة كداا يا حبيبتى … قومى اروحك
شروق : ﻻ انا خﻻص هصحى
عمر بحنان : ﻻ قومى اروحك عشان شكلك مرهقة
شروق : عمى عامل ايه دلوقتى ؟!
عمر : ادعيله يا شروق …. هو محتاج الدعاء ثم قال : قومى يﻻ عشان هروحك انتى و ندى
شروق برجاء : بليز يا عمر سيبنى … أنا هبقى مطمئنة أكثر و انا هنا
عمر بحنان : خﻻص يا حبيبتى
ثم جلس بجانبها
نظرت له بحب ثم اغلقت عينها مجددا من التعب و ذهبت فى نوم عميق
نظر لها وجدها نامت فنظر لها بحب ثم عدل لها رأسها ووضعها على كتفه ثم ظل يفكر فى أحداث اليوم و نام هو الاخر من التعب و الارهاق
اتى الصباح و قرر عمر الذهاب لنادين فصرت شروق ان تذهب معه
وصلوا الى المصحة و طرقوا الباب ثم دخلوا الى نادين
نظرت نادين لعمر بدهشة و قالت : عمر ؟!
الحلقة اﻷخيرة 《 الجزء الثانى 》
وصلوا الى المصحة و طرقوا الباب ثم دخلوا الى نادين
نظرت نادين لعمر بدهشة و قالت : عمر ؟!
اقترب منها عمر و امسك يدها و قبلها و قال بندم : ايوة عمر … سمحينى يا ماما على كل اللى قولته فى حقك …. انا غلطان و انتى أشرف ست انا شوفتها فى حياتى … كل كلمة قولتها كانت غلط … سمحينى يا ماما ثم دمع و نزل لقدميها ليقبلها
فامسكته نادين من كتفه و نزلت لمستواه و قالت بدموع : ماما ….. ياااااا كان نفسى اسمع الكلمة دى من زمان ……. مسمحاك مسمحاك يا بنى … أنت اللى فاضلى من الدنيا يا حبيبى
قام عمر و اخذها فى حضنه و قال بدموع : انتى أحسن أم فى الدنيا …. انا اسف
ضمته نادين لصدرها أكثر و قالت بدموع : ربنا ميرضاش بالظلم ابدا …. انا مسمحاك يا حبيبى … أنت ملكش ذنب الذنب كله عليا أنا و ابوك و رقية …. حسبنا الله و نعم الوكيل
نظر لها عمر و قال برجاء : كفاية دعاء عليهم …. طنط رقية اعترفت بكل حاجة و لما بابا عرف طلقها و أصر انه يشوفك … و عمل حادثة و هو دلوقتى فى المستشفى ما بين الحيا و الموت
نادين بصدمة : أحمد فى المستشفى
نظر لها عمر بصدمة و قال : انتى لسه بتحبيه
اقتربت شروق من عمر و نادين و نظرت فى عين نادين و قالت بسخرية ممزوجة بدموع : دى مش لسه بتحبيه … ﻻ دى بتعشقه … هو كدا القلب بيحب و بيتعلق باللى بيجرحه و يعذبه بس
نظر عمر لنادين و قال : تحبى تروحى تشوفيه
نادين بارتباك : ﻻ مش عايزة
عمر بحنان : براحتك يا ماما … قومى يﻻ عشان هخدك تعيشى معايا انا و شروق مش هسيبك هنا لحظة
شروق باستغراب : ازاى ؟!
نادين بحزن : ﻻ يابنى عشان مديقكش أنت و شروق
شروق بسرعة : ﻻ يا ماما لو تسمحيلى انى اقولك يا ماما … حضرتك فهمتنى غلط أنا قصدى انى انا و عمر مطلقين ازاى هنعيش مع بعض … دا حضرتك تنوري
نظرت لهم نادين بدهشة ثم قالت لعمر بعتاب : ليه كدااا يا بنى دى شروق بتحبك اوووى
نظر عمر لنادين بابتسامة و قبل يدها ثم قال بثقة : ما انا هتجوزها تانى
نظرت له شروق و قالت بدلع : توء توء توء مين قالك انى هوافق اصﻻ
عمر بابتسامة ثقة : يا حبيبتى انتى اصﻻ موافقة مش لسة هتوفقى
شروق : أنت جايب الثقة دى كلها منين … و بعدين انا مش موافقة
نظر عمر لنادين و قال : ربع ساعة بالظبط يا نادو هنعمل مشوار انا و شروق …. و نجى تكونى انتى جاهزتى هدومك و نمشى من المصحة دى عشان انا وﻻ بطيق المصاحات وﻻ الدكاترة النفسيين
شروق لتغيظه : مش هروح معاك فى حتة انا هقعد مع ماما نادين و بعدين مش كل الدكاترة النفسيين ميطقوش عندك زياد اهو دمه شربات
عمر بصرامة : اتلمى بدل ما المك و متجبيش سيرة الزفت داا
شروق بدلع : بهزر يا عمر
عمر : بقولك ايه متجيبى بوسة … اصبر بيها نفسى عقبال لما نتجوز
نظرت شروق للارض بخجل و قالت : أنت قليل الأدب على فكرة
عمر : ما أنا عارف … جيبتى ايه جديد يعنى
نظرت له نادين و قالت بابتسامة : اختشى يا واد … ويﻻ روح مشوارك
قبل عمر يدها و قال : من عونيا ثم شد شروق من يدها
شروق بدهشة : ايه هنروح فين … روح أنت و انا هستناك هنا
نادين بابتسامة : يا بت روحى معاه
شدها من يدها و قال : يﻻ بقى
اخذها عمر و ذهب لمدير المصحة و اتفق معه على خروج نادين و انه سوف يعتنى بها و سياتى بعد ساعة ليصتحبها
ثم خرج هو و شروق و ركبوا السيارة
شروق : احنا هنروح فين ؟!
عمر : ينفع تقعدى ساكة خالص و تتفرجى على اللى هيحصل بس
شروق باستغراب : اوك
اوقف عمر السيارة امام محل مجوهرات
شروق باستغراب : وقفت هنا لية ؟!
عمر بابتسامة : عشر دقايق و ابقى عندك
شروق باستغراب : اوك
دخل عمر المحل و جاء بعد نصف ساعة
شروق بعتاب : كل دا يا عمر
عمر بابتسامة : معلش يا حبيبتى
شروق : كنت فين ؟!
انطلق عمر بالسيارة و قال : يا بت اصبرى …. الصبر حلو
شروق : صبرت اهو كنت فين بقي
عمر بابتسامة : اصبرى يا بت
بعد مرور ساعة
فى السيارة كانت شروق تنظر الى الدبلة التى تزين يدها بفرحة عارمة و سعادة فقد أصبحت مدام شروق عمر الحديدي من جديد …. ترددت كلمات المأذون فى اذنها …{ اعنكما الان زوجا و زوجة }
جاء عمر من عند المأذون و ركب بجوارها و نظر لها بحب و قال بحب : مبروك يا حبيبتى
نظرت له شروق بحب و قالت : الله يبارك فيك
انطلق عمر بالسيارة و قال : بقولك ايه يا شروق ما تجى نروح و نجيب ماما بكره
شروق بخجل : اطلع على المصحة يا عمر
عمر بخيبة امل : حاضر ياختى
نظرت له بحب ثم نظرت للدبلة التى بيدها و اخرجتها من يدها و ظلت تلفها و تنظر للكﻻم المكتوب بداخلها 《 ~Omar~》
نظر لها عمر و قال بخضة : أنت قلعتى الدبلة ليه ؟!
ارتدتها شروق بسرعة و قالت بحب : كنت بتفرج على اللى مكتوب فيها
نظر لها بحب و قال : بحبك يا قمرى
نظرت له بحب و قالت بعتاب : بس ليه كلفت نفسك و جبت دبلة جديدة و شبكة يا حبيبى
نظر لها عمر بحب و قال : بعد يا حبيبى دى مفيش حاجة تغلى عليكى يا قلبى و بعدين انتى عروسة جديدة
نظرت له بحب و قالت : ورينى كداا الدبلة بتاعتك مكتوب فيها ايه ؟!
أخرج عمر الدبلة من يده و اعطاها لها
نظرت لها وجدت مكتوب بداخلها 《~Shourk ~》 و فى جهة ثانية ¥ حياتى ¥
نظرت له و قالت : ايه دا اشمعنا أنت مكتوب حياتى و انا عندى مكتوب 《 ~Omar~》بس
عمر بحب : عشان انتى حياتى
شروق : ﻻ مليش دعوة انا عايزة زى دى فى الدبلة بتاعتى
عمر بحب : من عنيا يا قلبى ثم قال بجدية : عايز اتكلم معاكى فى موضوع مهم
شروق بخضة : فى أيه يا عمر
عمر بجدية : بصى يا شروق انا لقيت فيلة حلوة اوووى و اشترتها و جهزتها من كله الفترة اللى كنت بصلحك بيها … و عايز ننقل فيها
شروق بصدمة : و فيلة بابا و ماما يا عمر
عمر بجدية : اديكى قولتى فيلة بابا و ماما… أنا عايزاها تبقى فيﻻ عمر و شروق
شروق : بس أنت عارف يا عمر انى مبعرفش أبعد عن فيﻻ ماما و بابا
نظر لها بحب و قال : هبقى اوديكى تباتى هناك لما توحشك و كمان الخدامين هجبهم الفيﻻ الجديدة
نظرت له بحب و قالت : ماشى يا عمر انا موافقة …….اى مكان هبقى معاك فيه هيبقى جنة
نظر لها بحب و قال : بعشقك
شروق بحب : و انا كمان
و صلوا الى المصحة امسك عمر يد زوجته و دخل
و لكنه سمع أكثر صوت يكرهه فى حياته يقول : شروق
التفت عمر و شروق
فقال زياد : عرفت ان طنط نادين هتخرج
نظر له عمر بضيق و رفع يد شروق و شاور على الدبلة التى فى يدها الشمال و قال بجدية : شايف دى … يعنى بقت مراتى … يعنى انساها فاهم … انساها يا زياد
نظر زياد ليدها بحزن شديد و قال : مبروك …. خلى بالك منها
عمر بضيق : فى عنيا من غير ما أنت تقول … سﻻم
زياد بحزن : سﻻم
اخذها عمر و ذهب
ظل زياد واقف ينظر لها و هى تمشى ممسكة بيد عمر بحسرة و حزن فهو يعشقها ثم ذهب
ذهب عمر و نادين و شروق الى الفيﻻ الجديدة و دخلوا
قبل عمر يد نادين ثم قال : استريحى يا ماما … نورتي بيتك
نظرت له نادين بحب : دا بيتك أنت و مراتك يا حبيبى ربنا يبركلوكوا فيه و تجيبوا عيال تملأ عليا الفيﻻ
عمر : امين يا رب …. انا هروح المستشفى بقى اشوف بابا عامل ايه ؟!
شروق : استنى يا حبيبى اجى معاك
عمر : ﻻ يا حبيبتى .. خليكى عشان ماما متعدش لوحدها و انا هروح اطمئن على بابا و اجيب اكل و اجى عشان مفيش هنا اكل
نادين بتردد متزوج بالارتباك : أنا ممكن اجى معاك يا حبيبى مدام شروق عايزة تروح
عمر بدهشة : هتروحى معايا عند بابا
نادين بارتباك : عشان شروق مش أكثر يعنى
عمر : ماشى يﻻ
أخذهم عمر و ذهب الى المستشفى وجد جاسر و ندى يجلسون امام العناية المركزة فعرفهم على نادين
عمر : بابا عامل ايه دلوقتى ؟!
جاسر : حالته بتسوء كل شوية و عمال يقول نادين
ندى ببكاء : بليز يا طنط ممكن تدخليله
نظرت لها نادين و صمتت
قامت ندى و امسكت يد نادين و قالت ببكاء : ابوس ايدك يا طنط ادخليله يمكن حالته تتحسن
شدت نادين يدها بسرعة و قالت لعمر : عايزة ادخل لأحمد
ندى بمتنان : شكرا اوووى يا طنط … بجد حضرتك طيبة اوووى
أخذها عمر و ادخلها الى غرفة العناية المركزة و خرج
دخلت نادين وجدت رقية تجلس بجانبه و تقرأ قران و تبكى فاهمت بالخروج و لكن امسكتها رقية من يدها و قالت ببكاء : استنى هو عايزك انتى مش عايزنى انا
و خرجت
جلست نادين بجانب أحمد لعدة دقائق و هى تنظر له و الدموع تنزل بﻻ توقف
فتح أحمد عينه و نظر لها و قال بتعب : نادين
نظرت له بعتاب و ظلت صامته
أحمد بتعب : ارجوكى يا نادين بﻻش النظرة دى … انا عارف انى غلطت اووووووووووووووووى فى حقك و انك عندك حق انك متسمحنيش بس انا لما عملت كداا عشان كنت بحبك و مستحملتش
نظرت له و الدموع تنزل بﻻ توقف
ابتسم أحمد و قال بتعب : انا فرحان اوووى انك اخر حاجة هشوفها … مش قادر اقولك سمحينى …. مش راضية تطلع من بوقى …….. ثم نظر لها و صمت
نظرت له و قالت ببكاء : مسمحاك صدقنى مسمحاك
ﻻ رد
نادين ببكاء : رد يا أحمد …. يا أحمد …أحمد … أحمد
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
شروق : أحمد …. يا أحمد …. يا أحمد
خرجت نادين من غرفتها و قالت : ايه يا حبيبتى فى ايه ؟!
شروق : مشوفتيش أحمد يا ماما
نادين : ﻻ يا حبيبتى
ثم دخلت مجددا الى غرفتها
شروق بضيق : اف بقى انا دورت عليه فى كل حتة
جاء عمر من وراءها و حضنها من الخلف و قال بحب : مالك يا حبيبتى مضايقة ليه ؟!
شروق بضيق : اف يا عمر أنت لسة بتحط من البيرفيوم دى … بطنى بتقلب و بنتك بتفضل تخبط فيا
ابتعد عمر عنها و قال : معلش يا حبيبتى نسيت و الله … مالك بقى
شروق بضيق : ابنك هيجننى يا عمر … كان لسة هنا … قولتله هروح اجبلك كوباية اللبن … جيت مش لقيته و دورت عليه فى كل حتة
عمر بتفكير : ممم كوباية لبن … دورتى تحت السفرة
شروق بسخرية : اكيد ﻻ هيبقى تحت السفرة ازاى يعنى … و انا اصﻻ هنزل ازاى ببطنى دى
أخذها عمر من يدها و نزلوا الى أسفل
نزل تحت السفرة وجده بالفعل فشاور له بيده و قال : تعال يا حبيبى
ذهب اليه أحمد …. فحمله عمر ثم قام و قال لشروق : ابنك اهو
نظرت له شروق باستغراب و قالت لعمر : أنت عرفت ازاى انه تحت السفرة
عمر بابتسامة : عيب عليكى يا شروق ما انا كنت بعمل زيه كداا و انا صغير… كنت بجنن طنط رقية و بابا الله يرحمهم
شروق بحزن : ربنا يرحمهم … طنط رقية مستحملتش خبر موت انكل أحمد …. ربنا يرحمها
ربت على كتفها و قال : ربنا يرحمهم ثم نظر ﻷحمد و قبله و قال بمرح : جدع ياض طالع ﻻبوك
شروق بدهشة : أنت فرحان انه بيهرب من اللبن بدل ما تزعقله
أنزله عمر و قال بصرامة : يﻻ يا أحمد روح اسمع كﻻم مامى و اشرب اللبن عشان تبقى شاطر
أحمد : ﻻ يا بابى مش بحب اللبن
عمر بصوت منخفض : وﻻ انا يا حبيبى بس نعمل ايه .. مامى مفترية و ﻻزم نشرب كل يوم لبن
شروق : عمر ايه اللى بتقوله للولد دا … بقى انا مفترية
اقترب منها عمر و قال : ﻻ يا شوشو مين اللى قال كداا دا انتى حبيبتى
شروق بحب : بحبك يا مجننى أنت و ابنك و بنتك اللى فى بطنى
عمر بحب : و انا بعشقك
صفر أحمد و قال : ايوة بقى
عمر بصرامة : أحمد … روح لدادة فكرية و اشرب اللبن
أحمد بضيق : ﻻ اشمعنا حضرتك مش بتشرب اللبن
عمر : مين قالك انى مش بشرب اللبن
أحمد بضيق : حضرتك
نزل عمر لمستوى أحمد و قال بحنان : انا بهزر يا حبيبى أنت ﻻزم تشرب اللبن عشان تكبر و تبقى قوى
أحمد : حاضر يا بابى … هشرب اللبن بس تخدنى عند جنا و طنط ريم
عمر : طب و بل نسبة لانكل جاسر
أحمد : ما انا هروح لجنا العب معها هبقى اشوفه
عمر : ماشى يا حبيبى روح اشرب اللبن بقى
قبله أحمد و قال : حاضر يا بابى بس هتودينى عند جنا
عمر : حاضر يا خويا .. انا شاكك فيك أنت و البت جنا دى
أحمد : انا هروح اشرب اللبن بقى
عمر : ماشى يا خويا
ذهب أحمد ثم قام عمر و قال لشروق بحب : احنا كنا بنقول ايه يا حبيبتى ؟!
نظرت له شروق و قالت : كنا بنقول من شابه اباه فما ظلم
تمــــــــــــــــــــــت
وصلوا الى المصحة و طرقوا الباب ثم دخلوا الى نادين
نظرت نادين لعمر بدهشة و قالت : عمر ؟!
اقترب منها عمر و امسك يدها و قبلها و قال بندم : ايوة عمر … سمحينى يا ماما على كل اللى قولته فى حقك …. انا غلطان و انتى أشرف ست انا شوفتها فى حياتى … كل كلمة قولتها كانت غلط … سمحينى يا ماما ثم دمع و نزل لقدميها ليقبلها
فامسكته نادين من كتفه و نزلت لمستواه و قالت بدموع : ماما ….. ياااااا كان نفسى اسمع الكلمة دى من زمان ……. مسمحاك مسمحاك يا بنى … أنت اللى فاضلى من الدنيا يا حبيبى
قام عمر و اخذها فى حضنه و قال بدموع : انتى أحسن أم فى الدنيا …. انا اسف
ضمته نادين لصدرها أكثر و قالت بدموع : ربنا ميرضاش بالظلم ابدا …. انا مسمحاك يا حبيبى … أنت ملكش ذنب الذنب كله عليا أنا و ابوك و رقية …. حسبنا الله و نعم الوكيل
نظر لها عمر و قال برجاء : كفاية دعاء عليهم …. طنط رقية اعترفت بكل حاجة و لما بابا عرف طلقها و أصر انه يشوفك … و عمل حادثة و هو دلوقتى فى المستشفى ما بين الحيا و الموت
نادين بصدمة : أحمد فى المستشفى
نظر لها عمر بصدمة و قال : انتى لسه بتحبيه
اقتربت شروق من عمر و نادين و نظرت فى عين نادين و قالت بسخرية ممزوجة بدموع : دى مش لسه بتحبيه … ﻻ دى بتعشقه … هو كدا القلب بيحب و بيتعلق باللى بيجرحه و يعذبه بس
نظر عمر لنادين و قال : تحبى تروحى تشوفيه
نادين بارتباك : ﻻ مش عايزة
عمر بحنان : براحتك يا ماما … قومى يﻻ عشان هخدك تعيشى معايا انا و شروق مش هسيبك هنا لحظة
شروق باستغراب : ازاى ؟!
نادين بحزن : ﻻ يابنى عشان مديقكش أنت و شروق
شروق بسرعة : ﻻ يا ماما لو تسمحيلى انى اقولك يا ماما … حضرتك فهمتنى غلط أنا قصدى انى انا و عمر مطلقين ازاى هنعيش مع بعض … دا حضرتك تنوري
نظرت لهم نادين بدهشة ثم قالت لعمر بعتاب : ليه كدااا يا بنى دى شروق بتحبك اوووى
نظر عمر لنادين بابتسامة و قبل يدها ثم قال بثقة : ما انا هتجوزها تانى
نظرت له شروق و قالت بدلع : توء توء توء مين قالك انى هوافق اصﻻ
عمر بابتسامة ثقة : يا حبيبتى انتى اصﻻ موافقة مش لسة هتوفقى
شروق : أنت جايب الثقة دى كلها منين … و بعدين انا مش موافقة
نظر عمر لنادين و قال : ربع ساعة بالظبط يا نادو هنعمل مشوار انا و شروق …. و نجى تكونى انتى جاهزتى هدومك و نمشى من المصحة دى عشان انا وﻻ بطيق المصاحات وﻻ الدكاترة النفسيين
شروق لتغيظه : مش هروح معاك فى حتة انا هقعد مع ماما نادين و بعدين مش كل الدكاترة النفسيين ميطقوش عندك زياد اهو دمه شربات
عمر بصرامة : اتلمى بدل ما المك و متجبيش سيرة الزفت داا
شروق بدلع : بهزر يا عمر
عمر : بقولك ايه متجيبى بوسة … اصبر بيها نفسى عقبال لما نتجوز
نظرت شروق للارض بخجل و قالت : أنت قليل الأدب على فكرة
عمر : ما أنا عارف … جيبتى ايه جديد يعنى
نظرت له نادين و قالت بابتسامة : اختشى يا واد … ويﻻ روح مشوارك
قبل عمر يدها و قال : من عونيا ثم شد شروق من يدها
شروق بدهشة : ايه هنروح فين … روح أنت و انا هستناك هنا
نادين بابتسامة : يا بت روحى معاه
شدها من يدها و قال : يﻻ بقى
اخذها عمر و ذهب لمدير المصحة و اتفق معه على خروج نادين و انه سوف يعتنى بها و سياتى بعد ساعة ليصتحبها
ثم خرج هو و شروق و ركبوا السيارة
شروق : احنا هنروح فين ؟!
عمر : ينفع تقعدى ساكة خالص و تتفرجى على اللى هيحصل بس
شروق باستغراب : اوك
اوقف عمر السيارة امام محل مجوهرات
شروق باستغراب : وقفت هنا لية ؟!
عمر بابتسامة : عشر دقايق و ابقى عندك
شروق باستغراب : اوك
دخل عمر المحل و جاء بعد نصف ساعة
شروق بعتاب : كل دا يا عمر
عمر بابتسامة : معلش يا حبيبتى
شروق : كنت فين ؟!
انطلق عمر بالسيارة و قال : يا بت اصبرى …. الصبر حلو
شروق : صبرت اهو كنت فين بقي
عمر بابتسامة : اصبرى يا بت
بعد مرور ساعة
فى السيارة كانت شروق تنظر الى الدبلة التى تزين يدها بفرحة عارمة و سعادة فقد أصبحت مدام شروق عمر الحديدي من جديد …. ترددت كلمات المأذون فى اذنها …{ اعنكما الان زوجا و زوجة }
جاء عمر من عند المأذون و ركب بجوارها و نظر لها بحب و قال بحب : مبروك يا حبيبتى
نظرت له شروق بحب و قالت : الله يبارك فيك
انطلق عمر بالسيارة و قال : بقولك ايه يا شروق ما تجى نروح و نجيب ماما بكره
شروق بخجل : اطلع على المصحة يا عمر
عمر بخيبة امل : حاضر ياختى
نظرت له بحب ثم نظرت للدبلة التى بيدها و اخرجتها من يدها و ظلت تلفها و تنظر للكﻻم المكتوب بداخلها 《 ~Omar~》
نظر لها عمر و قال بخضة : أنت قلعتى الدبلة ليه ؟!
ارتدتها شروق بسرعة و قالت بحب : كنت بتفرج على اللى مكتوب فيها
نظر لها بحب و قال : بحبك يا قمرى
نظرت له بحب و قالت بعتاب : بس ليه كلفت نفسك و جبت دبلة جديدة و شبكة يا حبيبى
نظر لها عمر بحب و قال : بعد يا حبيبى دى مفيش حاجة تغلى عليكى يا قلبى و بعدين انتى عروسة جديدة
نظرت له بحب و قالت : ورينى كداا الدبلة بتاعتك مكتوب فيها ايه ؟!
أخرج عمر الدبلة من يده و اعطاها لها
نظرت لها وجدت مكتوب بداخلها 《~Shourk ~》 و فى جهة ثانية ¥ حياتى ¥
نظرت له و قالت : ايه دا اشمعنا أنت مكتوب حياتى و انا عندى مكتوب 《 ~Omar~》بس
عمر بحب : عشان انتى حياتى
شروق : ﻻ مليش دعوة انا عايزة زى دى فى الدبلة بتاعتى
عمر بحب : من عنيا يا قلبى ثم قال بجدية : عايز اتكلم معاكى فى موضوع مهم
شروق بخضة : فى أيه يا عمر
عمر بجدية : بصى يا شروق انا لقيت فيلة حلوة اوووى و اشترتها و جهزتها من كله الفترة اللى كنت بصلحك بيها … و عايز ننقل فيها
شروق بصدمة : و فيلة بابا و ماما يا عمر
عمر بجدية : اديكى قولتى فيلة بابا و ماما… أنا عايزاها تبقى فيﻻ عمر و شروق
شروق : بس أنت عارف يا عمر انى مبعرفش أبعد عن فيﻻ ماما و بابا
نظر لها بحب و قال : هبقى اوديكى تباتى هناك لما توحشك و كمان الخدامين هجبهم الفيﻻ الجديدة
نظرت له بحب و قالت : ماشى يا عمر انا موافقة …….اى مكان هبقى معاك فيه هيبقى جنة
نظر لها بحب و قال : بعشقك
شروق بحب : و انا كمان
و صلوا الى المصحة امسك عمر يد زوجته و دخل
و لكنه سمع أكثر صوت يكرهه فى حياته يقول : شروق
التفت عمر و شروق
فقال زياد : عرفت ان طنط نادين هتخرج
نظر له عمر بضيق و رفع يد شروق و شاور على الدبلة التى فى يدها الشمال و قال بجدية : شايف دى … يعنى بقت مراتى … يعنى انساها فاهم … انساها يا زياد
نظر زياد ليدها بحزن شديد و قال : مبروك …. خلى بالك منها
عمر بضيق : فى عنيا من غير ما أنت تقول … سﻻم
زياد بحزن : سﻻم
اخذها عمر و ذهب
ظل زياد واقف ينظر لها و هى تمشى ممسكة بيد عمر بحسرة و حزن فهو يعشقها ثم ذهب
ذهب عمر و نادين و شروق الى الفيﻻ الجديدة و دخلوا
قبل عمر يد نادين ثم قال : استريحى يا ماما … نورتي بيتك
نظرت له نادين بحب : دا بيتك أنت و مراتك يا حبيبى ربنا يبركلوكوا فيه و تجيبوا عيال تملأ عليا الفيﻻ
عمر : امين يا رب …. انا هروح المستشفى بقى اشوف بابا عامل ايه ؟!
شروق : استنى يا حبيبى اجى معاك
عمر : ﻻ يا حبيبتى .. خليكى عشان ماما متعدش لوحدها و انا هروح اطمئن على بابا و اجيب اكل و اجى عشان مفيش هنا اكل
نادين بتردد متزوج بالارتباك : أنا ممكن اجى معاك يا حبيبى مدام شروق عايزة تروح
عمر بدهشة : هتروحى معايا عند بابا
نادين بارتباك : عشان شروق مش أكثر يعنى
عمر : ماشى يﻻ
أخذهم عمر و ذهب الى المستشفى وجد جاسر و ندى يجلسون امام العناية المركزة فعرفهم على نادين
عمر : بابا عامل ايه دلوقتى ؟!
جاسر : حالته بتسوء كل شوية و عمال يقول نادين
ندى ببكاء : بليز يا طنط ممكن تدخليله
نظرت لها نادين و صمتت
قامت ندى و امسكت يد نادين و قالت ببكاء : ابوس ايدك يا طنط ادخليله يمكن حالته تتحسن
شدت نادين يدها بسرعة و قالت لعمر : عايزة ادخل لأحمد
ندى بمتنان : شكرا اوووى يا طنط … بجد حضرتك طيبة اوووى
أخذها عمر و ادخلها الى غرفة العناية المركزة و خرج
دخلت نادين وجدت رقية تجلس بجانبه و تقرأ قران و تبكى فاهمت بالخروج و لكن امسكتها رقية من يدها و قالت ببكاء : استنى هو عايزك انتى مش عايزنى انا
و خرجت
جلست نادين بجانب أحمد لعدة دقائق و هى تنظر له و الدموع تنزل بﻻ توقف
فتح أحمد عينه و نظر لها و قال بتعب : نادين
نظرت له بعتاب و ظلت صامته
أحمد بتعب : ارجوكى يا نادين بﻻش النظرة دى … انا عارف انى غلطت اووووووووووووووووى فى حقك و انك عندك حق انك متسمحنيش بس انا لما عملت كداا عشان كنت بحبك و مستحملتش
نظرت له و الدموع تنزل بﻻ توقف
ابتسم أحمد و قال بتعب : انا فرحان اوووى انك اخر حاجة هشوفها … مش قادر اقولك سمحينى …. مش راضية تطلع من بوقى …….. ثم نظر لها و صمت
نظرت له و قالت ببكاء : مسمحاك صدقنى مسمحاك
ﻻ رد
نادين ببكاء : رد يا أحمد …. يا أحمد …أحمد … أحمد
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
شروق : أحمد …. يا أحمد …. يا أحمد
خرجت نادين من غرفتها و قالت : ايه يا حبيبتى فى ايه ؟!
شروق : مشوفتيش أحمد يا ماما
نادين : ﻻ يا حبيبتى
ثم دخلت مجددا الى غرفتها
شروق بضيق : اف بقى انا دورت عليه فى كل حتة
جاء عمر من وراءها و حضنها من الخلف و قال بحب : مالك يا حبيبتى مضايقة ليه ؟!
شروق بضيق : اف يا عمر أنت لسة بتحط من البيرفيوم دى … بطنى بتقلب و بنتك بتفضل تخبط فيا
ابتعد عمر عنها و قال : معلش يا حبيبتى نسيت و الله … مالك بقى
شروق بضيق : ابنك هيجننى يا عمر … كان لسة هنا … قولتله هروح اجبلك كوباية اللبن … جيت مش لقيته و دورت عليه فى كل حتة
عمر بتفكير : ممم كوباية لبن … دورتى تحت السفرة
شروق بسخرية : اكيد ﻻ هيبقى تحت السفرة ازاى يعنى … و انا اصﻻ هنزل ازاى ببطنى دى
أخذها عمر من يدها و نزلوا الى أسفل
نزل تحت السفرة وجده بالفعل فشاور له بيده و قال : تعال يا حبيبى
ذهب اليه أحمد …. فحمله عمر ثم قام و قال لشروق : ابنك اهو
نظرت له شروق باستغراب و قالت لعمر : أنت عرفت ازاى انه تحت السفرة
عمر بابتسامة : عيب عليكى يا شروق ما انا كنت بعمل زيه كداا و انا صغير… كنت بجنن طنط رقية و بابا الله يرحمهم
شروق بحزن : ربنا يرحمهم … طنط رقية مستحملتش خبر موت انكل أحمد …. ربنا يرحمها
ربت على كتفها و قال : ربنا يرحمهم ثم نظر ﻷحمد و قبله و قال بمرح : جدع ياض طالع ﻻبوك
شروق بدهشة : أنت فرحان انه بيهرب من اللبن بدل ما تزعقله
أنزله عمر و قال بصرامة : يﻻ يا أحمد روح اسمع كﻻم مامى و اشرب اللبن عشان تبقى شاطر
أحمد : ﻻ يا بابى مش بحب اللبن
عمر بصوت منخفض : وﻻ انا يا حبيبى بس نعمل ايه .. مامى مفترية و ﻻزم نشرب كل يوم لبن
شروق : عمر ايه اللى بتقوله للولد دا … بقى انا مفترية
اقترب منها عمر و قال : ﻻ يا شوشو مين اللى قال كداا دا انتى حبيبتى
شروق بحب : بحبك يا مجننى أنت و ابنك و بنتك اللى فى بطنى
عمر بحب : و انا بعشقك
صفر أحمد و قال : ايوة بقى
عمر بصرامة : أحمد … روح لدادة فكرية و اشرب اللبن
أحمد بضيق : ﻻ اشمعنا حضرتك مش بتشرب اللبن
عمر : مين قالك انى مش بشرب اللبن
أحمد بضيق : حضرتك
نزل عمر لمستوى أحمد و قال بحنان : انا بهزر يا حبيبى أنت ﻻزم تشرب اللبن عشان تكبر و تبقى قوى
أحمد : حاضر يا بابى … هشرب اللبن بس تخدنى عند جنا و طنط ريم
عمر : طب و بل نسبة لانكل جاسر
أحمد : ما انا هروح لجنا العب معها هبقى اشوفه
عمر : ماشى يا حبيبى روح اشرب اللبن بقى
قبله أحمد و قال : حاضر يا بابى بس هتودينى عند جنا
عمر : حاضر يا خويا .. انا شاكك فيك أنت و البت جنا دى
أحمد : انا هروح اشرب اللبن بقى
عمر : ماشى يا خويا
ذهب أحمد ثم قام عمر و قال لشروق بحب : احنا كنا بنقول ايه يا حبيبتى ؟!
نظرت له شروق و قالت : كنا بنقول من شابه اباه فما ظلم
تمــــــــــــــــــــــت
