رواية تبا لك ايها القلب الفصل الخامس والعشرين 25 بقلم نورهان سامي
الحلقة الخامسة والعشرون
اقترب عمر من اذن شروق و قال بصوت منخفض ممزوج بالاستغراب : مين دى ! ! !
نظرت له شروق بتوتر و ارتباك و صمتت
قامت نادين و نظرت لعمر بحب و اشتياق ثم اقتربت منه و ظلت تتحسس وجهه و اخذته فى حضنها
ظل عمر ينظر لشروق باستغراب و يدها مازالت بيده
اما شروق صامتة و تتخيل رد فعله و تانب نفسها انها بحثت على نادين و اخذته اليها
ابتعد عمر عن نادين قليﻻ و قال باستغراب : حضرتك مين … !
اخذته نادين فى حضنها مجددا ثم قالت بدموع : وحشتنى اوى يا حبيبى
ابعدها عمر عنه برفق و قال باستغراب : هو حضرتك مين .. !
ثم نظر لشروق و قال باستغراب : مين دى يا شروق
شروق بارتباك و خوف من رد فعله : دى دى دى
قطاعاتها نادين و قالت : نادين مصطفى الحديدي ….. مامتك
ترك يد شروق و رجع بصدمة الى الوراء و ظل ينظر لهم ثم قال بهدوء : انتى بقى نادين
نظرت له شروق باستغراب انه يتكلم بهدوء لم يتعصب ….. و لكنها لم تكن تعلم انه الهدوء الذي يسبق العاصفة
نادين بحنان : ايوة يا ابنى
عمر بعصبية : شششش انا ميشرفنيش انى ابقى ابنك اصﻻ …. انا عمرى ما اعترفت انك امى …. انا امى هى رقية
أحست نادين بساكين تطعن بها و قالت بالم : رقية
عمر بعصبية : متجبيش سرتها على لسانك عشان اسمها ميتلوثش
اقتربت شروق منه ثم وقفت أمامه و قالت برجاء : اهدى يا عمر .. اهدى … تعالى نسمعها يمكن تكون مظلومة
عمر بعصبية : اسكتى خالص مش عايز اسمع صوتك ثم التفت ليمشى
فوقفت شروق أمامه مجددا و قالت برجاء : استنى يا عمر نسمعها عشان خاطرى
عمر بعصبية : أنت عايزنى اسمع واحدة خاينة و متعرفش عن الأدب وﻻ الاحترام حاجة ثم امسك يدها و قال : يﻻ نمشى من هنا عشان ميشرفنيش انى ابقى فى مكان فى وحدة قذرة زى دى
شروق بحدة : عمر مينفعش تقول على مامتك كداا
عمر بعصبية : قولتلك مش امى افهمى بقى
شروق بحدة : ﻻ مامتك …. ﻻزم نسمعها
عمر بعصبية : مش هسمع زفت يﻻ قدامى و متجيش هنا تانى عشان متتطبعيش بطباعها
ثم شدها من يدها و خرج
شروق برجاء : عمر عشان خاطرى نسمعها …. مش يمكن تكون بريئة و عمو أحمد يكون ظلمها
عمر بعصبية : يﻻ قدامى مش هنسمع حد
ضغطت على يده برجاء و قالت بدموع : بليز يا عمر نسمعها لو بتحبنى زى ما بحبك نرجع نسمعها
تسمر عمر فى مكانه ثم قال : يعنى انتى لسة بتحبنى
شروق بدموع. : ايوة لسة بحبك … انا عمرى ما كرهتك اصﻻ بس نرجع نسمعها … عشان خاطرى
عمر و قد هدا قليﻻ : اطلبى اى حاجة غير انى اسمع الست دى
شروق برجاء ممزوج بالدموع : عشان خاطرى يا عمر
شدها عمر من يدها و قال بهدوء : يﻻ يا شروق عشان خاطرى نمشى من هنا
شدت شروق يدها بعنف من يده ثم قالت بعصبية ممزوجة بالدموع : ليه انا دايما اللى اضحى و أعمل كل حاجة عشانك و انا لما اجى اطلب منك طلب … تقول ﻻ … ليه أنا بعمل كل حاجة عشان خاطرك و أنت عمرك ما عملت حاجة عشان خاطرى … قولى ليه .. ادينى سبب … اقولك انا عشان انا عمرى ما كان ليا خاطر عنك
امسكها من كتفها و قال بنفعال : ﻻ يا شروق … انتى اغلى حاجة عندى …. اطلبى اى حاجة و لو هتساوى حياتى و انا اعملهالك غير انى اسمع الست دى
شالت شروق يده مع على كتفها بعنف و قالت بعصبية : اقولك حاجة انا و أنت عمرنا ما كنا لبعض … مينفعش اصﻻ نكون لبعض … امشى يا عمر …انا اصﻻ مكانى هنا …. بعيد عن الظلم و الأنانية و الحقد
اقترب عمر منها و اخذها فى حضنه فقاومته و لكنها استسلمت فى النهاية و فتحت فى البكاء
عمر و هو يمسح على شعرها قال بحنان : اهدى يا حبيبتى …. كفاية عياط بقى … هعملك كل اللى انتى عايزة … هسمعها .. مش انتى عايزنى اسمعها … هسمعها عشان خاطرك … انتى اغلى حاجة عندى يا حبيبتى
توقفت شروق على البكاء و ابتعدت عنه و قالت بدموع : بجد
عمر بحنان : عشان خاطرك انتى بس
ثم اخذها و توجه الى غرفة نادين
دخل وجد نادين تبكى ثم نظرت له و قالت ببكاء : رجعت لية … عشان تشتمنى تانى و تشكر فى رقية
نظر لها عمر بضيق و هو يحاول ان يسيطر على أعصابه : رجعت عشان خاطرها
نادين بدموع : و عايز ايه .. !
عمر بضيق : صدقنى انا مش عايز اشوفك اصﻻ …. بس أعمل ايه بحبها
نظرت له شروق بعتاب ثم قالت : انا جبتهولك اهووو احكى بقى اللى حصل زمان
عمر بضيق : بس من غير تأليف و النبى عشان مش ناقصين أفﻻم هندى
شروق بعتاب : سيبها يا عمر بليز تحكى
نظر لها عمر بضيق و صمت
نادين : الله أعلم ابوك حكالك عنى ايه بس صدقنى انا مظلومة … انا عمرى ما خنت ابوك أنا كل اللى عملته انى حبيته
قطاعها عمر بسخرية ممزوجة بالضيق : انتى كنتى شغالة ممثلة قبل ما تتجننى … اصلك بتفكرينى بامينة رزق
شروق بعتاب : عمر بليز متعلقش و سيبها تكمل
نظر لها عمر و صمت
نادين بدموع : أنت ليك حق تتريق … انا عارفة انك اكيد مش هتصدق اللى هقولهولك بس و الله العظيم هو دا اللى حصل
عمر بضيق : انجزى بقى لو هتقولى حاجة عشان مش فاضى
اكملت نادين و قالت : من وحنا صغيرين دايما كانوا بيقولوا نادين لأحمد و أحمد لنادين … انا علقت معايا الحكاية لدرجة انى بقيت بعشقه … كبرت و دخلت نفس الجامعة اللى هو دخالها من كتر ما كنت بحبه ….. كنت انا فى اولة جامعة و هو فى ثالثة … مكنش عندى صحاب … كنت بعتبر أحمد كل حياتى صاحبى .. حبيبى … اهلى .. اخويا … كل حاجة … لحد لما اتعرفت على رقية … كانت اعز صاحبه عندى بعد أحمد …. أحمد كان فتى أحﻻم كل بنت فى الوقت دا ثم نظرت لعمر و قالت بحب : كان نسخة ثانية منك …. بعد كداا بقينا شلة واحدة انا و أحمد ورقية … رقية كانت عارفة كل حاجة عنى و كانت عارفة انى بحب أحمد …. و بعد كداا أحمد اتخرج و اشتغل فى الشركة … اتجوزنا و انا فى اخر سنة جامعة … بس بعد 3 أو 4 شهور عرفت انى حامل فيك … قولت ﻻحمد حسيت بالفرحة فى عينه سعاتها …. و كنت فرحانة اوووى … كان عندى اخر امتحان فى الجامعة و انا خارجة تعبت و اغما عليا …. بعد كداا صحيت و لقيت أحمد و رقية قاعدين جمبى … رقية كانت كل يوم عندنا عشان تطمئن عليا ….. بعد كداا حالتى اتحسنت
و فى يوم رقية اتصلت بيا و قالتلى اقبلها عشان فى عريس متقدملها و مينفعش تقعد معاه لوحدها … وفقت فعﻻ و رحت و دى كانت المرة الوحيدة اللى مقولش ﻷحمد فيها انى خارجة… بعد كداا رقية استاذت عشان تدخل التواليت قولتها اجى معاكى قالتلى مش ﻻزم فضلت قاعدة مع الشخص المدعو [عريس] و بعد كداا لقتها اتاخرت كنت لسة هقوم اشوفها …. لقيت أحمد وأقف قدامى
ثم قالت ببكاء : طلقنى … من غير ما يسمعنى …. وﻻ يعرف انا كنت بعمل ايه … طلقنى
كانت شروق تسمع لكل حرف و تبكى و تتذكر ما فعله عمر معها ثم قامت لتواسيها
و لكن امسك عمر يدها و نظر لها بصرامة لتجلس … فجلست
اكملت رقية و قالت : بعد كداا عرفت انه اتجوزها … اتجوز صحبتى …. تعبت نفسيا اوووى و كان عندى اكتاب و دخلت المستشفى …حتى ماما و بابا صدقوا انى على عﻻقة بواحد تانى و دخلونى المستشفى و سبونى
قاطعها عمر و قال بنفعال : يعنى انتى عايزة تفهمنى و تقولى ان ماما رقية عملت الفليم دا عشان تاخد منك بابا و انتى ياعنى مظلومة … و الجواب اللى بعتيه لبابا يوم ما انا اتولدت اللى مكتوب فيه انك فعلا تعرفى واحد غير بابا و راحة تنهى علاقتك بيه عشان حسيتى بالذنب …. كدب … ردى عليا كدب
رقية باستغراب : جواب ايه .. ! انا مكتبتش جوابات …. انا يوم محسيت انى هولد قولتلهم يتصلوا باحمد يمكن قلبه يرق و اتكلم معاه و اقوله الحقيقة …… اللى عرفته بعد كداا ان أحمد جة و عمل تحايل DNA و مدخلش و ﻻ سال عليا … بعد كداا قالولى ان البيبى مات ….
ثم قالت ببكاء : انا مش مسامحة أحمد و رقية لحد دلوقتى و هفضل ادعى عليهم خدوا منى ابنى و حرمونى منه ….. حسبنا الله و نعم الوكيل فيهم
قام عمر و قال بنفعال : كفاية أفﻻم هندى بقى …… أمال مين اللى كتب الجواب … ماما رقية عمرها ما تعمل كداا دى ربتنى زى جاسر و ندى … دى حبتنى أكثر من عيلها …. لو كل الكﻻم اللى بتقوليه دا صح … ليه خدتنى كانت تسبنى معاكى …. انتى مش أكثر من كدابه … انتى واحدة كدابة و انا غلطان اصﻻ انى ضيعت وقتى و سمعت الكﻻم الفارغ دا
ثم شد شروق من يدها و قال بنفعال : يﻻ قدامى … دى اللى كنتى عايزنى اسمعها بتتهم الناس بحاجات عشان تبرأ نفسها
نادين بدموع : استنى يا عمر و الله كل الكﻻم اللى قولته حقيقة
نظر لها عمر بحتقار ثم شد شروق من يدها و خرج
شروق بدموع : عمر استنى انا مصدقاها
عمر بعصبية : اسكتى خالص …. انا غلطان اصﻻ انى سمعت كﻻمك
و خرجوا من باب المصحة و قابلوا زياد
نظر زياد لشروق و قال بنفعال : أنت عملت فيها ايه سيبها
عمر بعصبية و غضب : غور من وش اهلى دلوقتى عشان انا العافريت بتتنطت قدامى و ممكن اطلعهم على اللى خلفوك
ثم شد شروق من يدها و اتجه الى السيارة و انطلق بها بسرعة
شروق بخوف : براحة يا عمر هنعمل حادثة
عمر بعصبية : أحسن
شروق بخوف : يا عمر اهدى حرام عليك
عمر بعصبية : اسكتى بقى خلينى اركز فى الزفت
نظرت له شروق و صمتت
مرت دقائق و عقل عمر ﻻ يتوقف عن التفكير ثم نظر لشروق و قال بهدوء : يوم لما كنتى بايتة عندنا و نزلتى المكتب نزلتى فعﻻ عشان عايزة قلم
نظرت له شروق و هزت رأسها نافية
عمر : كنتى بدورى على اى حاجة توصلك ليها مش كدا
شروق : ايوة
عمر بعصبية : عشان غبية … بدورى ليه على حاجة بقالها 28 سنة و أكثر
شروق بحدة : عشانك يا بنى ادم
عمر بعصبية : عشاني … انا قولتلك دورى
شروق بحدة : هو دا الصح هو دا اللى كان ﻻزم يحصل … واحدة مظلومة من 28 سنة … كل غلطتها انها وثقت فى صاحبتها
عمر بعصبية : انتى خﻻص صدقتيها
شروق بحدة : ايوة هتكدب ليه
نظر لها و حاول ان يهدأ أعصابه و قال : اسف يا شروق انى اتعصبت عليكى …. ممكن بقى تقفلى الموضوع دا دلوقتى
وصلوا الى فيﻻ أحمد بسﻻم
خرج عمر من السيارة و دخلت شروق وراءه بسرعة
دخل وجد ندى و رقية جالسون و ندى تبكى
فتوجه اليهم و قال باستغراب : انتى أيه اللى جابك هنا مش كنتى مسافرة مع جوزك
قامت ندى و ارتمت فى حضنه و قالت ببكاء : كريم طلقنى يا عمر .. كريم طلقنى
عمر بصدمة : طلقك
ندى ببكاء : طلقنى يا عمر عشان مبخلفش … دى حاجة بتاعت ربنا .. انا مليش دخل فيها
ظل يربت على كتفها و قال بحنان : متعيطيش يا حبيبتى هو ميستهلكيش
رقية بدموع : قولها يا عمر
نظر لها عمر بحيرة ثم تركهم و انطلق الى غرفته و ظل يبحث عن الجواب الى ان وجده
نزل الى أسفل و نظر لرقية و قال بعصبية : الجواب دا مين اللى بعته ؟!
اقترب عمر من اذن شروق و قال بصوت منخفض ممزوج بالاستغراب : مين دى ! ! !
نظرت له شروق بتوتر و ارتباك و صمتت
قامت نادين و نظرت لعمر بحب و اشتياق ثم اقتربت منه و ظلت تتحسس وجهه و اخذته فى حضنها
ظل عمر ينظر لشروق باستغراب و يدها مازالت بيده
اما شروق صامتة و تتخيل رد فعله و تانب نفسها انها بحثت على نادين و اخذته اليها
ابتعد عمر عن نادين قليﻻ و قال باستغراب : حضرتك مين … !
اخذته نادين فى حضنها مجددا ثم قالت بدموع : وحشتنى اوى يا حبيبى
ابعدها عمر عنه برفق و قال باستغراب : هو حضرتك مين .. !
ثم نظر لشروق و قال باستغراب : مين دى يا شروق
شروق بارتباك و خوف من رد فعله : دى دى دى
قطاعاتها نادين و قالت : نادين مصطفى الحديدي ….. مامتك
ترك يد شروق و رجع بصدمة الى الوراء و ظل ينظر لهم ثم قال بهدوء : انتى بقى نادين
نظرت له شروق باستغراب انه يتكلم بهدوء لم يتعصب ….. و لكنها لم تكن تعلم انه الهدوء الذي يسبق العاصفة
نادين بحنان : ايوة يا ابنى
عمر بعصبية : شششش انا ميشرفنيش انى ابقى ابنك اصﻻ …. انا عمرى ما اعترفت انك امى …. انا امى هى رقية
أحست نادين بساكين تطعن بها و قالت بالم : رقية
عمر بعصبية : متجبيش سرتها على لسانك عشان اسمها ميتلوثش
اقتربت شروق منه ثم وقفت أمامه و قالت برجاء : اهدى يا عمر .. اهدى … تعالى نسمعها يمكن تكون مظلومة
عمر بعصبية : اسكتى خالص مش عايز اسمع صوتك ثم التفت ليمشى
فوقفت شروق أمامه مجددا و قالت برجاء : استنى يا عمر نسمعها عشان خاطرى
عمر بعصبية : أنت عايزنى اسمع واحدة خاينة و متعرفش عن الأدب وﻻ الاحترام حاجة ثم امسك يدها و قال : يﻻ نمشى من هنا عشان ميشرفنيش انى ابقى فى مكان فى وحدة قذرة زى دى
شروق بحدة : عمر مينفعش تقول على مامتك كداا
عمر بعصبية : قولتلك مش امى افهمى بقى
شروق بحدة : ﻻ مامتك …. ﻻزم نسمعها
عمر بعصبية : مش هسمع زفت يﻻ قدامى و متجيش هنا تانى عشان متتطبعيش بطباعها
ثم شدها من يدها و خرج
شروق برجاء : عمر عشان خاطرى نسمعها …. مش يمكن تكون بريئة و عمو أحمد يكون ظلمها
عمر بعصبية : يﻻ قدامى مش هنسمع حد
ضغطت على يده برجاء و قالت بدموع : بليز يا عمر نسمعها لو بتحبنى زى ما بحبك نرجع نسمعها
تسمر عمر فى مكانه ثم قال : يعنى انتى لسة بتحبنى
شروق بدموع. : ايوة لسة بحبك … انا عمرى ما كرهتك اصﻻ بس نرجع نسمعها … عشان خاطرى
عمر و قد هدا قليﻻ : اطلبى اى حاجة غير انى اسمع الست دى
شروق برجاء ممزوج بالدموع : عشان خاطرى يا عمر
شدها عمر من يدها و قال بهدوء : يﻻ يا شروق عشان خاطرى نمشى من هنا
شدت شروق يدها بعنف من يده ثم قالت بعصبية ممزوجة بالدموع : ليه انا دايما اللى اضحى و أعمل كل حاجة عشانك و انا لما اجى اطلب منك طلب … تقول ﻻ … ليه أنا بعمل كل حاجة عشان خاطرك و أنت عمرك ما عملت حاجة عشان خاطرى … قولى ليه .. ادينى سبب … اقولك انا عشان انا عمرى ما كان ليا خاطر عنك
امسكها من كتفها و قال بنفعال : ﻻ يا شروق … انتى اغلى حاجة عندى …. اطلبى اى حاجة و لو هتساوى حياتى و انا اعملهالك غير انى اسمع الست دى
شالت شروق يده مع على كتفها بعنف و قالت بعصبية : اقولك حاجة انا و أنت عمرنا ما كنا لبعض … مينفعش اصﻻ نكون لبعض … امشى يا عمر …انا اصﻻ مكانى هنا …. بعيد عن الظلم و الأنانية و الحقد
اقترب عمر منها و اخذها فى حضنه فقاومته و لكنها استسلمت فى النهاية و فتحت فى البكاء
عمر و هو يمسح على شعرها قال بحنان : اهدى يا حبيبتى …. كفاية عياط بقى … هعملك كل اللى انتى عايزة … هسمعها .. مش انتى عايزنى اسمعها … هسمعها عشان خاطرك … انتى اغلى حاجة عندى يا حبيبتى
توقفت شروق على البكاء و ابتعدت عنه و قالت بدموع : بجد
عمر بحنان : عشان خاطرك انتى بس
ثم اخذها و توجه الى غرفة نادين
دخل وجد نادين تبكى ثم نظرت له و قالت ببكاء : رجعت لية … عشان تشتمنى تانى و تشكر فى رقية
نظر لها عمر بضيق و هو يحاول ان يسيطر على أعصابه : رجعت عشان خاطرها
نادين بدموع : و عايز ايه .. !
عمر بضيق : صدقنى انا مش عايز اشوفك اصﻻ …. بس أعمل ايه بحبها
نظرت له شروق بعتاب ثم قالت : انا جبتهولك اهووو احكى بقى اللى حصل زمان
عمر بضيق : بس من غير تأليف و النبى عشان مش ناقصين أفﻻم هندى
شروق بعتاب : سيبها يا عمر بليز تحكى
نظر لها عمر بضيق و صمت
نادين : الله أعلم ابوك حكالك عنى ايه بس صدقنى انا مظلومة … انا عمرى ما خنت ابوك أنا كل اللى عملته انى حبيته
قطاعها عمر بسخرية ممزوجة بالضيق : انتى كنتى شغالة ممثلة قبل ما تتجننى … اصلك بتفكرينى بامينة رزق
شروق بعتاب : عمر بليز متعلقش و سيبها تكمل
نظر لها عمر و صمت
نادين بدموع : أنت ليك حق تتريق … انا عارفة انك اكيد مش هتصدق اللى هقولهولك بس و الله العظيم هو دا اللى حصل
عمر بضيق : انجزى بقى لو هتقولى حاجة عشان مش فاضى
اكملت نادين و قالت : من وحنا صغيرين دايما كانوا بيقولوا نادين لأحمد و أحمد لنادين … انا علقت معايا الحكاية لدرجة انى بقيت بعشقه … كبرت و دخلت نفس الجامعة اللى هو دخالها من كتر ما كنت بحبه ….. كنت انا فى اولة جامعة و هو فى ثالثة … مكنش عندى صحاب … كنت بعتبر أحمد كل حياتى صاحبى .. حبيبى … اهلى .. اخويا … كل حاجة … لحد لما اتعرفت على رقية … كانت اعز صاحبه عندى بعد أحمد …. أحمد كان فتى أحﻻم كل بنت فى الوقت دا ثم نظرت لعمر و قالت بحب : كان نسخة ثانية منك …. بعد كداا بقينا شلة واحدة انا و أحمد ورقية … رقية كانت عارفة كل حاجة عنى و كانت عارفة انى بحب أحمد …. و بعد كداا أحمد اتخرج و اشتغل فى الشركة … اتجوزنا و انا فى اخر سنة جامعة … بس بعد 3 أو 4 شهور عرفت انى حامل فيك … قولت ﻻحمد حسيت بالفرحة فى عينه سعاتها …. و كنت فرحانة اوووى … كان عندى اخر امتحان فى الجامعة و انا خارجة تعبت و اغما عليا …. بعد كداا صحيت و لقيت أحمد و رقية قاعدين جمبى … رقية كانت كل يوم عندنا عشان تطمئن عليا ….. بعد كداا حالتى اتحسنت
و فى يوم رقية اتصلت بيا و قالتلى اقبلها عشان فى عريس متقدملها و مينفعش تقعد معاه لوحدها … وفقت فعﻻ و رحت و دى كانت المرة الوحيدة اللى مقولش ﻷحمد فيها انى خارجة… بعد كداا رقية استاذت عشان تدخل التواليت قولتها اجى معاكى قالتلى مش ﻻزم فضلت قاعدة مع الشخص المدعو [عريس] و بعد كداا لقتها اتاخرت كنت لسة هقوم اشوفها …. لقيت أحمد وأقف قدامى
ثم قالت ببكاء : طلقنى … من غير ما يسمعنى …. وﻻ يعرف انا كنت بعمل ايه … طلقنى
كانت شروق تسمع لكل حرف و تبكى و تتذكر ما فعله عمر معها ثم قامت لتواسيها
و لكن امسك عمر يدها و نظر لها بصرامة لتجلس … فجلست
اكملت رقية و قالت : بعد كداا عرفت انه اتجوزها … اتجوز صحبتى …. تعبت نفسيا اوووى و كان عندى اكتاب و دخلت المستشفى …حتى ماما و بابا صدقوا انى على عﻻقة بواحد تانى و دخلونى المستشفى و سبونى
قاطعها عمر و قال بنفعال : يعنى انتى عايزة تفهمنى و تقولى ان ماما رقية عملت الفليم دا عشان تاخد منك بابا و انتى ياعنى مظلومة … و الجواب اللى بعتيه لبابا يوم ما انا اتولدت اللى مكتوب فيه انك فعلا تعرفى واحد غير بابا و راحة تنهى علاقتك بيه عشان حسيتى بالذنب …. كدب … ردى عليا كدب
رقية باستغراب : جواب ايه .. ! انا مكتبتش جوابات …. انا يوم محسيت انى هولد قولتلهم يتصلوا باحمد يمكن قلبه يرق و اتكلم معاه و اقوله الحقيقة …… اللى عرفته بعد كداا ان أحمد جة و عمل تحايل DNA و مدخلش و ﻻ سال عليا … بعد كداا قالولى ان البيبى مات ….
ثم قالت ببكاء : انا مش مسامحة أحمد و رقية لحد دلوقتى و هفضل ادعى عليهم خدوا منى ابنى و حرمونى منه ….. حسبنا الله و نعم الوكيل فيهم
قام عمر و قال بنفعال : كفاية أفﻻم هندى بقى …… أمال مين اللى كتب الجواب … ماما رقية عمرها ما تعمل كداا دى ربتنى زى جاسر و ندى … دى حبتنى أكثر من عيلها …. لو كل الكﻻم اللى بتقوليه دا صح … ليه خدتنى كانت تسبنى معاكى …. انتى مش أكثر من كدابه … انتى واحدة كدابة و انا غلطان اصﻻ انى ضيعت وقتى و سمعت الكﻻم الفارغ دا
ثم شد شروق من يدها و قال بنفعال : يﻻ قدامى … دى اللى كنتى عايزنى اسمعها بتتهم الناس بحاجات عشان تبرأ نفسها
نادين بدموع : استنى يا عمر و الله كل الكﻻم اللى قولته حقيقة
نظر لها عمر بحتقار ثم شد شروق من يدها و خرج
شروق بدموع : عمر استنى انا مصدقاها
عمر بعصبية : اسكتى خالص …. انا غلطان اصﻻ انى سمعت كﻻمك
و خرجوا من باب المصحة و قابلوا زياد
نظر زياد لشروق و قال بنفعال : أنت عملت فيها ايه سيبها
عمر بعصبية و غضب : غور من وش اهلى دلوقتى عشان انا العافريت بتتنطت قدامى و ممكن اطلعهم على اللى خلفوك
ثم شد شروق من يدها و اتجه الى السيارة و انطلق بها بسرعة
شروق بخوف : براحة يا عمر هنعمل حادثة
عمر بعصبية : أحسن
شروق بخوف : يا عمر اهدى حرام عليك
عمر بعصبية : اسكتى بقى خلينى اركز فى الزفت
نظرت له شروق و صمتت
مرت دقائق و عقل عمر ﻻ يتوقف عن التفكير ثم نظر لشروق و قال بهدوء : يوم لما كنتى بايتة عندنا و نزلتى المكتب نزلتى فعﻻ عشان عايزة قلم
نظرت له شروق و هزت رأسها نافية
عمر : كنتى بدورى على اى حاجة توصلك ليها مش كدا
شروق : ايوة
عمر بعصبية : عشان غبية … بدورى ليه على حاجة بقالها 28 سنة و أكثر
شروق بحدة : عشانك يا بنى ادم
عمر بعصبية : عشاني … انا قولتلك دورى
شروق بحدة : هو دا الصح هو دا اللى كان ﻻزم يحصل … واحدة مظلومة من 28 سنة … كل غلطتها انها وثقت فى صاحبتها
عمر بعصبية : انتى خﻻص صدقتيها
شروق بحدة : ايوة هتكدب ليه
نظر لها و حاول ان يهدأ أعصابه و قال : اسف يا شروق انى اتعصبت عليكى …. ممكن بقى تقفلى الموضوع دا دلوقتى
وصلوا الى فيﻻ أحمد بسﻻم
خرج عمر من السيارة و دخلت شروق وراءه بسرعة
دخل وجد ندى و رقية جالسون و ندى تبكى
فتوجه اليهم و قال باستغراب : انتى أيه اللى جابك هنا مش كنتى مسافرة مع جوزك
قامت ندى و ارتمت فى حضنه و قالت ببكاء : كريم طلقنى يا عمر .. كريم طلقنى
عمر بصدمة : طلقك
ندى ببكاء : طلقنى يا عمر عشان مبخلفش … دى حاجة بتاعت ربنا .. انا مليش دخل فيها
ظل يربت على كتفها و قال بحنان : متعيطيش يا حبيبتى هو ميستهلكيش
رقية بدموع : قولها يا عمر
نظر لها عمر بحيرة ثم تركهم و انطلق الى غرفته و ظل يبحث عن الجواب الى ان وجده
نزل الى أسفل و نظر لرقية و قال بعصبية : الجواب دا مين اللى بعته ؟!
