رواية ارواح هائمة الفصل الثلاثون 30 بقلم آثر توفيق

الحلقة. 30

خيم الحزن على بيت العطار فى الصالة الرئيسية لشقة كوثر كانت تجلس على طرف الاريكة وباسنت تتمدد على الاريكة وتضع راسها على ركبتها ودموعها تنساب فى صمت .

لم تنطق باسنت بكلمة واحدة منذ حملتها سيارة الاسعاف الى مستشفى قريب من المطار وهناك ذهبت كوثر وباقى النساء وعندما اراد الطبيب احتجاز باسنت تحت الملاحظة متشككا فى اصابتها بالخرس نتيجة الصدمة تشبثت بكوثر فرفضت تركها وتعهد الشيخ حليم برعايتها ولكنها بقيت حتى الليل لا تفتح فمها بكلمة رغم كل المحاولات لحملها على الكلام او حتى تتناول شيئا من الطعام

نرمين :: ممكن تاكلى لقمه صغيره ؟

لم ترد باسنت او حتى يبدو عليها انها سمعت

امال :: طيب علشان خاطرى اشربى شوية عصير

الكل يحاول ولكن لا فائدة وقد غطتها داليا بغطاء خفيف بينما كوثر تمسح على شعرها وتمسح دموعها التى لا تجف .

بعد العاشرة بقليل حضر حليم وبصحبة فؤاد

كوثر :: مافيش اخبار يا شيخ حليم ؟

تعلقت به كل الانظار ولكنه نكس راسه فعلموا انه لا جديد وقال فؤاد بهدوئه المعهود

فؤاد :: محمود وامجد حيسافروا الصبح القاهره يروحوا الجورنال يمكن يكون عندهم اخبار وانا باتابع مع صديق فى الخارجيه انما لسه عمليات الانقاذ شغاله وبينتشلوا الجثث ولما يكون فيه جديد حيبلغنى

اقترب حليم من باسنت وربت على راسها قائلا

حليم :: ربنا يصبرك يا بنتى

امسكت بيده فى صمت وقربتها منها وقبلتها ثم اطلقتها وتنهدت بحرارة وهى مستمرة فى البكاء

فؤاد :: تسمحولى استاذن علشان حاستنى جنب التليفون يمكن يكون فيه اخبار تعالى يا امال

كانت قد وعدته بالعودة للبيت لذلك اضطربت ونظرت لكوثر التى اومات لها ان تقوم مع ابيها وتركهما حليم وحدهما فهو محاميهم وصديقهم وليس غريبا وعند الباب قال لامال

فؤاد :: كان نفسى تنورى بيتك النهارده انما ما يصحش تسيبيهم فى ظرف زى ده هم ما اتاخروش عنك يوم ما ماما

سكت ولم يكمل وكادت امال تبتسم لولا ان تذكرت شيرين

امال :: متشكره يابابا متشكره جدا

فؤاد :: على ايه دى الاصول يا بنتى هم مش عملوا معاكى كده ؟ يبقى الاصول تبقى معاهم لو فيه حاجه كلمينى

انصرف فؤاد وعادت امال اليهم ثانية

كوثر :: ابوكى راجل محترم انا كنت حاكلمه بس اتكسفت يقول واخدين البنت مش عاوزين يسيبوها ؟

امال :: كده كده ما ينفعش يكون عندنا ظرف زى ده واقعد لوحدى حاتجنن وكمان ما اقدرش اسيب باسنت ولا اسيبكم ابدا فى الظروف دى

كوثر :: طيب قوموا ارتاحوا فى اوضتكم والصباح رباح ياللا يا باسنت

ولكن باسنت تشبثت بيدها رافضة النهوض دون ان تتكلم

كوثر :: يا حبيبتى لازم تنامى شويه طيب تحبى تنامى فى اوضتى ؟

قبلت باسنت كفها فى صمت وتنهدت بحرارة

كوثر :: طيب يا حبيبتى خليكى على راحتك قوموا يا بنات

قامت البنات وقبلنها ثم انصرفن متثاقلات وهن يبكين فى صمت وبعدهن قامت ثريا اليها

ثريا :: مش حتاكلى اى حاجه يا حبيبتى قبل ما تنامى ؟

كوثر :: خليها على راحتها يا ثريا هاتى العصير

ناولتها علبة العصير فقامت ثريا واعانت باسنت على النهوض ودخلتا الى غرفتها فجلست باسنت على حافة السرير

كوثر :: حتغيرى هدومك ؟

لم ترد باسنت فصعدت كوثر الى السرير واشارت لها لتتمدد الى جوارها واراحت راسها على صدرها وبعد قليل دخلت ثريا تحمل صينية من الطعام ووضعتها على الكومود

ثريا :: حاولى تخليها تاكل اى حاجه ولو احتجتينى انا حاقعد فى الصاله بره

كوثر :: روحى نامى فى شقتك يا حبيبتى

ثريا :: مش جايلى نوم خلينى جنب التليفون اصل العده عندى بايظه

خرجت ثريا واطفات النور الا من مصباح صغير على الكومود واحتضنت كوثر باسنت واخذت تربت على راسها حتى غفت قليلا وقبل الفجر دق جرس الهاتف ففزعت باسنت وصاحت

باسنت :: ماما

كانت اول كلمة تنطق بها منذ سقطت مغشيا عليها فى المطار فاحتضنتها كوثر بقوة وسمعتا صوت ثريا تقول بانفعال

ثريا :: انتى مين يا ست انتى هى ناقصه هزار ؟

ثريا :: شيرين ؟ ده حتى صوتك مش شبه صوتها يا ستى ارحمونا شويه عيب كده سيبونا فى اللى احنا فيه

خرجت كوثر مسرعة وخلفها باسنت وتلاهم البنات

ثريا :: يا ستى بتتصلى فى انصاص الليالى تهزرى وتقولى مش قادره تتكلمى

كوثر :: فيه ايه يا ثريا ؟

ثريا :: واحده فاضيه وبتستظرف مش يسيبونا فى النار اللى احنا فيها ؟

كوثر :: هاتى السماعه

اختطفت منها السماعة واستمعت

كوثر :: ده واحد مش واحده وبيتكلم فرنساوى

Alo can you speak english الو هل تتكلم الانجليزية

امال :: هاتى يا ماما انا باتكلم فرنساوى كويس

اختطفت السماعة منها وقالت

امال :: alo qoui je’ne comprend pas

الو ماذا ؟ انا لا افهم

امال :: C’est ampossible vous ette certainment هذا مستحيل هل انت متاكد ؟

امال :: mercy mercy beaucoups je sues

اشكرك اشكرك كثيرا انا …..

كوثر :: فيه ايه يا امال ؟

استدارت امال والدموع تتساقط من عينيها وهى تكاد تصرخ من الفرحة

امال :: ده دكتور فى مستشفى فى فرنسا بيقول

التقطت انفاسها وابتلعت ريقها واضافت

امال :: مش قادره اصدق بيقول ان تانت شيرين عملت حادثه وهى رايحه المطار وما لحقتش الطياره وفى المستشفى دلوقت

__________________

وعادت شيرين اخيرا

جلبت معها من فرنسا بعض الهدايا وجبس لذراعها وكدمة اسفل عينها ولكنها عادت بخير

تسابقت كل البنات على الذهاب فقرر فؤاد مرافقتهم ليذهبوا جميعا وكانت فرحتهم طاغية حين استقبلوها

ركبت داليا وامال مع محمود وامجد فى سيارة فؤاد بينما ركبت نرمين مع شيرين وباسنت فى سيارة حليم وكانت نرمين فى الامام بينما باسنت وشيرين فى الخلف وقد طوقت شيرين عنق باسنت بذراعها السليمة

شيرين :: دايما تاعبينك معانا يا شيخ حليم

حليم :: تعبك راحه يا مدام شيرين الحمد لله اتطمننا عليكى احنا شفنا ليله نكد ربنا ما يعيدها

شيرين :: الحمد لله انا عملت حادثه وانا رايحه المطار وكنت مسورقه ومش حاسسه بحاجه وفقت زعلت قوى انى فوتت الطياره

قاطعتها باسنت بلهفة

باسنت :: الحمد لله انك فوتتيها انا كنت حاموت وراكى يا ماما يا حبيبتى

شيرين :: بعد الشر عليكى يا روح ماما انا ما عرفتش غير بعد ما فقت ان الطياره وقعت فى البحر واول ما عرفت قلت لازم اتكلم فى التليفون ضرورى وما سكتتش الا لما خلونى اتصلت بيكم

امسكت باسنت بيدها تقبلها راجية

باسنت :: والنبى يا ماما ابوس ايدك بلاش السيره دى انا ما صدقت انك رجعتى خلاص والنبى قلبى بيوجعنى

قبلت شيرين جبهتها واحتضنتها قائلة

شيرين :: اتخضيتى عليا ؟

باسنت :: ده انا قلبى وقف والنبى مش عاوزه افتكر

ودفنت راسها فى صدر امها اكثر وقالت بهمس

باسنت :: ماما انتى لسه زعلانه منى ؟

شيرين :: حبيبتى انا عمرى ما زعلت منك انا عارفه ان عندك حق لكن كنت اقدر اعمل ايه ؟ كان غصب عنى لازم اربيكم واعمل اللى اقدر عليه علشان ادبر لكم مصاريفكم والله يا حبيبتى غصب عنى

باسنت :: يا ماما يا حبيبتى انا فاهمه كل حاجه انتى اعظم ام فى الدنيا

شيرين :: انا باحمد ربنا انه رزقنى بواحده زى كوثر من غيرها هى وثريا والشيخ حليم ما كنتش اقدر اسيبكم وساعتها كنا حنموت من الجوع

حليم :: ما تقوليش كده يا مدام شيرين احنا اهل وربنا عالم انتوا غلاوتكم عندنا كبيره قوى بسبوسه دى بنتى ومافيش فرق بينها وبين داليا ولا نرمين ولا حتى امال وانتى والله اختى وزيك زى كوثر بالظبط

شيرين :: خلاص يبقى مالهاش داعى مدام شيرين دى خليها شيرين وبس

حليم :: خلاص يا ستى هو احنا غرب ؟ احنا عشرة عمر وانتى كمان قولى حليم بس مش لازم الشيخ حليم

شيرين :: لا كله الا كده انت مقامك عندى مقام الاب مش بالسن انما يعنى بقيمتك وبعدين اذا كانت ثريا بتقول لك يا شيخ حليم . الله ؟ انتى ساكته ليه يا نونو ؟ ما سمعتش صوتك خالص

نرمين :: والله من فرحتى مش قادره اتكلم اصلك وحشتينى قوى يا ماما شيرين

شيرين :: الله حلوه قوى ماما شيرين طالعه من بقك زى العسل

نرمين :: طالعه من قلبى والله يا ماما شيرين والله كلنا بنحبك زى ماما كوثر وماما ثريا بالظبط

شيرين :: قولولى هى كوثر لسه تعبانه ؟

حليم :: لا دى زى الفل انما طول الليل قلقانه رايحه جايه من غير نوم هبطت فجاه واحنا نازلين قلنالها خليكى مش حتقدرى تيجى وثريا استنت معاها

شيرين :: هبطت ازاى حصل لها حاجه ؟.

نرمين :: ابدا ابدا هى كويسه والله بس القلق وحش دول قاعدين مستنيين على نار

بدا القلق على وجه شيرين وقالت مخاطبة حليم

شيرين :: طب معلش يا شيخ حليم حاتعبك نعدى عندكم الاول مش حاقدر اروح الا لما اشوفها واتطمن عليها

قال حليم ضاحكا

حليم :: ومين قال اصلا انك حتروحى انتى تطلعى الاول بيت العيله ترتاحى يومين تلاته نشبع منك وبعدها تروحى

شيرين :: لا مش حينفع ابات علشان محمود وامجد ولادى

حليم :: يا ستى دول ولادنا وبيت العيله بيتهم ييجوا يشرفوا اهلا وسهلا ان ما شالتهمش الارض نشيلهم جوه عينينا

كان يصلى فى مكتبه حين دخلت عليه البنات فانتظرن حتى اتم صلاته وسلم

نرمين :: تقبل الله يا مولانا

حليم :: تقبل الله منا ومنكم ايه مالكم جايين بربطة المعلم

نرمين :: اصلنا عاوزين نتكلم معاك

حليم :: وانا مستنيكم تعالوا

هم بالنهوض فسارعت داليا تقول

داليا :: خليك يا بابا خلينا على الارض احسن واريح

تربعن على الارض حولة كالتلاميذ حول المعلم فقال باسما

حليم :: ايه يا حبايبى مين فيكم اللى حتبدا الكلام ؟

نرمين :: تعبانين يا بابا تايهين حاسسين ان الدنيا وحشه قوى حوالينا

حليم :: بالعكس الدنيا فيها الحلو وفيها الوحش المهم احنا شايفينها ازاى ؟ الدنيا ربنا خلقنا فيها مرحله نعيشها بحلوها ومرها وفى الاخر فيه حساب وجنه ونار وهناك بقى مافيش حلو ومر يا اما حلو كله يا اما مر كله . خليكم مع الله وصلوا وحبوا بعض وخليكوا دايما ايد واحده تلاقوا الدنيا بتاعتكم بقت حلوه فى عينيكم وربنا يرضى عنكم ويبعد الشر عن طريقكم ويوفقكم فى دنيتكم واخرتكم والاخره كمان تبقى حلوه ده الاهم

داليا :: حاسسه انى وحشه قوى ظلمت ناس كتير وعملت حاجات غلط كتير فى الفتره اللى فاتت مش عارفه افكر مربوكه حاسسه ان مخى مشلول ومش عارفه ايه السبب فى تصرفاتى دى بس عارفه انها غلط

حليم :: كويس انك عارفه ان التصرفات دى غلط ومش راضيه عنها ده دليل ان اللى جواكى نضيف وعاوزه بس حد ياخد بايدك ويدلك على الصح وتصلحى غلطك ازاى وانا موجود على طول صحيح انا سايبكم براحتكم انما ده علشان تقدروا تعتمدوا على نفسكم وتكتسبوا خبره انما عينى عليكم ولو شفت ان الامور حتخرج عن الامان حاتدخل من غير طلبكم ومش انا وبس وامهاتكم كمان جنبكم بالنصيحه والارشاد والتصرف لو لزم الامر انتى لو مش عارفه تصلحى غلطك ازاى انا ممكن ادلك

امال :: خايفه . انا عشت طول عمرى لوحدى ماما كانت مريضه على طول واخواتى صبيان كل واحد فى حاله و انا لوحدى ماليش صاحبات كتير كلهم كانوا زمايل فى المدرسه ما حسيتش واحده منهم صاحبتى من يوم ما عرفت باسنت وداليا ونرمين وانا حسيت ان ليا اصحاب لا مش اصحاب اخوات وانى مش لوحدى دلوقت خايفه ارجع تانى لوحدى

حليم :: انا مش حارد عليكى حاسيب اخواتك هم اللى يردوا عليكى

نظرت داليا نحوها قائلة بصوت يملؤه الندم

داليا :: انا اسفه يا امال انا غلطت فى حقك بس عمرك ما حترجعى لوحدك ابدا حنفضل طول عمرنا مع بعض حنفضل طول عمرنا اخوات

نرمين :: ختى بعد ما كل واحده فينا تتجوز ويبقى لها بيت لو الدنيا فرقت بيننا فى المكان وكل واحده عاشت فى بلد حنفضل برضه اخوات

حليم :: ربنا ما يفرقكم عن بعض ابدا وتفضلوا طول عمركم اخوات وقلبكم على قلب بعض وروحكم فى روح بعض

ثم نظر الى باسنت يستحثها على الكلام فترددت قبل ان تقول

باسنت :: انا بقى فرحانه ان ماما رجعت بالسلامه بس خايفه على اخواتى بجد خايفه عليهم لانى مش عارفه اللى بيحصل لنا ده كله ليه . على فكره انا مش عديمة الشخصيه لكن انا بافرح لما بابقى معاهم اعمل اللى بيعملوه بابقى مبسوطه وهم مبسوطين مش فارق معايا ناكل ايه انما فارق معايا قوى ناكل مع بعض مش فارق معايا نذاكر اى ماده المهم نقعد نذاكر مع بعض مش مهم عندى انام على السرير او الكنبه ومستعده كمان انام على الارض بس فى الاوضه اللى هم فيها باتدفى بيهم باحبهم ومش ممكن اتخيل الدنيا من غير واحده فيهم

حليم :: شفتوا بقى اظن اللى قالته بسبوسه يخليكم تحسوا ان الدنيا حلوه

وفتح ذراعيه ناظرا لها فاقتربت منه والقت بنفسها فى حضنه

حليم :: الدنيا مش ممكن تكون وحشه وفيها واحده قلبها ابيض وروحها حلوه زيك . حاولوا تشوفوا الجمال وتحسوا بحلاوة الدنيا بدل ما تشوفوا الشر بس يغمى عينيكم عن الخير

داليا :: اهى بسبوسه دى اكتر واحده انا جرحتها يمكن علشان عارفه ان قلبها ابيض وطيبه وحتسامحنى شفت شر اكتر من كده ؟

باسنت :: يا حبيبتى انا مسامحاكى ومش زعلانه منك وبعدين عمر الشرير ما يعترف بغلطه ويقول انا شرير

حليم :: اهى ردت عليكى شفتى بقى ان مافيش اطيب من قلبها ؟ شوفى يا داليا طول ما انتى حاسسه بغلطك ومش راضيه عنه وعاوزه تصلحيه يبقى قلبك وضميرك نضيف لكن لو عملتى الغلط وشفتى ان ده الطبيعى يبقى لازم نخاف عليكى التجارب اللى مريتوا بيها كانت ضروريه علشان تبين معدنكم الحقيقى وتظهر الخير جواكم وتمكنه انه يتغلب على الشر فى نفوسكم . اى انسان فى الدنيا ربنا خلق جواه الخير والشر واى انسان فى الدنيا لازم يغلط لكن الانسان اللى يغلط ويحس ان ضميره واجعه يبقى الخير فيه غالب

نرمين :: بس فيه ناس كلها شر مافيهاش خير ابدا زى ايمن

حليم :: اعوذ بالله اهو ايمن ده مثال للانسان اللى الشر فيه غالب انما لازم يكون فيه نقطة خير مش باينه جواه من كتر شره لكن برضه الدنيا مش كلها ايمن زى ما فيه ايمن فيه كمان واحد زى ثائر

داليا :: ثائر ؟

حليم :: ايوه ثائر يا ست داليا اللى انتى ظلمتيه ومش عاوزه تعترفى بينك وبين نفسك رغم انك اعترفتى بغلطك كله الا دى

داليا :: انت شايف يا بابا ان ثائر انسان كويس ؟

حليم :: اه لعلمك ثائر انا ما اعرفهوش لكن من اللى حصل حكمت عليه انه انسان محترم وعنده مبادئ واخلاقه عاليه وكمان كان بيحاول فى كل اللى عمله حتى اللى مزعلكم منه انه يحميكم

قالها وهو ينظر نحو نرمين التى نظرت للارض قائلة

نرمين :: انا عرفت من عمو صلاح بس بعد فوات الاوان

حليم :: وعملتى ايه بعد ما عرفتى

نرمين :: للاسف ثائر خلص الماده اللى معاه وبطل ييجى الجامعه هو كان قال فى مكتب الامن انه مش حيدخل الجامعه تانى مش بقول لحضرتك عرفت بعد فوات الاوان